Pa­ter Hu­go

Katholiek Nieuwsblad - - KNACTUEEL - Pa­ter Hu­go Zie www.be­slo­ten­tuin.nl.

Noem mij na­ïef, maar de ga­ve van ka­tho­lie­ken om zich­zelf te se­cu­la­ri­se­ren blijft mij re­gel­ma­tig ver­bijs­te­ren. Ik heb het nu even niet over de laat­ste ge­ne­ra­tie ge­woon­te­ka­tho­lie­ken, God ze­ge­ne hun kno­ken. Die heb­ben we de­fi­ni­tief ver­lo­ren aan de Wal­pur­gis­nacht van de Kerk, al ligt die on­der­tus­sen al­weer meer dan vijf­tig jaar ach­ter ons. Ze komen echt niet meer te­rug, hoe­veel wa­ter de gees­te­lijk­heid ook bij de wijn blijft doen. Ik be­doel de ECH­TE KA­THO­LIE­KEN ™ . Ze be­staan al sinds het be­gin van de Kerk, ze wor­den al ver­guisd sinds het be­gin van de Kerk, en zon­der hen zou er geen Kerk meer zijn. En zelfs zij se­cu­la­ri­se­ren. En dat moe­ten ze niet doen, want we heb­ben ze al­tijd al no­dig ge­had, en we heb­ben ze nog steeds no­dig, hoe hard we ze ook al­tijd kwe­zels heb­ben ge­noemd. Daar­om op de­ze plaats een lief brief­je voor de­ze men­sen, met een en­kel ver­be­ter­punt­je. Daar gaat ie: lie­ve Kampioenen van Chris­tus, Pa­la­dij­nen van Le­pan­to, Fie­re Fo­co­la­ri­ni, Zou­a­ven 2.0, ge­con­sa­creer­de con­ver­tie­ten, ton­gen­zan­gers en man­til­la­maag­den. Al­ler­eerst mijn har­te­lij­ke dank voor het tel­kens maar weer red­den van on­ze hei­li­ge moe­der de Kerk, on­danks dat ze jul­lie daar­voor steeds weer stank voor dank heeft ge­ge­ven. Dank voor het over­eind hou­den van de door­de­week­se Mis­sen, de uren aan­bid­ding en lof­prij­zing. Dank voor het spits­roe­den lo­pen en min­ach­ting ver­dra­gen. Toch moet mij iets van het hart. De ECH­TE KA­THO­LIEK ™ on­der­scheidt zich niet door de hoe­veel­heid man­til­la’s die zij op haar hoofd kan la­den, of de kwin­ke­leer­de­rig­heid van zijn ton­gen­zang, maar door zijn of haar de­vo­tie. De­vo­tie is een woord dat door ve­len van jul­lie ver­keerd wordt be­gre­pen. Jul­lie schij­nen nog­al eens te den­ken dat het be­staat uit je hoofd schuin hou­den en vroom kij­ken, of mooi kun­nen zin­gen, of Sint-Jo­zefs baard­bal­sem in je baard sme­ren. Met al die din­gen heeft de­vo­tie niks te ma­ken. De­vo­tie heeft te ma­ken met je pri­o­ri­tei­ten­lijst. Met wat (of lie­ver: Wie) er op de eer­ste plaats komt. De­vo­tie is, met an­de­re woor­den, een sy­no­niem van en­ga­ge­ment. De­vo­tie heeft er­mee te ma­ken dat je je be­wust­zijn, je we­zen, in de eer­ste plaats aan God geeft. In de prak­tijk be­te­kent dat: je tijd. De eni­ge ka­len­der die jij hoort te heb­ben is de hei­li­gen­ka­len­der. Jul­lie voor­gan­gers wa­ren daar honds­trouw in, maar de laat­ste vijf­tien jaar schij­nen jul­lie dat een beet­je te zijn ver­ge­ten. Als je op Ma­ria Ten­he­mel­op­ne­ming weg­blijft uit de Mis om­dat het op don­der­dag valt, en je op don­der­dag nu een­maal al­tijd gaat ten­nis­sen, ben je geen ECH­TE KA­THO­LIEK ™. Als je de jaar­lijk­se pro­ces­sie van je fa­vo­rie­te hei­li­ge laat schie­ten voor An­dré Rieu ben je geen ECH­TE KA­THO­LIEK ™. En als jul­lie het ver­tik­ken om ECH­TE KA­THO­LIE­KEN ™ te zijn, zul­len er bin­nen­kort ook geen ge­wo­ne ka­tho­lie­ken meer zijn.

Newspapers in Dutch

Newspapers from Netherlands

© PressReader. All rights reserved.