Brech­je

Katholiek Nieuwsblad - - KN INSPIRATIE -

Als u dit stuk­je leest, zit ik in Hous­ton in de VS. Waar­schijn­lijk loop ik op dit mo­ment ach­ter een ma­ke­laar aan een Ame­ri­kaans huis bin­nen bij een bui­ten­tem­pe­ra­tuur waar­van de mus­sen van het dak val­len. We gaan acht huur­hui­zen be­kij­ken en aan het eind van vrij­dag 21 ju­li moe­ten Ed­win en ik be­slui­ten wel­ke we ne­men. Da’s nog een he­le puz­zel, want of het drie­ën­hal­ve of vieren­hal­ve bad­ka­mers heeft kan me niet sche­len, maar wel of de ver­bin­ding met school han­dig is en of het een beet­je ge­zel­lig te krij­gen is met die bal­za­len van ka­mers. Da’s voor dan, nu zit­ten we nog mid­den in de druk­te. El­ke mor­gen als ik wak­ker word, be­sluit ik: van­daag werk ik m’n he­le to-do-list af. Ko­men­de za­ter­dag heb ik nog een ge­zins­dag: zelf ge­or­ga­ni­seerd, lang, lang voor er spra­ke was van een in­ter­con­ti­nen­ta­le ver­hui­zing. De au­to’s moe­ten schoon­ge­maakt wor­den zo­dat ze in­ge­le­verd kun­nen wor­den. Het plas­tic af­val en pa­pier moet weg­ge­bracht wor­den, ik re­gel nu vast stof­jes om de slaap­ka­mer­ra­men van het nieu­we huis van tij­de­lij­ke gor­dij­nen te kun­nen voor­zien en ik moet Ed­wins broe­ken nog van de sto­me­rij ha­len. Dan ver­schijnt hij daar in de Sta­tes ten­min­ste net­jes ten to­ne­le bij zijn nieu­we baas. On­der­tus­sen lo­pen hier drie meis­jes door het huis die zich of­wel ver­ve­len – “Gaan we nog wat doe-oen?” – of zelf nog een druk feest­pro­gram­ma af­lo­pen: ze oe­fe­nen voor de mu­si­cal van groep acht, lo­ge­ren nog bij een vrien­din­ne­tje, gaan een dag de stad in of wil­len nog even ge­zel­lig naar de Ef­te­ling met een paar klas­ge­no­ten: “Ma­ma, kun jij ons dan even ha­len en bren­gen?” Ook een leu­ke bij­kom­stig­heid is dat zo’n huis met al die kin­de­ren hier in no­ti­me weer vies en een puin­hoop is. En dat ter­wijl maan­dag de ver­hui­zers op de stoep staan. Als ik dan ’s avonds om elf uur af­ge­draaid m’n bed wil op­zoe­ken blijkt er nog een lijk uit de kast te val­len: we zijn be­lang­rij­ke bank­pa­pie­ren kwijt. Koorts­ach­tig staan Ed­win en ik in het sche­mer­don­ker onze map­pen en bak­jes on­der­ste­bo­ven te ke­ren. Ik zie geen steek want m’n len­zen zit­ten al in het len­zen­bak­je voor de nacht. Ik spoel ze uit, want na een kwar­tier zijn de pa­pie­ren nog steeds niet ge­von­den. De pa­niek neemt toe, want zon­der dit kun­nen we in de VS geen bank­trans­ac­ties doen. Net als ik wan­ho­pig de hei­li­ge An­to­ni­us aan­roep – Hei­li­ge An­to­ni­us bes­te vrind, ik bid dat ik de bank­pa­pie­ren vind – zie ik het map­je met de pa­pie­ren staan tus­sen de ord­ners in de kast. Als we An­to­ni­us toch ook niet had­den! Het is na­tuur­lijk fijn dat ze bo­ven wa­ter zijn, maar zo­iets geeft me ook ver­trou­wen dat de He­mel ons helpt bij dit avon­tuur. Na­tuur­lijk is het span­nend: de he­le boel ach­ter ons la­ten om let­ter­lijk naar een on­be­kend land te gaan. Met zo’n knip­oog­je van de he­mel voel ik me ge­sterkt: Hij gaat mee. Daar­om durf ik vol­gen­de week in dat vlieg­tuig te stap­pen.

Brech­je Loe­nen

Newspapers in Dutch

Newspapers from Netherlands

© PressReader. All rights reserved.