Scher­pen­heu­vel

Katholiek Nieuwsblad - - KN ACTUEEL - Frank van den Heu­vel

Twee sec­to­ren doen het in veel op­zich­ten ui­ter­ma­te goed in Bra­bant: de in­ten­sie­ve vee­hou­de­rij en de drugs­in­du­strie. Er zijn veel over­een­kom­sten, maar ze­ker ook, na­tuur­lijk, ver­schil­len. Een goe­de vriend van mij uit Bra­bant zei wel eens dat als we de drugs­in­du­strie langs de meet­lat leg­gen van wat we be­lang­rijk vin­den in Bra­bant, we er trots op moe­ten zijn. Het is on­der­ne­mer­schap, in­no­va­tief, in­ter­na­ti­o­naal ge­o­ri­ën­teerd en sterk ge­bruik ma­kend van net­wer­ken. Kort­om, al­les waar Bra­bant goed in is. Maar het mag niet! On­langs schre­ven de kran­ten over de ver­der groei­en­de in­ten­sie­ve vee­hou­de­rij in Bra­bant. Plus­sen van ex­port, ba­nen, ver­ster­king van de pro­vin­cie en eco­no­mie, maar ook: mi­li­eu­scha­den, ver­min­de­ring van leef­kli­maat en dis­cus­sies over die­ren­wel­zijn. Su­bliem on­der­ne­mer­schap aan de Dom­mel. Juist daar­om is het on­te­recht dat een jour­na­list van NRC Han­dels

blad bei­de sec­to­ren, agri en drugs, en, voor­uit, de uit­was­sen en ster­ke groei, op één lijn zet­te. Boe­ren mag na­me­lijk wel. Ster­ker, we heb­ben het no­dig. Bief­stuk, pe­ren en bo­nen groei­en niet in de su­per­markt. Het door po­li­tiek en ie­der­een ge­sti­mu­leer­de on­der­ne­mer­schap is door de boe­ren tot in per­fec­tie uit­ge­voerd. Daar­om staan we in Ne­der­land zo sterk op dit ge­bied, is Wa­ge­nin­gen we­reld­wijd een fe­no­meen en heeft de Ra­bo­bank Ban­king for Food als be­lang­rijk deel van de mis­sie. Iets om trots op te zijn. Vo­ri­ge week over­leed Bra­bants op­per­boer Ger­rit Braks. Het Fi­nan­ci­eele Dag­blad, Braks zelf ci­te­rend: “Tot mijn 21e werk­te ik op een boer­de­rij met acht run­de­ren, ne­gen var­kens, tien hec­ta­re schra­le zand­grond en elf kin­de­ren.” Dit is waar de­ze mens, die al­les op boe­ren­ge­bied be­reikt heeft, van­daan kwam. Dat was Bra­bant voor de oor­log. Dat is de ba­sis van Ne­der­land als land­bouw­land. En dan ko­men de di­lem­ma’s bij el­kaar: de klei­ne schaal kan niet meer, we wil­len de he­le we­reld voe­den, de con­su­ment wil be­taal­baar­heid van voed­sel, we wil­len ex­por­te­ren en de on­kun­de van men­sen die nog nooit een boe­ren­be­drijf ge­zien heb­ben, be­paalt de dis­cus­sie. Braks was de man die het al­le­maal mee­ge­maakt heeft: van zo on­ge­veer de klein­ste boer­de­rij van Oost-Bra­bant tot de lob­by­gan­gen in Brus­sel­se ver­ga­der­za­len en land­bouw­bij­een­kom­sten over­al in de we­reld. En mis­schien is dat wel het echt jam­me­re van het feit dat de boer­de­rij waar Ger­rit Braks ge­bo­ren werd, er niet meer is. Toen kon ie­der­een in de buurt, in heel Ne­der­land, zien wat een boer­de­rij is, waar het eten van­daan komt, hoe hard wer­ken het is om men­sen te voe­den. Nostal­gie? Mis­schien, maar de les van Braks geldt nog steeds: waar je ook zit in Den Haag, Brus­sel of Bra­bant: die boer­de­rij met en­ke­le koei­en en var­kens is de wor­tel en ba­sis van gro­ter be­leid.

Newspapers in Dutch

Newspapers from Netherlands

© PressReader. All rights reserved.