Klok­ken­lui­der

Katholiek Nieuwsblad - - ACTUEEL -

“Ik ben zo blij. Het pries­ter­schap heeft mij dich­ter bij de Lie­ve Heer ge­bracht en dich­ter bij de men­sen. Ik voel me af en toe een schoft, dat ik niet dag en nacht in aan­bid­ding voor de Heer lig om Hem te dan­ken.” De­ze woor­den van pas­toor Ber­ger toen hij 25 jaar pries­ter was, ko­men te­rug nu de eer­waar­de is ont­sla­pen. De leeg­te die ont­staat be­gon met de troost van een prách­ti­ge uit­vaart. Het Re­qui­em van Duru­flé klonk. Daar, in de An­to­ni­us Abtkerk, staat een bron­zen hoog­al­taar van Brom te­gen een kleur­rijk mo­za­ïek. Het al­taar dat ge­bruikt werd, was van hout. Best aar­dig, maar sim­pel en so­ber. Wij al­len, ge­vormd in de post­con­ci­li­ai­re li­tur­gie, bo­gen tel­kens net­jes voor dat hou­ten al­taar. Wat deed de Rus­sisch-or­tho­doxe ar­chi­man­driet, Me­le­ti­os Web­ber, toen hij het Evan­ge­lie ging zin­gen? Hij boog diep voor het hoog­al­taar, als voor een ik­o­no­sta­se. En het klop­te. In de pries­ter­coro­na bij het eu­cha­ris­tisch ge­bed pro­beer­de ik me te con­cen­tre­ren op de Hei­li­ge, maar dat valt niet mee in het aan­ge­zicht van een vol­le kerk. Ik dacht: “Wat heb­ben ze ons pries­ters aan­ge­daan?” Als wij moei­lij­ker kun­nen bid­den, dan wordt het voor de ge­lo­vi­gen heus niet ge­mak­ke­lij­ker. Een paar da­gen la­ter was ik in Hei­loo, voor de La­tijn­se li­tur­gi­sche vor­mings­da­gen. 25 deel­ne­mers ver­diep­ten zich in de geest van de li­tur­gie, met le­zin­gen, work­shops en zang­oe­fe­nin­gen. Ka­nun­nik Men­nen gaf een ver­ras­sen­de le­zing over een do­cu­ment van de Con­gre­ga­tie voor de Oos­ter­se Ker­ken uit 1996. In de in­lei­ding staat een ci­taat van Jo­han­nes Pau­lus II over de Oos­ter­se ker­ken: “In de vorm van de kerk, de klan­ken, kleu­ren, lich­ten, de lan­ge duur van de vie­rin­gen, de tel­kens weer her­haal­de aan­roe­pin­gen, dit al­les brengt een groei­end zich één voe­len tot ui­ting van heel de ei­gen per­soon met het ge­vier­de mys­te­rie. En het ge­bed van de Kerk wordt zo een deel­na­me aan de he­mel­se li­tur­gie, een an­ti­ci­pe­ren op de uit­ein­de­lij­ke za­lig­heid.” Op­mer­ke­lijk is dat het do­cu­ment ver­an­de­rin­gen die in het Wes­ten zijn door­ge­voerd (her­ha­lin­gen ver­mij­den, con­ce­le­bra­tie maxi­ma­li­se­ren, com­mu­nie-uit­rei­king door le­ken, ge­beds­rich­ting naar het volk, li­tur­gi­sche ge­wa­den mo­der­ni­se­ren, la­ge­re wij­din­gen af­schaf­fen), ont­raadt voor het Oos­ten! Men moet niet het Wes­ten na­doen, maar zijn ei­gen tra­di­tie vol­gen die helpt om God vu­rig te eren. Dat brengt de vraag met zich mee: Geldt dat dan mu­ta­tis mu­tan­dis ook niet voor het Wes­ten? Ber­ger ging de laat­ste maan­den graag op za­ter­dag­avond naar een or­tho­dox vi­gi­lie. Er stond een spe­ci­a­le stoel voor hem klaar. Mo­ge hij nu een stoel ont­van­gen in het he­mels hei­lig­dom. Dat wens­te de voor­ma­li­ge echt­ge­no­te Car­lot­ta Marshall ook, op de laat­ste pa­gi­na van het mis­boek­je: Dear Lord, re­turn him to your heart whe­re he has al­ways been and grant him pea­ce.

Pas­toor Harm Schil­der

Newspapers in Dutch

Newspapers from Netherlands

© PressReader. All rights reserved.