Va­kan­tie! Wat nu?

Zo­mer­va­kan­tie voor kin­de­ren: ein­de­loos spe­len of ploe­te­ren op En­gels, ‘tur­bo­zwem­men’ of je wis­kun­de bij­spij­ke­ren?

Katholiek Nieuwsblad - - ACTUEEL - Ma­ris­ka Or­bán

Voor veel ou­ders is een school­va­kan­tie van zes we­ken een gro­te puz­zel: waar bren­gen we de kin­de­ren on­der? Een paar daag­jes bij opa en oma, mis­schien. Wat week­jes sa­men op va­kan­tie. Slik. Wat doen we met de res­te­ren­de we­ken? Een op­ko­men­de trend is een zo­mer­kamp waar kin­de­ren naast spe­len ook wat le­ren. Zo­als bij­voor­beeld een taal­sta­ge voor zes tot twaalf ja­ri­gen om een beet­je En­gels te le­ren. Of, min­der vaak, Duits, Spaans of Frans.

Stoom­cur­sus

Ook tur­bo­zwem­men is in trek, spe­ci­aal bij ou­ders die niet ja­ren­lang ie­de­re week in een bloed­heet zwem­bad wil­len zit­ten. Dit is een dag­op­vang waar ba­sis­school­kin­de­ren een of twee we­ken lang vier tot vijf uur per dag zwem­les krij­gen. Met di­plo­ma­g­a­ran­tie. Kost wel wat: voor bij­na acht­hon­derd eu­ro kan je kind het A-di­plo­ma ha­len en voor een klei­ne dui­zend eu­ro A en B. Maar aan re­gu­lie­re zwem­les­sen zijn ou­ders dat be­drag, ver­spreid over twee tot drie jaar, vaak ook kwijt. En na zo’n stoom­cur­sus zwem­men kun­nen ou­ders hun kin­de­ren met een ge­rust hart mee­ne­men naar het strand, zelf op een strand­bed­je plof­fen en on­ge­stoord re­laxen. Ook mid­del­ba­re scho­lie­ren kun­nen hun ken­nis bij­spij­ke­ren tij­dens de zo­mer­va­kan­tie. Op ver­schil­len­de kam­pen krij­gen ze, naast spel­le­tjes en een bon­te avond, vier tot zes uur bij­les in vak­ken waar ze slecht in zijn: wis­kun­de, La­tijn of eco­no­mie bij­voor­beeld. Ook zijn er zo­mer­scho­len, waar scho­lie­ren over­dag bij­les krij­gen.

Pres­ta­tie­maat­schap­pij

Zijn de­ze kam­pen een han­dig mid­del om je kind wat ex­tra’s te bie­den? Of staan ze sym­bool voor on­ze pres­ta­tie­maat­schap­pij, waar kin­de­ren zich niet mo­gen ver­ve­len en zelfs in de zo­mer­va­kan­tie moe­ten zwoe­gen? Na een stress­vol school­jaar vol toet­sen, dic­tees en pre­sen­ta­ties – waar soms kleu­ters al aan wor­den on­der­wor­pen – is ba­den in een ein­de­loos lij­ken­de zo­mer­va­kan­tie, zon­der be­sef van tijd, niet al­leen heer­lijk. Het is ook een tijd om te voe­len wat je we­zen­lijk raakt, wat ver­vul­ling geeft. Vol­gens ver­schil­len­de on­der­zoe­ken, van on­der meer Me­tro en 7Days, heeft ruim 75% van de jon­ge­ren tus­sen de 18 en 34 jaar zo­veel stres­s­klach­ten dat een bur­nout dreigt. On­der meer door­dat ze steeds maar moe­ten pres­te­ren.

‘Gods plan’

Alexan­dra Ma­ris (34) hik­te en­ke­le ja­ren ge­le­den ook te­gen een burn-out aan. Ze had zich in de zorg op­ge­werkt tot ma­na­ger, maar vroeg zich op­eens af: ‘Is dit wel het pad dat God voor mij heeft uit­ge­stip­peld?’ “Mijn ou­ders von­den dat ik een be­roep moest kie­zen waar ik ze­ker­heid in vond en ge­noeg mee kon ver­die­nen. Maar in de zorg kwam ik me­zelf te­gen. Ik wil­de ei­gen­lijk al­tijd lie­ver ac­tri­ce wor­den.” Nu is Ma­ris trai­nings­ac­tri­ce en coacht ze als zelf­stan­dig on­der­ne­mer. “Een pre­di­kant ver­tel­de me hoe je de be­lof­te van God kunt aan­vaar­den. Dat raak­te mij diep in mijn hart. Sinds ik op­nieuw God heb aan­vaard, klopt al­les en ko­men op­drach­ten bin­nen.” Ma­ris is moe­der van drie kin­de­ren. Hoe voedt ze hen op? “Ik toets in ge­bed of be­lem­me­rin­gen die op mijn pad ko­men er­bij ho­ren of on­der­deel zijn van Gods plan. Dat pro­beer ik on­ze kin­de­ren ook mee te ge­ven: voel wat goed voor je is. Maar ik leer ze ook hoe de maat­schap­pij in el­kaar steekt. On­ze oud­ste doch­ter wil bij­voor­beeld dok­ter wor­den. Dan leg ik uit dat ze dan wel hard moet le­ren om op het gym­na­si­um te­recht te ko­men. Is ze be­reid hier veel voor te doen? Dat moet ze zich­zelf af­vra­gen.”

‘On­ge­zond’

Als ze er echt al­les aan wil doen om dok­ter te wor­den, is zo’n bij­spij­ker­kamp in de toe­komst dus wel wat voor de doch­ter van Alexan­dra Ma­ris? “Mis­schien wel. Mis­schien le­ren ze op zo’n kamp wel op een veel pret­ti­ge­re ma­nier En­gels of La­tijn dan via rij­tjes stam­pen op school. Wij men­sen zijn van na­tu­re leer­gie­rig. Daar kun je ook ple­zier in heb­ben. Maar de he­le zo­mer saai ploe­te­ren op een vak dat je niet ligt om­dat je daar veel mee ver­dient? Dat lijkt me on­ge­zond.” Je mag dus meer ver­trou­wen op de ta­len­ten die God je ge­ge­ven heeft? “Ja. Een mens is een kud­de­dier, maar we moe­ten ook ver­trou­wen dat er voor ie­der­een een uniek pad is. He­laas laat God niet met­een zien wat jouw pad is. Ik heb ook di­ver­se zij­pa­den ge­no­men. Maar ge­loof er­in dat die le­vens­er­va­ring on­der­deel is van het gro­te­re ge­heel.”

Newspapers in Dutch

Newspapers from Netherlands

© PressReader. All rights reserved.