Bloei­end ge­loof

Een ver­val­len kloos­ter op­nieuw tot le­ven bren­gen: zo­wat een won­der in de­ze tijd. Toch kwa­men aan de Brus­sel­se rand een groot ge­loof, gul­le gif­ten en een hoop goe­de wil sa­men, om in een ver­nieuwd kloos­ter een thuis te bie­den aan een bloei­en­de ge­loofs­ge­meen

Katholiek Nieuwsblad - - VOORPAGINA - Pieter Der­deyn

Een ver­val­len Bel­gisch kloos­ter werd nieuw le­ven in­ge­bla­zen.

Be­gin ja­ren’80 reed een pa­stoor door Ma­lei­zen, waar een leeg­staand kloos­ter zijn aan­dacht trok. Hij kon de ge­dach­te niet weer­staan om het van na­bij te be­kij­ken, en sloop door een wil­der­nis een open­staan­de poort bin­nen die leid­de naar een im­po­san­te ru­ï­ne die eens de naam van kloos­ter waar­dig ge­dra­gen had. 150 jaar te­rug had­den de Zus­ters van het H. Hart van Ma­ria er hun thuis en school in ge­ves­tigd, en nu scheen al die in­span­ning een roem­lo­ze dood te ster­ven… De naam van de pa­stoor was Her­roe­len, nog­al ge­ducht in­der­tijd, om­dat hij over­tuigd vast­hield aan een vol­waar­di­ge li­tur­gie en de rech­te leer. Hij droom­de er­van een thuis te bie­den aan de kerk­ge­meen­schap. ‘Ons-Heer zal ons wel hel­pen’, zei hij steeds.

Chris­tus Sa­cer­dos

In­der­daad: ja­ren la­ter werd de ka­pel door de kar­di­naal aan pa­stoor Her­roe­len toe­ver­trouwd. Met de ver­e­ni­ging Chris­tus Sa­cer­dos werd het ge­bouw in 1997 aan­ge­kocht, en door ve­le gif­ten en vrij­wil­li­gers ge­res­tau­reerd. De eer­ste hei­li­ge Mis werd (op­nieuw) op­ge­dra­gen. De ru­ï­ne be­gon te her­a­de­men als kloos­ter en ge­lo­vi­gen von­den er een thuis. Bij pa­stoor Her­roe­len la­gen de pries­ter­roe­pin­gen nauw aan het hart. Al mocht hij geen se­mi­na­rie ope­nen, het luk­te hem om ver­schil­len­de kan­di­da­ten een voor­be­rei­dend jaar te bie­den om ze ver­vol­gens naar het se­mi­na­rie in Den Bosch te stu­ren. Er ver­za­mel­de zich hier een scha­re geest­ge­no­ten die kwa­men mee­le­ven en vie­ren. Toch zwerm­den de pries­ters uit, werd de pa­stoor ziek en stierf in 2014. Op­nieuw doem­de de vraag op wat er met het ge­bouw zou ge­beu­ren...

Die­na­ren van Je­zus en Ma­ria

Van­daag wan­de­len we on­der de bla­ken­de zon het stra­len­de kloos­ter in, ge­leid door pa-

ters Gert Ver­be­ken en Da­ni­ël Art­mey­er, bei­de in sou­ta­ne. Een nieuw ver­haal is be­gon­nen in het kloos­ter, dat dan ook een kruis­punt is voor ve­len. Ook de­ze pa­ters wa­ren des­tijds ko­men proe­ven van de wijn­gaard die hier werd ge­plant. Om­dat het be­geer­de kloos­ter aan de taal­grens ligt, twij­fel­den ve­len om het over te ne­men. De voer­taal is im­mers Ne­der­lands, ter­wijl de mees­te nieu­we be­we­gin­gen in Bel­gië Frans­ta­lig zijn. De taal was ech­ter geen pro-

bleem voor de con­gre­ga­tie van de Die­na­ren van Je­zus en Ma­ria, die bei­de pa­ters zond, sa­men met broe­der Mar­kus. En bin­nen­kort nog een pa­ter, al­len tus­sen de 30 en 40 jaar. De Duit­se con­gre­ga­tie van pau­se­lijk recht slaag­de er­in het huis in 2015 ca­no­niek op te rich­ten: “Dat geeft een enor­me vrij­heid”, ver­klaart pa­ter Ver­be­ken. In­der­daad, als we door het ge­bouw stap­pen valt op hoe­veel le­ven hier sa­men­komt. Hun cha­ris­ma is dan ook ig­na­ti­aans: open voor al­le vor­men van apos­to­laat. “Het huis is ons hoofd­apos­to­laat”, be­na­drukt pa­ter Ver­be­ken vlot en wel­wil­lend. “Naast de da­ge­lijk­se zor­gen dat het huis blijft draai­en, ver­zor­gen we hier el­ke dag de Mis, aan­bid­ding en bij­zon­de­re eve­ne­men­ten. Ver­der be­ge­lei­den we ig­na­ti­aan­se gees­te­lij­ke oe­fe­nin­gen, en heb­ben we on­ze pa­ro­chies, de Eu­ro­pas­couts en Ka­tho­lie­ke Stu­den­tenAc­tie.” Het gro­te kloos­ter biedt een thuis aan nog veel meer men­sen. Naast en­ke­le gou­den vrij­wil­li­gers, ver­blij­ven hier al ve­le ja­ren vijf vro­me vrou­wen die sa­men de Mara­nat­ha-ge­meen­schap vor­men, en die on­der meer tek­sten uit Ro­me ver­ta­len en ver­sprei­den. Een blok ver­der huist zelfs een mid­del­ba­re school met ze­ven leer­lin­gen die aan haar der­de jaar be­gon­nen is. Hun pro­fi­le­ring als uit­druk­ke­lijk ka­tho­liek en hun da­ge­lijks ro­zen­hoed­je heb­ben heel wat op­hef ver­oor­zaakt in de me­dia, maar het team vol­hardt. De pa­ters ge­ven hier gods­dienst en Duits.

Nieu­we evan­ge­li­sa­tie

“De nieu­we evan­ge­li­sa­tie houdt ons be­zig.” Pa­ter Ver­be­ken gaat ver­der: “Soms denk ik dat ge­woon het feit van er te zijn al heel veel is. Doen wat je moet doen; wat in de­ze tijd ook niet van­zelf­spre­kend is, en re­ac­ties op­wekt.” De pa­ters dra­gen de mis steeds ad orien­tem op, in de Bui­ten­ge­wo­ne Vorm en in de Ge­wo­ne Vorm. “Met de rug naar het volk: dat is naar het licht, naar de Heer ge­richt. Dat fo­cust meer op het we­zen­lij­ke, op het ge­heim op het al­taar. In som­mi­ge pa­ro­chies zit men voor een schat­kist, zon­der er­uit te put­ten. Het pro­bleem in de Kerk is een gees­te­lij­ke cri­sis. Wij pro­be­ren een goed ant­woord te bie­den.”+

In­schrij­ving maal­tijd: in­fo@het­ou­de­k­loos­ter.be of (0032) (0)2-687 22 29

Pa­ters van de Die­na­ren van Je­zus en Ma­ria, met rechts pa­ter Gert Ver­be­ken. Het twin­tig­ja­rig ju­bi­le­um van het kloos­ter in Ma­lei­zen wordt ge­vierd in het week­end van 28 en 29 ok­to­ber. Op za­ter­dag met een ver­sper­vie­ring om 18.30 uur, een con­cert om 19.00 uur en aan­slui­tend een re­cep­tie (vrij toe­gan­ke­lijk). Op zon­dag met een plech­ti­ge Hoog­mis om 11.00 uur met aan­slui­tend mid­dag­maal en col­lo­qui­um ‘Nieu­we Evan­ge­li­sa­tie’. Daar­bij spre­ken prof. Step­há­ne Mer­cier, pr. Kar­lo Ty­berg­hien (pro­gram­ma­di­rec­teur Ra­dio Ma­ria Bel­gië), pr. Fi­lip De Ry­c­ke (uit­ge­ve­rij Bet­sai­da) en pr. An­dy Pen­ne. Om 17.00 uur is er ro­zen­krans en lof.

Newspapers in Dutch

Newspapers from Netherlands

© PressReader. All rights reserved.