Bij­voor­beeld Ma­ria Ber­til­la

Katholiek Nieuwsblad - - KN INSPIRATIE -

“Ik kan niets, ben dom, een gans. As­je­blieft help mij, ik wil een hei­li­ge wor­den.” Voor de no­vi­ce­mees­te­res staat de zes­tien­ja­ri­ge zus­ter Ma­ria Ber­til­la, een boe­ren­meis­je zon­der eni­ge ei­gen­waar­de.

An­na Fran­ce­s­ca Bo­scar­din was door haar ‘eeu­wig’ dron­ken va­der zo­veel mo­ge­lijk van school ge­hou­den om op de boer­de­rij te hel­pen. De ka­pe­laan noem­de het meis­je een “gans”. Na door een an­de­re or­de te zijn af­ge­we­zen, had­den de Zus­ters van de hei­li­ge Doro­thea zich over dit “dom­me gans­je” ont­fermd. Ze mag hel­pen in de keu­ken en het was­hok.

Moe­der-over­ste heeft ech­ter een zwak voor de door ie­der­een ver­guis­de zus­ter die zo vroom, lief en trouw is. Over­tuigd dat de re­li­gi­eu­ze veel meer in haar mars heeft dan ie­der­een denkt, stuurt zij zus­ter Ma­ria Ber­til­la naar de ver­pleeg­ster­op­lei­ding in het Ita­li­aan­se Tre­vi­so. Hoe­wel ze haar ook daar in de keu­ken aan­stel­len, mag ze zo­dra ze haar di­plo­ma heeft be­haald naar de kin­der­af­de­ling van het plaat­se­lij­ke zie­ken­huis, waar ze kin­de­ren met dif­te­rie ver­zorgt. De klein­tjes zijn gek op haar, zij is ook zo een­vou­dig en lief. Maar in de Eer­ste We­reld­oor­log moe­ten de kin­de­ren wij­ken voor sol­da­ten, wan­neer Ita­li­aan­se troe­pen een de­sa­streu­se ne­der­laag lij­den bij Capo­ret­to. Zus­ter Ber­til­la is al snel de lie­ve­ling van de ge­won­de sol­da­ten. Al­tijd is ze op­ge­wekt, nooit is haar iets te veel. En wan­neer vij­an­de­lij­ke vlieg­tui­gen hun bom­men la­ten val­len bo­ven de stad, blijft zus­ter Ber­til­la bij de­ge­nen die niet naar de schuil­kel­ders kun­nen.

Na de oor­log vraagt de lei­ding van een mi­li­tair zie­ken­huis of zus­ter Ber­til­la bij hen mag ko­men wer­ken, maar een van de zus­ters in het kloos­ter is ja­loers. Zij zendt zus­ter Ber­til­la op­nieuw naar de lin­nen­ka­mer. Daar zal zij zon­der ooit te kla­gen vier maan­den blij­ven. Ver­baasd laat moe­der-over­ste zus­ter Ma­ria Ber­til­la bij zich roe­pen, die daar ver­vol­gens weer ver­trekt als zaal­hoofd van de zie­ken­af­de­ling waar de kin­de­ren in qua­ran­tai­ne lig­gen.

En­ke­le ja­ren la­ter be­slui­ten art­sen een pijn­lij­ke tu­mor, die de re­li­gi­eu­ze al ja­ren par­ten speelt, te ope­re­ren. Zus­ter Ber­til­la over­leeft de in­greep ech­ter niet en keert op 20 ok­to­ber 1922, 34 jaar oud, naar haar Schep­per te­rug.

Twaalf jaar oud was An­na lid ge­wor­den van het ge­noot­schap Kin­de­ren van Ma­ria. Op die fees­te­lij­ke dag had zij van de pa­stoor een kin­der­ca­te­chis­mus ge­kre­gen. Na haar dood vin­den ze het boek­je te­rug in haar pij. Ze had het heel haar le­ven met zich mee­ge­dra­gen.

Wan­neer paus Jo­han­nes XXIII zus­ter Ma­ria Ber­til­la Bo­scar­din 39 jaar la­ter, in 1961, hei­lig ver­klaard staan in de me­nig­te de ‘kin­de­ren’ die eens door haar wer­den ver­zorgd.

Mi­chael As

Newspapers in Dutch

Newspapers from Netherlands

© PressReader. All rights reserved.