Mag ik even af­re­ke­nen?

Katholiek Nieuwsblad - - KNCOLUMN -

Op Drie­vul­dig­heids­zon­dag preek­te ik over het hu­we­lijk. Ik vond dat de meest prak­ti­sche toe­pas­sing van de Hei­li­ge Drie-een­heid in ons da­ge­lijks le­ven. Zo­als de Va­der en de Zoon hun vreug­de over de ver­los­sing van de schep­ping niet kun­nen ver­hul­len, en die uit­stor­ten als Hei­li­ge Geest, zo wordt el­ke op­rech­te men­se­lij­ke re­la­tie vrucht­baar in de cre­a­tie van enig soort van nieuw le­ven. Het hoog­te­punt daar­van is het wan­neer een man en een vrouw het le­ven door­ge­ven in de vorm van een kind. Het Engels helpt daar­bij, want het hu­we­lijk wordt hier in Ame­ri­ka stee­vast ma­tri­mo­ny ge­noemd. Het moe­der­schap vraagt om be­schut­ting door mid­del van het aan­gaan van trouw­be­lof­ten. Maar het va­der­schap kan hier­bij niet ont­bre­ken. De pa­tri­mo­ny is de taak van de va­der om het kind in te lei­den in de Kerk. Een beet­je pro­vo­ce­rend noem­de ik de Kerk het al­ler­bes­te wat de men­se­lij­ke cul­tuur heeft voort­ge­bracht. En het bes­te wat de va­der kan doen, is zijn kind ver­trouwd ma­ken met het in­sti­tuut waar Je­zus Chris­tus kan wor­den be­le­den. Ik gaf de­ze preek een dag na­dat in Ier- land de stem­men wa­ren ge­teld van het re­fe­ren­dum over de abor­tus­wet­ge­ving. Het was me op­ge­val­len dat veel nieuws­me­dia het over­wel­di­gen­de ‘Ja’ brach­ten als een afrekening met de ka­tho­lie­ke Kerk. Als­of men als mo­der­ne na­tie ein­de­lijk het juk van pa­tri­ar­cha­le on­der­druk­king van zich af had we­ten te gooi- tho­lie­ke pro­pa­gan­da. Be­zien van­uit de tijd dat ze plaats­von­den, vie­len zo­wel de Kruis­toch­ten als de In­qui­si­tie zo­wat in het niet bij an­de­re ma­nie­ren waar­op sta­ten hun zaak­jes re­gel­den. Ik ver­tik het nog lan­ger om me daar schul­dig over te voe­len. Net als de in­ter­na­ten voor ‘ge­val­len vrou­wen’ die nu in op­spraak ko­men. Als zelfs de re­ge­ring vrou­wen daar­naar ver­wees, is er wei­nig re­den om die exclusief te zien als een soort ka­tho­lie­ke con­cen­tra­tie­kam­pen. Jam­mer voor hen die nog een ap­pel­tje te schil­len heb­ben met de Kerk, maar ik zal me er niet door la­ten ver­lei­den om een zak as op mijn hoofd te strooi­en. Na­tuur­lijk ge­beu­ren en ge­beur­den er din­gen uit naam van de Kerk die niet door de beu­gel kun­nen. En we moe­ten er al­les aan doen om ons huis op or­de te krij­gen. Maar een de­fi­ni­tief oor­deel over dit in­sti­tuut mag pas wor­den ge­ge­ven als al­le goe­de da­den door chris­te­nen, gein­spi­reerd door de Hei­li­ge Drie-een­heid, in het open­baar en in de ver­bor­gen­heid, zijn be­schre­ven en ge­a­va­lu­eerd. Ik heb zo’n voor­ge­voel dat er in de we­reld niet ge­noeg pa­pier voor­ra­dig is om die al­le­maal weer te ge­ven.

Newspapers in Dutch

Newspapers from Netherlands

© PressReader. All rights reserved.