Brech­je

Katholiek Nieuwsblad - - KNINSPIRATIE -

Trump is geen fan van de Mexi­ca­nen, da’s geen nieuws voor u. Als nieuw­ko­mer hier in The Sta­tes is mij tot op de dag van van­daag niet dui­de­lijk waar­om. Vol­gens Trump zijn Mexi­ca­nen cri­mi­neel. Dat vindt hij een goe­de re­den om een muur te bou­wen. Daar­bij speelt hij in op de wijd­ver­brei­de angst dat Mexi­ca­nen ver­ant­woor­de­lijk zijn voor al­ler­lei vor­men van mis­daad. Toch blijkt het ob­jec­tief heel wat ge­nu­an­ceer­der te lig­gen, stelt on­der an­de­re het De­part­ment of Cri­mi­no­lo­gy. Zo blijkt uit on­der­zoek dat Mexi­caan­se im­mi­gran­ten ge­woon geld wil­len ver­die­nen in de VS en juist geen aan­dacht wil­len trek­ken met cri­mi­ne­le da­den. Ster­ker nog, ze zijn eer­der slacht­of­fer van een mis­daad dan een door­sneeA­me­ri­kaan, om­dat ze niet snel aan­gif­te doen. Het is waar dat rond­lo­pen in Mexi­co een ge­vaar­lij­ke zaak is en je de kop kan kos­ten. Op­mer­ke­lijk is ech­ter dat in Ame­ri­kaan­se ste­den zo­als El Pa­so, vol met Mexi­caan­se im­mi­gran­ten en il­le­ga­len, het aan­tal moor­den juist aan­zien­lijk la­ger ligt dan in an­de­re ste­den in dit land. Toen we voor het eerst in Hous­ton aan­kwa­men, viel het op dat al­le perk­jes meer dan per­fect zijn on­der­hou­den. Hoe­wel de stad geen schoon­heids­prijs ver­dient met al dat be­ton, is het gras prach­tig groen, fris en kort ge­maaid. Een dag la­ter werd dui­de­lijk dank­zij wie. In de bran­den­de zon cros­sen Mexi­ca­nen op klei­ne maai­ma­chi­nes over de gras­zo­den en staan met pro­fes­si­o­ne­le trim­mers de rand­jes te mil­li­me­te­ren. Niet al­leen het open­ba­re gras wordt zo bij­ge­hou­den, ook dat van de door­snee Tex­aan die geen zin heeft om bij 36 gra­den zijn tuin te kort­wie­ken. Ook het zwem­bad dat in de tuin van buur­vrouw Shan­non wordt aan­ge­legd, staat vol Mexi­ca­nen. Ze gra­ven de kuil in de ver­zen­gen­de hit­te en stor­ten be­ton. Zij lie­ver dan ik. Kort­om, al­le rot­klus­jes wor­den hier door de­ze hard­wer­ken­de men­sen ge­daan. Nog leu­ker is dat Mexi­ca­nen heel ka­tho­liek zijn. Da’s niet zo­maar tra­di­tie of bui­ten­kant, het zit diep in hun hart. De helft van de acht bom­vol­le zon­dags­mis­sen in on­ze pa­ro­chie is in het Spaans en dat gaat er vro­lijk aan toe. Op gi­taartjes en pi­a­no’s met ge­zang en ge­klap wordt de Mis op­ge­luis­terd. Ook al ver­staan we er geen woord van, we krij­gen steeds meer zin om aan te schui­ven bij die feest­jes. In de aan­bid­dings­ka­pel zit­ten voor­al Mexi­ca­nen in stil ge­bed en die­pe aan­bid­ding ver­zon­ken. Ze rus­ten daar bij de Heer na hun noes­te ar­beid: jong en oud, man en vrouw, met kin­de­ren en al, die schom­me­lend met hun been­tjes braaf naast hun moe­der blij­ven zit­ten. Heel eer­bie­dig ko­men ze bin­nen en knie­len voor het Al­ler­hei­lig­ste. Daar zit­ten ze ver­vol­gens geen vijf mi­nuut­jes, maar ge­ven Je­zus min­stens een half uur van hun tijd, als het niet lan­ger is. Het af­scheid van Hem is he­le­maal roe­rend: ze draai­en Je­zus de rug niet toe, maar lo­pen met hun ge­zicht naar het Al­ler­hei­lig­ste ach­ter­uit de ka­pel uit. Die Mexi­ca­nen, voor mij zijn ze een voor­beeld!

Brech­je Loe­nen

Newspapers in Dutch

Newspapers from Netherlands

© PressReader. All rights reserved.