De vrij­heid van het woord

Metro Holland (Amsterdam) - - News -

Van­mid­dag wordt de Pim For­tuyn­prijs uit­ge­reikt en ik ben er niet bij. Agen­da­fout – kan het niet mooi­er ma­ken dan het is. En ja, dan zeg je toch die an­de­re af­spraak af? Yup. Maar die an­de­re af­spraak is in het bui­ten­land. Echt #hoe­dan?!

De Pim For­tuyn­prijs had er nooit mo­gen zijn, het is een prijs waar nooit ie­mand voor had mo­gen ster­ven. Maar we le­ven in een land waar de vrij­heid van spre­ken in­mid­dels al ja­ren niet meer van­zelf­spre­kend is. En on­danks de moord op Pim, en ook de moord op Theo, wordt het steeds meer goed­ge­praat dat je niet meer al­les zou mo­gen zeg­gen. Je zou maar ie­mand kwet­sen. Nee, van je vrij­heid be­roofd wor­den is ze­ker niet kwet­send? Toe­kij­ken hoe an­de­ren toe­staan dat je van je vrij­heid be­roofd wordt, is ze­ker niet kwet­send? Waar­om moet ik ruim­te ma­ken door vrij­heid in te le­ve­ren?

Mijn vrij­heid is hei­lig en de Pim For­tuyn­prijs een er­ken­ning waar ik trots op ben.

Het is geen er­ken­ning waar je iets aan hebt in Ne­der­land. Dat wil zeg­gen: je te­le­foon gaat niet op­eens va­ker, je bank­re­ke­ning wordt niet op­eens vet­ter. Me­dia in Ne­der­land wor­den ge­do­mi­neerd door ‘links’ en voor links is zo’n prijs de be­ves­ti­ging van wat ze al­lang wis­ten: ne­ge­ren. Fou­te me­ning, ver­keer­de bub­bel.

Co­lum­nist is ech­ter niet iets wat je wordt. Co­lum­nist bén je. Vrij­heid is geen con­cept dat je pro­moot uit com­mer­ci­eel oog­punt, vrij­heid zit in je. Een co­lum­nist ziet en be­noemt be­per­ken­de ka­ders, krijgt hoon en spot over zich heen, houdt z’n rug recht, wordt als-ie maz­zel heeft ge­no­mi­neerd voor de Pim For­tuyn­prijs en wordt, als dat beeld­je in huis staat, tot zijn spijt be­ves­tigd in z’n over­tui­ging: vrij­heid is kost­baar. Moord is het ul­tie­me mond­snoe­ren.

Er gaan wat sta­dia aan voor­af: hoon, ont­ken­ning, klei­ne­ren, mis­ken­nen, ont­ken­nen, ne­ge­ren en uit­slui­ten. Al­le ge­no­mi­neer­den van de Pim For­tuyn­prijs, in het ver­le­den en he­den, ken­nen de­ze sta­dia. De no­mi­na­tie, laat staan het win­nen van de Pim For­tuyn­prijs, brengt hier geen ver­an­de­ring in. Het is aan de ge­no­mi­neer­den van de Pim For­tuyn­prijs om hun rug recht te hou­den, om te­gen de stroom in te be­noe­men en voor­al ál­les hard­op uit te spre­ken wat niet al­leen de vrij­heid van het spre­ken maar vrij­heid in het al­ge­meen be­perkt. Weg­kij­ken is geen op­tie; dat doen de an­de­ren al. In een Ne­der­land dat al ja­ren en ja­ren weg­kijkt, geeft het be­noe­men van ál­les en ie­der­een die on­ze vrij­heid be­perkt, geen sta­tus of res­pect. In­te­gen­deel: het geeft bij tijd en wij­le een enorm een­zaam ge­voel.

De no­mi­na­tie van de Pim For­tuyn­prijs is een er­ken­ning. Ge­no­mi­neer­den wor­den niet al­leen ge­zien, ge­hoord, ge­le­zen maar ook ge­waar­deerd.

De­ze waar­de­ring wordt hard­op en plein pu­blic uit­ge­spro­ken. Ik was en ben daar dank­baar voor. Dank­baar ook, dat niet al­leen de win­naar maar ook de ge­no­mi­neer­den van de Pim For­tuyn­prijs on­danks al­le kri­tiek, uit link­se dan wel recht­se hoek, het lef heb­ben om te wa­ken over de vrij­heid van het woord.

‘Waar­om moet ik ruim­te ma­ken door vrij­heid in te le­ve­ren?’

Ebru Umar

EBRU UMAR

CO­LUM­NIST Check de vlogs van on­ze co­lum­nis­ten op de web­si­te of via on­ze Fa­ce­book­pa­gi­na

Newspapers in Dutch

Newspapers from Netherlands

© PressReader. All rights reserved.