Wie pakt 'm?

Wordt het Kro­a­ti­sche spook­je nog mooi­er of maakt Frn­k­rijk de fa­vo­rie­ten­rol waar? We kun­nen bij­na niet wa­chy­en op het be­gin van de WK-fi­na­le.

Metro Holland (Amsterdam) - - Voorzijde Pagina - JOHAN VAN BO­VEN j.van.bo­ven@tmg.nl

Hij zegt het tus­sen neus en lip­pen door, als­of het de nor­maal­ste zaak ter we­reld is. „Ik heb gis­ter­avond niet ge­ge­ten, het kwam er ge­woon niet van.” Jeroen Elshoff is al drie da­gen zijn ho­tel­ka­mer in Mos­kou niet uit ge­weest. De voet­bal­com­men­ta­tor van de NOS wil zich tot in de punt­jes voor­be­rei­den op de fi­na­le van het WK, die zon­dag om 17.00 uur be­gint. En dan schiet een maal­tijd er soms bij in.

Al­les moet hij we­ten. Over de spe­lers, over de trai­ners, over de lan­den, over de pres­ta­ties in het ver­le­den, over voor­gaan­de WK-fi­na­les, noem maar op. Dus is Goog­le de­zer da­gen zijn bes­te vriend. „Stel dat Na­bil Fe­kir in de 86e mi­nuut de win­nen­de voor Frank­rijk maakt. Dan wil ik zijn le­vens­ver­haal kun­nen ver­tel­len. Dat hij als 4-ja­rig jo­chie een olie­lamp op zijn hoofd kreeg en daar­om een lit­te­ken bo­ven zijn oog heeft. Of als Lu­ka Mo­d­ric de gou­den be­ker op­tilt, moet ik kun­nen ver­tel­len over hoe hij op­groei­de tus­sen de land­mij­nen, hand­gra­na­ten en rond­vlie­gen­de ko­gels. En dan heb ik het nu nog over de usu­al sus­pects over wie veel in­for­ma­tie te vin­den is. Maar ik moet der­ge­lij­ke ach­ter­gron­den ook over de der­de doel­man we­ten in het ge­val hij door bles­su­res bij de an­de­re twee kee­pers on­der de lat staat. Ik wil me niet la­ten ver­ras­sen.”

Naast in­ter­net put Elshoff tij­dens dit WK ook uit een Whats­App-groep waar zo’n der­tig jour­na­lis­ten uit ver­schil­len­de lan­den in zit­ten. Een col­le­ga uit Mi­a­mi, die hij leer­de ken­nen tij­dens het WK voor club­teams, vroeg of hij toe­ge­voegd wil­de wor­den. „Toen dat een week voor het WK ge­beur­de, was mijn eer­ste vraag of er nog men­sen wa­ren die in­for­ma­tie no­dig had­den over het Ne­der­lands elf­tal. Qua hu­mor stond ik er dus ge­lijk goed op, maar ik kreeg wei­nig vra­gen... Ver­der is de groep voor mij heel han­dig. Ik deed bij­voor­beeld het com­men­taar bij Ja­pan te­gen Se­negal. Vanwege de taal­bar­ri­è­re is het voor­al rond de Ja­pan­ners las­tig om veel in­for­ma­tie te vin­den. Dus vroeg ik in de ap­p­groep wie er een En­gels­spre­kend con­tact­per­soon rond het Ja­pans elf­tal ken­de. Ik kreeg een te­le­foon­num­mer en heb die­ge­ne een uur aan de lijn ge­had, zo­dat ik me­zelf een dag werk be­spaar­de.”

‘1, 2, 3, 4, 5…11. In de eer­ste 15 da­gen heb ik 11 vluch­ten ge­maakt.’

Jeroen Elshoff

De 41-ja­ri­ge Noord-Hol­lan­der ge­niet met vol­le teu­gen van het WK. Elshoff viel met zijn neus in de bo­ter met spec­ta­cu­lai­re wed­strij­den als Ar­gen­ti­nië - Ni­ge­ria, Bel­gië - Ja­pan en Kro­a­tië - Rus­land. Tij­dens het vo­ri­ge WK in Bra­zi­lië zag hij lang niet zul­ke mooie du­els en ge­du­ren­de het EK van twee jaar ge­le­den in Frank­rijk wa­ren de wed­strij­den in de groeps­fa­se

niet om aan te glu­ren. In Rus­land is het voor­al ge­nie­ten.

Maar er zit ook een min­de­re kan taan het com­men­ta­tor schap tij­dens een we­reld­kam­pi­oen­schap in­een groot land. Elshoff be­gint hard­op te tel­len. „1, 2, 3, 4, 5…11. In de eer­ste 15 da­gen heb ik 11 vluch­ten ge­maakt. Ik wil echt geen klaag­zang hou­den, want er zijn veel er­ge­re din­gen in de we­reld. Maar het hak­te er wel flink in. Ik sliep slechts vier of vijf uur per nacht, dus werd steeds dood­moe wak­ker. En dan was het in bij­voor­beeld Sint-Pe­ters­burg ook nog eens licht om kwart voor drie ’s nachts. Daar­om heb ik zelfs zo’n lul­lig oog­lap­je ge­kocht om be­ter te kun­nen sla­pen. Thuis moesten ze har­te­lijk la­chen om de fo­to’s daar­van.”

Zijn vrouw was de eer­ste die Elshoff bel­de toen hij een week ge­le­den hoor­de dat hij het com­men­taar mag ge­ven tij­dens de fi­na­le tus­sen Kro­a­tië en Frank­rijk. Maar eerst moest hij even op de rand van zijn bed gaan zit­ten om bij te ko­men van het heu­ge­lij­ke nieuws. Dacht mis­schien een hal­ve fi­na­le te mo­gen doen of wel­licht de strijd om de der­de plek van mor­gen­mid­dag. Col­le­ga Frank Snoeks zou de fi­na­le krij­gen, want die had ’m vier jaar ge­le­den ook ge­daan, zo re­de­neer­de Elshoff. „In het ver­le­den zijn com­men­ta­to­ren pas ge­stopt met het ver­slaan van de fi­na­le op het mo­ment dat ze met pen­si­oen gin­gen. Ik was flab­ber­gasted. Het wa­ren gek­ke da­gen, maar ver­vol­gens was het zaak weer zo snel mo­ge­lijk nor­maal te doen en me op de vol­gen­de wed­strijd voor te be­rei­den.”

Dus dook hij weer in de pa­pie­ren en het in­ter­net om zo veel mo­ge­lijk we­tens­waar­dig­he­den over de ploe­gen van Kro­a­tië en Rus­land op te die­pen. Er­gens rus­tig op een ter­ras een co­laatje of bier­tje drin­ken was er nau­we­lijks bij. „In Sotsji heb ik wel even lek­ker in de zon ge­ze­ten. Maar op dat soort mo­men­ten word ik toch al­tijd on­rus­tig. Ik zit nu in het ho­tel met voet­bal­le­gen­des die een wed­strijd­je gaan spe­len. Tot­ti, Van Hooi­jd­onk, Lit­ma­nen, Mal­di­ni, Frank de Boer, dat soort jon­gens. Daar ga ik straks even kij­ken, maar ik weet ze­ker dat ik op een ge­ge­ven mo­ment denk: ik had nu ook ach­ter mijn bu­reau kun­nen zit­ten om op te zoe­ken of Du­je Ca­le­ta-Car van Salz­burg wel eens een be­slis­sen­de voor­zet heeft ge­ge­ven. Zo ben ik ge­woon, dat kan ik niet ver­an­de­ren.”

Newspapers in Dutch

Newspapers from Netherlands

© PressReader. All rights reserved.