Zie­ken­hui­zen zijn let­ter­lijk van le­vens­be­lang

Metro Holland (Amsterdam) - - News - EL­FIE TROMP

‘Ach­ter­stal­lig on­der­houd, slecht ma­na­ge­ment, een mil­joe­nen­schuld. Het klinkt als het ver­trouw­de rie­del­tje van een graai­be­drijf dat zijn hand over­speelt.’ El­fie Tromp

Ik moet steeds aan mijn moe­der den­ken de­ze week. Hoe ze ge­krom­pen leek, zo klein en dood­ziek in dat zie­ken­huis­bed, met gie­ren­de koorts na haar bor­st­o­pe­ra­tie. De ont­sto­ken wond, de pijn die ze bij el­ke be­we­ging had. Hoe ze dood­stil lag af te wach­ten. Tot het be­ter zou gaan of slech­ter. En dat er op dat mo­ment, mijn moe­der op haar kwets­baarst, een ma­na­ger van de di­rec­tie­ka­mer zou bin­nen­stap­pen. Dat hij haar zou zeg­gen: „Mor­gen moet u hier weg zijn.”

Ge­luk­kig is dit bij mijn moe­der niet ge­beurd. Ik denk aan al de pa­ti­ën­ten die dit de af­ge­lo­pen tijd wel is over­ko­men. Hoe kan een zie­ken­huis fail­liet gaan? Een fail­lis­se­ment komt nooit uit de lucht val­len. Ze­ker bij het Slo­ter­vaart rom­mel­de het al ja­ren. Ach­ter­stal­lig on­der­houd, slecht ma­na­ge­ment, een mil­joe­nen­schuld. Het klinkt als het ver­trouw­de rie­del­tje van een graai­be­drijf dat zijn hand over­speelt.

Een beet­je markt­wer­king en con­cur­ren­tie kan een be­drijf scher­per en ef­fi­ci­ën­ter la­ten func­ti­o­ne­ren, maar al te vaak blij­ken za­ken te com­plex en de ma­na­ge­ment­laag te ge­haaid op het geld dat ze de so­ci­a­le fac­tor ver­ge­ten. Moet je dat ri­si­co lo­pen bij een ‘be­drijf’ als een zie­ken­huis, dat let­ter­lijk van le­vens­be­lang is?

Waar­om laat je een zie­ken­huis fail­liet gaan, is ook een vraag die je kunt stel­len. Zorg­ver­ze­ke­raar Zil­ve­ren Kruis Ach­mea (u weet wel, die van de woe­ker­po­lis­sen) heeft een ge­schat­te buf­fer van twee mil­jard. Daar zou met ge­mak al­le zie­ken­hui­zen die de laatste tijd zijn om­ge­val­len, mee ge­stut kun­nen wor­den. Maar nee, die buf­fer wordt waar­schijn­lijk be­waard om de aan­deel­hou­ders mee te trak­te­ren.

In meer­de­re ar­ti­ke­len wor­den de ho­ge kos­ten van in­ge­huur­de ZZP’ers als re­den van het fail­lis­se­ment ge­noemd. Dat is de we­reld op zijn kop. Ik weet nog goed hoe ten tij­de van de cri­sis mijn bes­te vriend werd ont­sla­gen bij de ge­meen­te en voor het bij­na dub­be­le een paar maan­den la­ter weer werd in­ge­huurd als free­lan­cer voor exact het­zelf­de be­roep. Wat lijkt als een mak­ke­lij­ke kos­ten­be­spa­ring van vas­te las­ten (geen ver­plicht pen­si­oen­op­bouw, ar­beids­on­ge­schikt­heid en an­de­re so­ci­a­le frat­sen voor je werk­ne­mers be­ta­len), blijkt in de re­gel een boe­me­rang van kos­ten. Want ja, als de werk­ge­ver niet goed voor je zorgt, dan doe je dat zelf.

Nu am­bu­lan­ces af en aan rij­den om kwets­ba­re pa­ti­ën­ten als asiel­die­ren te ver­plaat­sen, laat het ge­droom­de BV Ne­der­land zijn le­lij­ke kan­ten zien. Wij zijn daar nog lang niet kwaad ge­noeg over.

Newspapers in Dutch

Newspapers from Netherlands

© PressReader. All rights reserved.