MARS­GAN­GERS IN TRAI­NING

Metro Holland (Amsterdam) - - Branded Content -

Ook Me­tro mocht op trai­ning in Spa­ce Camp. Ge­huld in blau­we spa­ce­s­uits moet een groep­je jour­na­lis­ten een aan­tal oe­fe­nin­gen door­staan om über­haupt te mo­gen be­gin­nen aan de gro­te test: twee si­mu­la­tie­mis­sies. Stap één lijkt te over­zien: een klei­ne wan­de­ling over een maan­land­schap, waar­bij een har­nas een flink deel van de wer­king van zwaar­te­kracht weg­neemt. We be­gin­nen met een gro­te stap en vlie­gen spar­te­lend een me­ter de lucht in. Klei­ne stap­jes blijkt het de­vies, maar om die te zet­ten moet je dus een soort snoek­duik naar vo­ren ne­men. Zou Neil Arm­strong dit niet stie­kem be­doeld heb­ben toen hij zijn be­roem­de woor­den over a gi­ant le­ap uit­sprak?

De vol­gen­de hor­de is de ge­vrees­de Mul­ti Axis Trai­ner, een zit­je be­ves­tigd in drie rin­gen die al­le­maal in be­we­ging wor­den ge­zet om na te boot­sen hoe het is als je on­be­stuur­baar door de ruim­te dui­kelt. Een ver­sie van dit ap­pa­raat werd ge­bruikt tij­dens de voor­be­rei­din­gen van de Mer­cu­ry-mis­sies be­gin ja­ren 60, waar­mee pi­lo­ten leer­den hoe ze in een om­ge­ving zon­der fric­tie hun ruim­te­cap­su­le tot stil­stand kon­den bren­gen. De test duurt 45

se­con­de en is goed te doen: om­dat je vooral om je ei­gen as draait, blijft je maag op de­zelf­de plek en word je niet mis­se­lijk. Ogen open­hou­den helpt, al­hoe­wel dat waar­schijn­lijk goe­de raad is voor al­le bui­ten­aard­se ac­ti­vi­tei­ten.

Voor on­ze ge­ne­ra­le re­pe­ti­tie zin­ken we naar de bo­dem van de wa­ter­tank van NASA. As­tro­nau­ten trai­nen veel met ver­zwaar­de pak­ken on­der wa­ter, om­dat dat de ge­wicht­loos­heid van de ruim­te goed na­bootst. Hier oe­fe­nen we voor on­ze Ex­tra-Ve­hi­cu­lar Ac­ti­vi­ties (EVA’s), be­ter be­kend als spa­ce walks. Op acht me­ter diep­te mo­gen we even spa­ce­bas­ket­bal­len, maar daar­na moet er een klus ge­klaard wor­den: de taak is een con­struc­tie in el­kaar schroe­ven, waar­bij dui­de­lijk wordt dat dat zo een­vou­dig nog niet is als schroef, bout en mens steeds ie­der een ei­gen kant op drij­ven. Na meer moei­te dan je er­van af ziet - we heb­ben be­paald geen Hub­ble neer­ge­zet - mo­gen we weer naar bo­ven, waar we het re­sul­taat be­loond wordt met zuur­stof, zwaar­te­kracht en een föhn.

Dan is het zo­ver: we gaan op mis­sie. Me­tro krijgt de func­tie van Cap­su­le Com­mu­ni­ca­tor (CAPCOM), het con­tact­punt tus­sen mis­si­on con­trol en het ruim­te­veer. Met een hoop „Ro­ger That ”,„ You are a go”, min­der mak­ke­lijk van de tong rol­len­de ruim­te­ter­men en een hoop ge­scrol door scher­men vol da­ta lukt het de be­man­ning op de maan af te los­sen en vei­lig op aard­se bo­dem te zet­ten. Maar dan volgt de twee­de mis­sie. Na een ge­slaag­de her­ha­ling van de wa­ter­tank­oe­fe­ning - een paar naar de on­ein­dig­heid af­ge­zweef­de schroe­ven daar­ge­la­ten wil­len we als be­man­ning van een spa­ceship te­rug­ke­ren als we een „Hous­ton, we ha­ve a pro­blem” moe­ten af­ge­ven. Vijf pro­blems en pa­nisch naar oplossingen zoe­ken­de col­le­ga’s in mis­si­on con­trol la­ter valt het sys­teem uit. Toch komt op de scher­men de Flo­ri­di­aan­se kust rond Ca­pe Cana­ver­al in beeld. Maar een stuk­je naast de lan­ding­baan ko­men we tot stil­stand. We wor­den be­groet door on­ze in­struc­teur. „Ge­fe­li­ci­teerd, jul­lie zijn dood”, klinkt het vro­lijk. Een klein man­ke­ment heeft ons via een ket­ting­re­ac­tie de das om­ge­daan. On­ze as­tro­nau­ten­droom spat uit­een. Mars is nog ver. En de aar­de zo gek nog niet.

Newspapers in Dutch

Newspapers from Netherlands

© PressReader. All rights reserved.