Dirk Kuijt dood­ziek van de bank

De­bo­rah van Dam be­sloot een do­cu­men­tai­re over het laat­ste sei­zoen van Dirk Kuijt te ma­ken. Mooi­er had de ge­luks­vo­gel het niet kun­nen be­den­ken.

Metro Holland (Holland) - - Front Page - ERIK JONK e.jonk@tmg.nl

Ziek was hij er­van. Dood­ziek zat Fey­en­oor­der in hart en nie­ren Dirk Kuijt we­ken­lang tij­dens de be­slis­sen­de fa­se van de voet­bal­com­pe­ti­tie op de bank. Zo blijkt nu. Al die we­ken gaf Kuijt over zijn si­tu­a­tie zo net­jes mo­ge­lijk ant­woord aan jour­na­lis­ten. Tot een on­te­rech­te ge­le kaart voor Ton­ny Vi­len­ha hem in de kam­pi­oens­wed­strijd te­gen He­ra­cles, in ei­gen Kuip, toch nog in de ba­sis bracht. 3-1. Drie goals van de ont­ke­ten­de Dirk. Zijn Fey­en­oord was na acht­tien jaar lands­kam­pi­oen.

Over het laat­ste en be­lang­rijk­ste sei­zoen uit zijn le­ven be­sloot De­bo­rah van Dam een do­cu­men­tai­re te ma­ken:

KUYT, met de y die in­ter­na­ti­o­naal in zijn naam wordt ge­bruikt. Wat een vol­tref­fer. Van Dam had nooit, nee ne­ver kun­nen dro­men hoe haar do­cu Kuyt zou ein­di­gen. Ze lacht haast be­smuikt: „Ja. Ja, dat is waar.” Bin­nen­kort kun­nen we het al­le­maal zien op NPO 1 (zie ka­der). Kuijt is in KUYT meer uit­ge­spro­ken dan ooit. Voor­al over die rot­bank. Dat zorgt, ook voor de niet-voet­bal­lief­heb­bers en de con­cur­ren­ten uit ‘020’, voor 70 in­te­res­san­te mi­nu­ten.

Me­tro spreekt de film­maak­ster aan het Wa­ter­loop­lein in Amsterdam, haar woon­plaats. Ze gaat er met­een op in: „Toen ik Dirk voor de eer­ste keer ont­moet­te om het over de do­cu te heb­ben, zei ik ‘ik ben De­bo­rah uit Amsterdam, maar heb een Fey­en­oord­hart’.” Ze was al fan. „Mijn moe­der komt uit Rot­ter­dam en eer­de­re ge­ne­ra­ties woon­den er ook en in Dord­recht. En dan gaat dat zo. Ik ging ook naar wed­strij­den, wel met een vriend met bu­si­nes­s­kaar­ten. Tus­sen heel veel men­sen op de tri­bu­ne voel ik me niet zo pret­tig.”

Ze wil­de al­tijd al iets ma­ken over Fey­en­oord, maar vond nooit een goed mo­ment. Van Dam vond Kuijt ‘een an­de­re spe­ler dan al­le an­de­ren, een cal­vi­nis­ti­sche har­de wer­ker met nor­men en waarden en ech­te club­lief­de’. Maar een uit­spraak na sei­zoen 2015/2016 werd het ge­zoch­te mo­ment. „Ik ben 36 maar te­ken een jaar bij om Fey­en­oord kam­pi­oen te ma­ken”, zei Kuijt toen. Zijn Fey­en­oord, waar hij tus­sen 2003 en 2006 al speel­de, kam­pi­oen en top­sco­rer werd, maar geen en­ke­le prijs won. Dat laat­ste ge­ge­ven werd de groot­ste frus­tra­tie uit zijn voet­bal­loop­baan. Van Dam: „Het was een ge­waag­de uit­spraak, als je al zo je stre­pen hebt ver­diend en Fey­en­oord al acht­tien jaar geen kam­pi­oen ge­weest is. Het móest wel een in­te­res­sant jaar wor­den.”

Kuijt ging voor haar idee. We zien de Kat­wij­ker om­ringd door vrouw Ger­tru­de en kin­de­ren. We zien zijn werk om kin­de­ren met een be­per­king aan het spor­ten te krij­gen. Zijn be­sluit - voor de be­roem­de zon­dag - om te stop­pen met voet­bal­len. We zien hoe Kuijt de Bij­bel tot zich neemt, zijn fel­le me­ning in een dis­cus­sie over de ver­kie­zin­gen ter­wijl hij niet weet wan­neer die zijn en meer prach­ti­ge mo­men­ten van de team­play­er die even geen team­play­er mocht zijn.

Wat het meest blijft han­gen, is ech­ter dat laat­ste, die - naar nu blijkt – ho­pe­lo­ze strijd te­gen de bank en het maar niet kun­nen over­tui­gen van trai­ner Gio­van­ni van Bron­ck­horst. Hoe die strijd hem let­ter­lijk pijn­lij­ke stress in het lijf op­le­vert en hem voor wat rust laat vluch­ten

naar een week­end­je Li­ver­pool. Hoe het hem veel meer dwars zat dan we we­ke­lijks za­gen. En hoe zijn vrouw haar frus­tra­tie op niet mis te ver­sta­ne wij­ze uit op de tri­bu­ne van De Kuip. Van Dam heeft haar ‘film­slacht­of­fer’ niet hoe­ven over­tui­gen een boek­je open te doen: „Ik deed er niet ex­tra mijn best voor, het ging heel na­tuur­lijk. Ik ben geen sport­ver­slag­ge­ver, niet ie­mand die er­op uit is ie­mand te la­ten strui­ke­len. Dirk zag me als film­maak­ster en wist heus wel dat er ra­fel­rand­jes in de do­cu zou­den zit­ten, maar ik wek­te ver­trou­wen denk ik. Ik heb hem dat nooit ge­vraagd. Hij zei wel, na de ti­ra­de van zijn vrouw: Ger­tru­de zegt wat ik voel­de, maar door de si­tu­a­tie van Fey­en­oord niet kon ver­woor­den.”

Langs het trai­nings­veld moest ze in het ge­heim en dus on­op­val­lend fil­men. Trai­ner Van Bron­ck­horst vond het do­cuidee pri­ma, zegt Van Dam, maar bij de an­de­re spe­lers mocht het niet be­kend wor­den. „Hij wil­de dat er in de ploeg geen on­der­scheid ge­voeld kon wor­den en dat het pro­ces daar­door ver­stoord zou wor­den. Ik vond dat meer dan te­recht, een kam­pi­oen­schap stond op num­mer 1.” Dat luk­te door al­leen open trai­nin­gen te fil­men en voor­al veel over Kuijts pri­véle­ven vast te leg­gen.

Door KUYT heeft Van Dam een Dirk naast de voet­bal­ler le­ren ken­nen. „Ik ken­de hem al­leen van het veld en de twee mi­nuut­jes voor de ca­me­ra van Stu­dio Sport. Dirk zat in een krank­zin­nig jaar, maar is - ook te­gen ons - al­tijd be­trok­ken ge­ble­ven. Mijn ca­me­ra­man zei: ik heb dit wel an­ders met voet­bal­lers mee­ge­maakt. Dit is on­ge­kend. Dirk was op el­ke af­spraak, al­les kwam goed en hij dacht zelfs mee. Knap dat je zo over­eind kan blij­ven. Ja, ik vind Dirk heel erg leuk.”

Newspapers in Dutch

Newspapers from Netherlands

© PressReader. All rights reserved.