#FUCKMOETEN

Metro Holland (Holland) - - News -

Wat zou er ge­beu­ren als je iets va­ker 'fuck dat' zou zeg­gen te­gen al­les waar je neit echt blij van wordt? El­ke week geeft jour­na­lis­te Maakie Helemr je een spoed­cur­sus 'Schijt heb­ben aan al­les' in de ru­briek FUCK!

Van­uit een zep­pe­lin een au­to in­dui­ken (let­ter­lijk, want er zit een zwem­bad in de au­to). Een spie­gel­ei la­ten pra­ten. Een Mexi­caan­se band in de woon­ka­mer la­ten spe­len en een ham­ster in de lucht gooi­en met wie je ver­vol­gens een sel­fie neemt… ‘Niet om­dat het moet, maar om­dat het kan’, zin­gen Ron­nie Flex en Lil’ Klei­ne op de ach­ter­grond.

Laatst zat ik er­over na te den­ken, en de­ze sur­re­a­lis­ti­sche/ab­sur­dis­ti­sche re­cla­me van Te­le2 vat on­ze hui­di­ge re­a­li­teit ei­gen­lijk wel erg goed sa­men. Al­leen dan om­ge­keerd: om­dat het kan, moet het.

Zo zit het na­me­lijk. Op dit mo­ment. We ma­ken ons­zelf he­le­maal gek met din­gen die moe­ten. Ge­woon­weg om­dat ze kun­nen. Ik weet niet hoe het met jul­lie zit, maar mij geeft dat geen re­laxed ge­voel.

We móe­ten iets wor­den. Graag iets met sta­tus, want daar drijft on­ze pres­ta­tie­maat­schap­pij op, op sta­tus. Te­gen­woor­dig kun je al­les wor­den wat je wilt (of althans, met dat idee ben je op­ge­groeid) en suc­ces ligt bin­nen hand­be­reik (leer je door zo­ge­he­ten in­flu­en­cers). En om­dat het kan, moet het. Poeh, wat een druk. Het gaat niet al­leen op voor ‘iets wor­den’ trou­wens. We moe­ten zo­veel, om­dat het kan.

We moe­ten iets vin­den. Een me­ning heb­ben. Want ie­der­een heeft een me­ning, toch?

We moe­ten on­li­ne zijn. Want… straks mis je wat! Dat moet je niet heb­ben na­tuur­lijk.

We moe­ten zelf re­gel­ma­tig up­da­tes de­len, want we wil­len wel ge­li­ked wor­den; wat - en voor­al wie - ben je zon­der je li­kes?

We moe­ten kij­ken hoe we het Fa­cebook al­go­rit­me kun­nen ma­ni­pu­le­ren, want we krij­gen veel te wei­nig li­kes! We moe­ten per­fect zijn, of in elk ge­val de schijn op­hou­den. We moe­ten die se­rie heb­ben ge­zien op Net­flix, want je moet wel kun­nen mee­pra­ten. Ook over die laatste kof­fie­bar moe­ten we wel kun­nen mee­pra­ten. Daar moet je be­slist ge­weest zijn, hoor­de je. We moe­ten dit week­end uit. En een bor­rel, want dat hoort er­bij.

We moe­ten op Twit­ter. En oh, nú moe­ten we er weer van­af, want Twit­ter is het niet meer, je­weet­toch. We moe­ten op dit mo­ment juist op In­st­agram zit­ten. We moe­ten wel die nieu­we schoe­nen heb­ben, die je nu o-ve-ral ziet, over In­st­agram ge­spro­ken.

We moe­ten trou­wens ook op yo­ga en zelf­ont­wik­ke­lings­cur­sus, want we moe­ten wel re­laxed blij­ven. We moe­ten meer tar­weg­ras­sap drin­ken, of wat is het te­gen­woor­dig waar je ge­zond van wordt, klei? En we moe­ten een goe­roe heb­ben want ie­der­een heeft een goe­roe te­gen­woor­dig en waar­om heb­ben we ei­gen­lijk nog geen le­vens­quo­te die we na­le­ven? Dat moe­ten we ook heb­ben!

Moet, moet, moet, moet, moet… Daar word je toch hart­stik­ke moe van? Ik wel.

Het vergt moed om voor je­zelf te be­slis­sen niet zo­veel te moe­ten.

Al­les kan. Al­les mag. Maar het móet niet. La­ten we ons dat als­je­blieft re­a­li­se­ren.

Zo­dat jij zelf gaat over wat jij wilt en wie je wilt zijn. Of, weet je: je bent al. En je bent ge­noeg.

‘We moe­ten per­fect zijn, of in elk ge­val de schijn op­hou­den.’ Maai­ke Hel­mer van stres­se­dout.nl

Newspapers in Dutch

Newspapers from Netherlands

© PressReader. All rights reserved.