In­st­agram is ook van Fa­ce­book, hoor

Metro Holland (Holland) - - News - IRIS VAN LUNENBURG CO­LUM­NIST

„Jee­tje, heeft hij nu met háár?!”, zegt een vrien­din. La­chend: „Dan heb jij het toch be­ter voor el­kaar!” Niets zo fijn als op een door­de­week­se avond met een wijn­tje door de Fa­ce­book­fo­to’s van een ou­de da­te bla­de­ren. Al­les in het net­te, hoor. Maar toch kan dat bin­nen­kort zo­maar voor­bij zijn.

Net als Hal­be Zijlstra lees ook ik wel eens The New York

Ti­mes. Nou ja, ik volg de Ame­ri­kaan­se krant op Twit­ter , Fa­ce­book en In­sta, maar het gaat om het idee. En daar kwam ik het ar­ti­kel ‘Wi­de­lyWat­ched Dut­ch Co­me­di­an says ‘Bye Bye Fa­ce­book” te­gen over on­ze ei­gen Ar­jen Lu­bach, zijn pro­gram­ma Sun­day with

Lu­bach en de op­roep om Fa­ce­book te ver­la­ten van­we­ge de wer­ke­lijk be­lab­ber­de ma­nier waar­op het tech­be­drijf om­gaat met de pri­va­cy van haar ge­brui­kers. Nu ben ik echt geen to­ta­le n00b - ik surf keu­rig over het we­reld­wij­de web met Ghos­tery, HTT­PS Eve­ry­whe­re en Pri­va­cy Bad­ger aan mijn zij­de - maar de laat­ste ont­hul­lin­gen over da­ta­lek­ken, pri­va­cy­schen­din­gen en du­bi­eu­ze sa­men­wer­kin­gen ma­ken mij echt on­ge­rust. De op­roep om Fa­ce­book te ver­la­ten komt dan ook pre­cies op het goe­de mo­ment.

Van te­vo­ren wil­de ik het ‘Bye Bye Fa­ce­book’-Fa­ce­boo­ke­ve­ne­ment at­ten­den, maar bij het vol­gen van de link kom ik uit op ‘De­ze in­houd is mo­men­teel niet be­schik­baar’. Well play­ed, Fa­ce­book. Kan ik met­een wen­nen aan een le­ven zon­der Fa­ce­book-events, en nog be­ter: zon­der die eeu­wi­ge mel­din­gen. De af­ge­lo­pen week heb ik pre­cies vier ac­ties on­der­no­men op het so­ci­a­le net­werk. Mijn oud-col­le­ga Hans en hui­di­ge col­le­ga Teus ge­fe­li­ci­teerd met hun ver­jaar­dag, vrien­din­ne­tje Step­ha­nie met haar ver­lo­ving en me aan­ge­meld voor het con­cert van Yous­sou N’Dour in Pa­ra­diso. Oh, en mijn voor­ma­li­ge lief­de op­ge­zocht, dus. Maar door de tsuna­mi van no­ti­fi­ca­ties zou je den­ken dat ik er 24/7 be­zig ben ge­weest. Ver­moei­end. Fa­ce­book is, met zijn mach­ti­ge al­go­rit­me, ver­sprei­ding van nep­nieuws en over­vloed aan in­for­ma­tie, steeds meer een last. En ter­wijl ik nog een laat­ste keer scroll langs Fa­ce­book­vrien­den die ik ei­gen­lijk niet goed ken, eve­ne­men­ten waar ik toch niet heen ga en kin­der­fo­to’s die ik nooit ga li­ken, vraag ik me af: waar­om ben ik hier niet eer­der mee ge­stopt? En be­lang­rij­ker nog: wat doen we dan met In­sta? Want waar Fa­ce­book in­mid­dels een ge­voel van ge­weest, ge­zeur en al­ge­he­le le­thar­gie op­roept, heeft In­st­agram het te­gen­over­ge­stel­de ef­fect. Daar is al­les nog steeds #goals, el­ke vrouw een #po­wer­vrouw, en lo­ved ie­der­een zijn li­fe. In een we­reld van Trumps, macht en to­ta­le gek­te, zijn fil­ters, sel­fies en su­per­zooms dus een wel­kom te­gen­gif. „I will de­le­te Fa­ce­book”, schreef een tech blog­ger dan ook, „but you can pry In­st­agram from my cold, dead hands.” Amen.

Dit is vast het mo­ment waar­op je Twit­ter opent, er eens goed voor gaat zit­ten en mij een ‘Weet je dat In­st­agram ook van Fa­ce­book is?!!!1!’tweet wil gaan stu­ren. Ja, dat weet ik, lie­ve Ano­niem68. Echt waar. Maar een be­te­re on­li­ne we­reld be­gint bij je­zelf. En daar­bij: hoe moet ik an­ders op de hoog­te blij­ven van het wel en wee van mijn ou­de da­tes?

‘Af­ge­lo­pen week heb ik vier ac­ties on­der­no­men op Fa­ce­book. Dat zou je door de tsuna­mi aan no­ti­fi­ca­ties niet zeg­gen.’

Iris van Lunenburg

Newspapers in Dutch

Newspapers from Netherlands

© PressReader. All rights reserved.