Vreem­de snui­ters

Metro Holland (Holland) - - @metro -

Wat den­ken men­sen toch in hok­jes. Ik merk het zelf heel vaak.

Ik zie er niet uit als een der­tien in een do­zijn ie­mand. Net een tik­kie an­ders, want daar hou ik van. Met als ge­volg dat je je al­tijd eerst een soort van be­wij­zen moet bij an­de­re men­sen.

O je bent moe­der? Echt waar? Met al je tat­toos? Ja, echt waar, er be­staan ook moe­ders met tat­toos. Zie hier het le­ven­de be­wijs. Wat .... ??? Heb je vier kin­de­ren? Maar je bent zo dun. Ja, ik heb er echt vier. Ter­wijl ik in ge­dach­ten al­le vier mijn ko­ters zie. Wer­ken, dat doe ik ook nog. Zo’n 16 tot 20 uur per week, als ver­zor­gen­de in de pal­li­a­tie­ve zorg. En weer zijn men­sen ver­baasd, want wie zorgt er dan voor de kin­de­ren, en hoe func­ti­o­neer je dan thuis. Want het is een zwaar be­roep. Als ze dit we­ten dan lijk ik in­eens een an­der mens voor ze. Dan doe ik ook nog aan hard­lo­pen in­clu­sief al­ler­lei runs. En ik ga ge­woon uit met m’n vrien­din­nen.

Kort­om, ik ben een druk­ke da­me. Hoe kan het met een man en al die kin­de­ren dat ik toch nog een ei­gen le­ven heb?

Men­sen die mij niet echt ken­nen vin­den me vaak een beet­je een ra­re. Een vreem­de snui­ter. Een apart ie­mand. Maar wat is dat toch, waar komt die nei­ging van­daan om men­sen in hok­jes te wil­len stop­pen. Ik vind het een vreem­de ei­gen­schap van de mens. Ik vind ie­der­een aar­dig die te­gen mij nor­maal doet. Maar dan kom je dus weer bij een dis­cus­sie­punt: wat is nor­maal? Mis­schien moet ik het an­ders ver­woor­den, ik vind ie­der­een aar­dig die mij res­pec­teert om wie ik ben. Ik heb na­me­lijk geen idee wat nor­maal is. Laat ie­der­een zijn wie hij of zij wil zijn, zon­der voor­oor­de­len. Ik ben gek op vreem­de snui­ters, dat blijkt wel uit m’n vrien­den­groep. Of is dat ook een voor­oor­deel.

‘Ik vind ie­der­een aar­dig die mij res­pec­teert om wie ik ben.’

Ju­dith Bot­tig­lie­ro

Newspapers in Dutch

Newspapers from Netherlands

© PressReader. All rights reserved.