Ik ver­trek, voor de men­sen die blij­ven

Metro Holland (Holland) - - News - EL­FIE TROMP COLUMNIST

Ik ben een laat­ko­mer op het feest­je dat Ik ver­trek heet, maar ben in­mid­dels een trou­we te­rug­kij­ker ge­wor­den. De kracht van het pro­gram­ma, waar­in stel­le­tjes vol goe­de hoop een nieu­we toe­komst pro­be­ren op te bou­wen in het bui­ten­land, komt deels uit het wel­be­ken­de leed­ver­maak. Ik ver­trek heeft de klas­sie­ke ca­thar­sis van een tra­ge­die of hor­ror­film; door de el­len­de van an­de­ren te zien, hoef ik die zelf niet meer te voe­len en leef ik na een af­le­ve­ring op­ge­lucht en een stuk­je te­vre­de­ner over mijn ei­gen le­ven ver­der. Mooi geen mi­ni­golf­baan voor mij op Bo­nai­re! Ik blijf waar ik blijf, met mijn stro­mend wa­ter en ras­pa­tat ver­krijg­baar op el­ke straat­hoek.

De deel­ne­mers wil­len vaak cam­pings of au­then­tie­ke Bed&Break­fasts op­rich­ten op on­heil­za­me plek­ken. Het is op­val­lend hoe men­sen het ho­tel­be­staan ide­a­li­se­ren. Als­of bad­ka­mers dwei­len, ei­e­ren po­che­ren en re­ke­nin­gen op­ma­ken, ont­span­nend is. Om hun droom te ver­we­zen­lij­ken, wer­ken ze zich­zelf eerst het schom­pes in Ne­der­land om de zak met spaar­cen­ten aan te vul­len en die uit te strooi­en op een god­ver­la­ten plek. Het liefst er­gens op een berg in de schroei­en­de zon.

Waar­om geen van de deel­ne­mers in­zien dat het ge­rin­ge aan­tal zon­uren in Ne­der­land niet het pro­bleem is van hun per­ma­nen­te op­ge­fok­te en door­ge­draai­de ge­voel, maar het sys­teem waar we in le­ven, laat zien hoe suc­ces­vol ge­ca­mou­fleerd het is. Het is het ne­o­li­be­ra­le ide­aal dat ons voor­houdt dat als je maar hard ge­noeg werkt, je suc­ces hebt en het holt ons uit. Het idee dat we op elk vlak van ons le­ven een suc­ces moe­ten zijn, laat ons voort­jak­ke­ren.

In Ik ver­trek zien we hoe ge­lief­den el­kaar af­kat­ten en mee­ge­sleep­te kin­de­ren jan­kend op Por­tu­ge­se ba­sis­scho­len wor­den ach­ter­ge­la­ten. Je kunt de deel­ne­mers van Ik ver­trek na­ïef noe­men, maar je kunt je ook af­vra­gen hoe slecht ze zich in Ne­der­land ge­voeld moe­ten heb­ben om dit al­le­maal te door­staan en wei­ge­ren te­rug te gaan.

Een re­a­lis­ti­sche op­vol­ger van Ik ver­trek zou een se­rie zijn die Ik blijf heet, waar­in we ge­zin­nen vol­gen die zich lus­te­loos de da­gen door­sle­pen. We zien hoe ze ein­de­loos over­wer­ken om hun pen­si­oen­te­kort te com­pen­se­ren, zien al­le uren die ze in de au­to door­bren­gen om hun kin­de­ren van en naar pi­a­no­les te bren­gen en ma­ken de re­pe­ti­tie­ve fit­ness­re­gimes mee waar ze zich aan on­der­wer­pen, om zo slank als hun vrien­den te blij­ven.

Ik denk niet dat het span­nen­de te­le­vi­sie op­le­vert. De waar­heid is dat het mees­te le­ven wa­ter­trap­pe­len is op de plek waar je het zwem­bad bent in­ge­gooid. Een kwes­tie van bo­ven wa­ter blij­ven, maar echt te­gen de stroom in zwem­men, nee, dat lukt ons maar zel­den

‘Een re­a­lis­ti­sche op­vol­ger van Ik ver­trek zou een se­rie zijn die Ik blijf heet, waar­in we ge­zin­nen vol­gen die zich lus­te­loos de da­gen door­sle­pen.’ El­fie Tromp

Newspapers in Dutch

Newspapers from Netherlands

© PressReader. All rights reserved.