Het the­a­ter in met Lakshmi

Ri­sing sin­ger-song­wri­ter Lakshmi gaat met haar nieuw the­a­ter­show Adem voor het eerst langs de the­a­ters. Wie is de­ze op­val­len­de ver­schij­ning? JULIA ONCLIN

Metro Holland (Holland) - - Voorzijde Pagina -

Een half kaal­ge­scho­ren hoofd, zwar­te eye­li­ner, een rin­ge­tje door haar neus en een sound waar je ‘u’ te­gen zegt. Sin­ger-song­wri­ter Lakshmi (25) is een

ri­sing star, ook op de buis. Lakshmi Swa­mi Pers­aud - haar vol­le­di­ge naam viel op bij De We­reld Draait Door en speel­de on­be­van­gen de ken­nis­quiz De

Slim­ste Mens (‘ik vond dat écht heel leuk!’) en wist zich zo in de kij­ker te spe­len bij een wat gro­ter pu­bliek. Tij­dens haar jeugd was de Haar­lem­se (ge­bo­ren te Wij­chen) een fa­na­tie­ke bal­le­ri­na met veel af­fi­ni­teit voor the­a­ter. Toen ze het aan­bod kreeg om het the­a­ter in te gaan, was het ant­woord ‘ja’ snel ge­ge­ven. 77 the­a­ters heb­ben haar lied­jes- en ver­tel­show met band ge­boekt. Van­avond gaat

Adem in de Klei­ne Ko­me­die in Am­ster­dam in pre­mi­è­re.

„Het kwam een beet­je bij toe­val op mijn pad”, ver­telt Lakshmi. „Ik speel­de met de band bij BNR-ra­dio een lied­je en een the­a­ter­boe­ker hoor­de dat in de au­to. Die is toen rond gaan bel­len om met ons in con­tact te ko­men. Via Eric Cor­ton heeft hij uit­ein­de­lijk mijn num­mer ge­kre­gen en kreeg ik de vraag of het me leuk leek om het the­a­ter in te gaan. Ik zei ja, maar ik was heel scep­tisch. Ik dacht ‘ja, vast wel’.” Toch bleek het waar: de show moest wor­den ge­schre­ven. Dat ze zo­veel ver­schil­len­de the­a­ter­za­len mag vul­len, had Lakshmi nooit dur­ven dro­men. Waar er eerst twin­tig voor­stel­lin­gen op de plan­ning ston­den, had ze er na twee show­ca­ses plot­se­ling ruim hon­derd ex­tra boe­kin­gen bij.

„Toen zei­den we: ’hé, mis­schien moe­ten we even een beet­je dim­men, want we moe­ten ook nog ge­woon sla­pen en zo.’ Dus uit­ein­de­lijk heb­ben we het af­ge­rond naar 77 shows”, lacht de vro­lij­ke Lakshmi in een kof­fie­zaak in haar stad. De za­len waar zij en haar band de show mo­gen op­voe­ren, zijn al­le­maal klein tot mid­del­groot. „We moe­ten het ook nog al­le­maal een soort van vol krij­gen. Tot nu toe gaat het heel goed, maar het blijft qua pro­mo­tie ge­woon heel hard wer­ken. Om­dat ik in het the­a­ter nieuw ben, is het niet van­zelf­spre­kend dat men­sen mij ken­nen.”

Voor nu dus nog maar even geen Car­ré. De pre­mi­è­re van haar show in De Klei­ne Ko­me­die is op het mo­ment van het Me­tro-in­ter­view ze­nuw­slo­pend ge­noeg. „Die zaal stond op mijn buc­ket­list. Dan gaan ze je naam op de ge­vel zet­ten. Het is echt iets waar ik als klein kind naar uit­keek en nu ge­beurt het ein­de­lijk. Dat is te gek.” De sin­ger-song­wri­ter hoopt met haar show het pu­bliek van de pop­po­dia en the­a­ter­pu­bliek sa­men in één zaal te krij­gen.

Tij­dens Adem maakt dat pu­bliek voor het eerst echt ken­nis met de per­soon Lakshmi. „Te­ge­lij­ker­tijd is op de­ze ma­nier op de büh­ne staan ook voor mij iets nieuws. Dus ter­wijl het pu­bliek ken­nis­maakt met mij, maak ik ken­nis met hen.”

Wie is die vrouw ach­ter zan­ge­res Lakshmi dan? Ie­mand met meer­de­re la­gen die je af kunt pel­len, vindt ze zelf. Van haar aan­ste­ke­lij­ke vro­lijk­heid tot het diep­ste don­ker­ste plek­je in haar ge­dach­ten. Ge­fas­ci­neerd door de im­per­fec­ties van de we­reld om haar heen, maar te­ge­lij­ker­tijd soms ma­te­loos ge­frus­treerd door haar ei­gen flaws. „Ik ben al­tijd heel kri­tisch op me­zelf. Na al­le try-outs kijk ik de beel­den te­rug. Dan zie ik van al­les wat ik an­ders wil.”

De zan­ge­res heeft al­tijd wel iets te doen. Stil­zit­ten kan ze niet, zelfs niet als ze een keer een dag vrij heeft. Van re­pe­ti­ties en schrijf­ses­sies tot de film­pre­mi­è­re van Bo­he­mi­an Rap­so­dy of de mu­si­cal Evi­ta, er staat al­tijd wel iets op de plan­ning. Tot nog toe be­valt dit Lakshmi pri­ma. Ze is niet bang om zich­zelf voor­bij te lo­pen. „Ik loop lie­ver nu af en toe te hard dan dat ik la­ter spijt krijg om­dat ik niet har­der heb ge­werkt.”

Al de­ze kan­ten van de sin­ger-son­g­rwi­ter gaat het pu­bliek tij­dens de shows te­rug­zien, on­der meer via mo­no­lo­gen. „Ik heb die ge­schre­ven als­of nie­mand ze ooit zou ho­ren of le­zen. Dat maakt het enorm per­soon­lijk. Som­mi­ge din­gen wis­ten zelfs mijn ou­ders niet. Zo­als die keer dat ik be­wust de laat­ste trein te­rug naar huis van­uit Utrecht mis­te. Dat om­dat ik nog niet naar huis wil­de, maar ik wil­de ook niet lo­ge­ren bij vrien­den. Mijn ou­ders wil­de ik niet bel­len, want dan zou­den ze be­zorgd wor­den. Dus ik zwierf maar rond.”

Hoe­wel het po­di­um voor haar voelt als een vei­li­ge plek, krijgt ook Lakshmi wel­eens haat­re­ac­ties. „Ik vind het heel naar dat men­sen je zo­maar voor van al­les uit­ma­ken op so­ci­al me­dia. Als ik dan ga kij­ken wat voor men­sen het zijn, zie ik een ou­de­re vrouw die op de fo­to staat met haar klein­kin­de­ren. Ik denk dan ‘hoe dan?!’ Mijn oma zou men­sen echt geen haat gaan stu­ren via Fa­ce­book.”

Voor Lakshmi zijn de po­si­tie­ve re­ac­ties ech­ter in de meer­der­heid. Zo kreeg ze na try-outs van het pu­bliek te ho­ren dat haar show goed is ‘om­dat het an­ders is.’ Com­pli­ment­jes zijn voor Lakshmi ech­ter moei­lijk aan te ho­ren. „Als ie­mand zegt dat ik goed ge­zon­gen heb, dan denk ik ‘het min­ste dat ik als zan­ge­res kan doen, is goed zin­gen’.” Dat ze een pret­tig in­ter­view­slacht­of­fer voor Me­tro was, neemt ze ge­luk­kig voor lief.

TESS JANSSEN

Newspapers in Dutch

Newspapers from Netherlands

© PressReader. All rights reserved.