De oer­kracht van Whit­ney

Metro Holland (Rotterdam) - - Voorzijde Pagina - MA­RIO WISSE @Ma­ri­o_Wis­se m.wisse@tmg.nl

AlsWhit­ney Hous­ton zong, en dat deed ze ei­gen­lijk al­tijd, kwam er een na­tuur­kracht los die ie­der­een van de sok­ken blies, fan of niet.

Door al­le treu­ri­ge be­rich­ten die de laat­ste ja­ren van haar le­ven en de pe­ri­o­de kort na haar dood de gos­sip­ko­lom­men vul­den, zou je bij­na ver­ge­ten hoe on­ge­loof­lijk goed Whit­ney Hous­ton was. Als de zan­ge­res uit Ne­wark, New Jer­sey van­uit haar te­nen zong, en dat deed ze ei­gen­lijk al­tijd, kwam er een na­tuur­kracht los die ie­der­een van de sok­ken blies, fan of niet.

Over dat ta­lent van Whit­ney Hous­ton gaat het slechts zij­de­lings in Whit

ney: Can I Be Me van Nick Broom­field en Ru­di Do­le­zal. Het duo pro­beert voor­al een ant­woord te krij­gen op de vraag hoe het zo ver heeft kun­nen ko­men dat Hous­ton, één van de groot­ste we­reld­ster­ren van de 80’s en 90’s, op 11 fe­bru­a­ri 2012 op 48-ja­ri­ge leef­tijd dood in een bad in een hotel in Beverly Hills werd ge­von­den.

Was het de slech­te in- vloed van Bob­by Brown, de bad boy van de zwar­te mu­ziek in de 80’s, met wie ze trouw­de, feest­te en ge­bruik­te tot ze er­bij neer­viel? Ging het berg­af­waarts toen Ro­byn Crawford, haar per­so­nal as­sis­tant, ma­na­ger en bo­ven­al de eni­ge die ze écht ver­trouw­de door die­zelf­de Bob­by Brown uit haar en­tou­ra­ge was ge­pest? Had het iets te ma­ken met haar do­mi­nan­te moe­der, die zelf ooit be­schei­den suc­ces­sen vier­de en haar doch­ter het me­ga­suc­ces niet gun­de?

Met nieu­we fei­ten of in­zich­ten komt Can I Be Me niet. Wel met sug­ges­ties en ou­de ge­ruch­ten. Een deel van de do­cu­men­tai­re draait rond de vraag of Whit­ney Hous­ton bi­sek­su­eel was. Ze zou, hoe­wel nie­mand het hard­op zegt, een lief­des­re­la­tie heb­ben ge­had met steun en toe­ver­laat Ro­byn. Als het waar was een hei­kel punt, want ho­mo­sek­su­a­li­teit wordt nau­we­lijksn ge­ac­cep­teerdt in de zwar­te ge­meen­schapm zo meldt de do­cu­men­tai­re,d en nog heth minst in een re­li­gi­eu­zeg om­ge­ving als died waar­in Whit­ney op­groei­de.g In een ge­sprek metm Oprah na haar doodd ant­woordt Whit­ney’sn moe­der met een kei­hardk ‘nee’ op Oprah’sr vraag of ze het okéo had ge­von­den wan­neern haar doch­ter op vrou­wenv zou zijn ge­val­le en. Het zou dat wan­ho­pi­gep zin­ne­tje dat Whit­neyn vol­gens haar om­ge­vingv zo vaak ge­bruik­te ex­trae la­ding ge­ven: ‘CCan I be me?’.

Ook pijn­lijk is het ver­haalv van haar wel­be­sp praak­te ex-bo­dy­guard died ver­telt dat hij de fa­mi­liem van Whit­ney HoustonH in 1995 al een

brief stuur­de waar­in hij mel­ding maak­te van haar drugs­ge­bruik en hen bij­na smeek­te­om in te grij­pen. Re­sul­taat: de man werd vrien­de­lijk bedankt voor zijn dien­sten en ont­sla­gen. Een ver­haal dat we al eens er­gens ge­le­zen had­den, maar dat op beeld en met ge­luid nog meer in­druk maakt. En dan heb­ben we het nog niet eens over het al­ler­erg­ste ge­had: die ar­me Bob­bi Kris­ti­na, het eni­ge kind van Whit­ney en Bob­bi, die drie jaar na haar moe­der ook in bad werd ge­von­den, ver­vol­gens maan­den in co­ma lag en op 22ja­ri­ge leef­tijd stierf. Net als bij haar moe­der is tot op de dag van van­daag niet dui­de­lijk wat er pre­cies met haar is ge­beurd.

Man, wat een el­len­de al­le­maal. Hoog tijd voor een film over dat waan­zin­ni­ge ta­lent en die on­ge­loof­lij­ke stem van Whit­ney Hous­ton. Want nog­maals, we zou­den bij­na ver­ge­ten hoe goed ze was.

Als Whit­ney Hous­ton van­uit haar te­nen zong, en dat deed ze ei­gen­lijk al­tijd, kwam er een na­tuur­kracht los die ie­der­een van de sok­ken

/ DA­VID CORIO | REDFERNS

blies, fan of niet.

Newspapers in Dutch

Newspapers from Netherlands

© PressReader. All rights reserved.