ACH­TER DE FES­TI­VAL SCHERMEN

Du­cos or­ga­ni­seert vijf fes­ti­vals in een maand. Wat ge­beurt er de rest van­het jaar?

Metro Holland (Rotterdam) - - FESTIVAL SPECIAL - ERIK JONK

‘Het is veel, heel veel. Van­af mei gaat de lap­top ook mee naar huis. Je er­vaart het niet zo hoor, je gaat rich­ting een cli­max waar­bij dui­zen­den men­sen gaan ge­nie­ten. Je kunt in die maan­den veel heb­ben.’ Guus Dutri­eux

Je staat er niet snel bij stil als je na­ge­nie­tend een fes­ti­val­ter­rein ver­laat en op weg gaat naar je bed of cam­ping­ma­tras: er zijn men­sen die mis­schien mor­gen al met de or­ga­ni­sa­tie van de vol­gen­de edi­tie be­gin­nen. Wat doen zij ei­gen­lijk in zo’n jaar?

We stre­ken neer bij Du­cos in Rot­ter­dam, sinds jaar en dag be­kend van Park­pop. Du­cos or­ga­ni­seert in­mid­dels vijf fes­ti­vals, in een krap­pe maand van eind ju­ni tot eind ju­li: Park­pop dus, net als Park­pop Down­to­wn, Night at the Park en Di­ver­ci­ty in Den Haag en Rot­ter­dam Un­li­mi­ted met on­der meer het be­faam­de Zo­mer­car­na­val in de stad van Fey­en­oord. Voor nos­tal­gie­fes­ti­val Night at the Park moet een kaartje wor­den ge­kocht, de rest is gra­tis.

Guus Dutri­eux leidt de zes­kop­pi­ge or­ga­ni­sa­tie, waar ook zijn vrouw Clau­dia Ra­ven als ar­tis­tiek di­rec­teur/pro­gram­meur deel van uit maakt. Tij- dens de eve­ne­men­ten zijn meer dan dui­zend men­sen in touw, van se­cu­ri­ty tot bar­per­so­neel. Aan de man die Park­pop in­1981be­gon de vraag: wat doen jul­lie de dag na Rot­ter­dam Un­li­mi­ted? Wordt er met­een uit­ge­sla­pen na een maand knal­len?

„Twee maan­den knal­len”, her­stelt Dutri­eux met­een. „Ju­ni en ju­li zijn qua or­ga­ni­sa­tie de top­maan­den. Maar als de laat­ste no­ten van Rot­ter­dam Un­li­mi­ted ge­klon­ken heb­ben staan we waar no­dig de pers te woord en rui­men we op. Ons kan­toor wordt dan weer één gro­te op­slag. In au­gus­tus heb­ben we even vrij.”

De vas­te men­sen heb­ben in ju­ni en ju­li geen vrije da­gen mo­gen op­ne­men. „Nee!”, roept Dutri­eux la­chend als naar de mo­ge­lijk­heid wordt ge­vraagd. Eer­lijk ge­zegd komt het ook bij nie­mand op, men is het ge­wend en kan zich de maan­den zon­der de druk­be­zoch­te fes­ti­vals niet voor­stel­len. De Du­cos­baas heeft zelf geen idee hoe­veel uren hij in die maan­den draait. „Het is veel, heel veel. Van­af mei gaat de lap­top ook mee naar huis. Je er­vaart het niet zo hoor, je gaat rich­ting een cli­max waar­bij dui­zen­den men­sen gaan ge­nie­ten. Je kunt in die maan­den veel heb­ben.”

Na de wel­ver­dien­de va­kan­tie be­gint de in­hou­de­lij­ke en fi­nan­ci­ë­le ver­ant­woor­ding van de gra­tis fes­ti­vals. Dutri­eux: „Dat moet, want we ont­van­gen sub­si­dies van de ge­meen­ten Den Haag en Rot­ter­dam. We gaan als een speer aan de gang om al­les ac­coun­tant­con­tro­le­klaar te ma­ken. Met part­ners en spon­so­ren wor­den de fes­ti­vals ge­ë­va­lu­eerd, scha­kel je met hen al naar vol­gend jaar en pre­sen­teer je nieu­we plan­nen voor de sub­si­dies. Dan is het al- weer ok­to­ber. De ge­meen­ten zien trou­wens het be­lang van de eve­ne­men­ten in. Wij zor­gen voor men­sen, lol en cul­tuur­be­le­ving in de ste­den, dus de sa­men­wer­kin­gen zijn fijn en ont­span­nen.”

Ter­wijl jij hoopt je schaat­sen nog uit het vet te kun­nen ha­len is pro­gram­meur Clau­dia al aan het in­ven­ta­ri­se­ren wel­ke ar­ties­ten kun­nen wor­den ge­boekt en over­ge­haald om naar Den Haag en Rot­ter­dam te ko­men. Dutri­eux: „We gaan dan soe­pel over naar het nieu­we jaar. De ver­gun­nin­gen zijn aan­ge­vraagd, we kij­ken naar ver­nieu­win­gen, we pra­ten, we re­ge­len. Lang­zaam­aan gaan we na­men van ar­ties­ten be­kend­ma­ken en de tic­ket­ver­koop van Night at the Park star­ten.”

Als al­les is ge­re­geld speelt Dutri­eux tij­dens de vijf eve­ne­men­ten gast­heer. „Als ik het goed heb voor­be­reid heb ik het re­la­tief rus­tig. Ik ver­trouw mijn team en kan bij­voor­beeld niet door het he­le cen­trum van Rot­ter­dam lo­pen om te kij­ken of al­les op z’n plek staat. Als hij toch eens te­rug­denkt aan die eer­ste keer in 1981… „Man man, wat een ver­schil. Re­gel­ge­ving was er haast nog niet. Er wa­ren nog niet eens com­pu­ters. Ik deed al­les met de te­le­foon en ty­pe­ma­chi­ne. Je had geen sta­ge­bar­riers, maar sim­pe­le drang­hek­ken. We wa­ren toen aan het free­whee­len en zijn nu een vol­waar­di­ge pro­fes­si­o­ne­le or­ga­ni­sa­tie.”

Dutri­eux kan zich niet voor­stel­len dat de maan­den ju­li en au­gus­tus an­ders zul­len zijn. „Dat doe ik ook niet, maar ooit komt de dag dat ik moet stop­pen. Maar ach, dat zie ik dan wel weer.”

Newspapers in Dutch

Newspapers from Netherlands

© PressReader. All rights reserved.