Va­ker naar de huis­arts door Goog­le

Voel je je niet he­le­maal lek­ker? Zoek voor­al niet op in­ter­net wat het zou kun­nen zijn.

Metro Holland (Rotterdam) - - Winkelen -

Goog­le eens ‘hoofd­pijn’ en je komt er­ach­ter dat je een flin­ke her­sen­tu­mor hebt. Last van een gek bul­tje op je lijf ? Het in­ter­net ver­telt je dat hier heel zwa­re ge­vol­gen aan kun­nen zit­ten. Een beet­je buik­pijn? Goog­le laat zo zien dat je zwan­ger bent. We sur­fen ons he­le­maal suf naar li­cha­me­lij­ke symp­to­men en dat is niet be­paald goed.

Er staat op het in­ter­net veel on­be­trouw­ba­re me­di­sche in­for­ma­tie. Hier­door den­ken we snel­ler dat we ziek zijn, kan het zweet ons uit­bre­ken en be­zoe­ken we uit­ein­de­lijk va­ker de huis­arts dan no­dig. Als men­sen ob­ses­sief op zoek gaan naar symp­to­men mid­dels het in­ter­net spre­ken we van Cy­ber­chon­drie: de mo­der­ne ver­sie van Hy­per­chon­drie. En­gel­se on­der­zoe­kers zeg­gen dat hier the­ra­peu­ti­sche be­han­de­lin­gen voor no­dig zijn, al­dus de BBC.

Door­dat we wer­ke­lijk al­les kun­nen op­zoe­ken op in­ter­net, den­ken we al gauw dat we de huis­arts in on­ze kont­zak heb­ben zit­ten. On­der­zoek wijst uit dat wan­neer je ‘he­a­d­a­che’ goog­elt, 25 pro­cent van de pa­gi­na’s je ver­tel­len dat je kans hebt op een her­sen­tu­mor, al­dus The In­de­pen­dent. Niet heel erg be­vor­der­lijk voor je op­ti­mis­me - je kan al snel in de stress schie­ten en sla­pe­lo­ze nach­ten krij­gen als je er­ach­ter komt dat dit je pro­bleem zou kun­nen zijn.

Waar­om we ge­lo­ven we de­ze web­si­tes dan? Heel sim­pel. Lui­heid: we chec­ken géén bron­nen. Van acht van de tien per­so­nen die hun symp­to­men goog­e­len, houdt slechts 25 pro­cent re­ke­ning met de ach­ter­lig­gen­de bron.

Het kan ook de an­de­re kant op gaan. Stel, je vraagt je af of het wel goed is dat je twee pak­jes si­ga­ret­ten per dag rookt. Je leest op Goog­le over een kern­ge­zon­de oma van 85, die ook nog steeds denkt dat lief­de door de lon­gen gaat. Op de­ze ma­nier denk je nog wel even door te kun­nen paf­fen - maar de huis­arts zou je iets heel an­ders ver­tel­len.

Door­dat men­sen den­ken dat ze nu snel­ler een me­disch (nood)ge­val zijn, stap­pen ze eer­der naar de huis­arts toe. En on­danks dat de huis­arts de pa­ti­ën­ten ver­ze­kert dat er niets aan de hand is, zijn men­sen toch nog be­zorgd. Ze zoe­ken ver­vol­gens nog steeds door naar even­tu­e­le dia­gno­ses. Dit kost ont­zet­tend veel on­no­di­ge dok­ters­af­spra­ken en on­der­zoe­ken. Als dit pro­bleem kan wor­den op­ge­lost, be­spaart het de NHS (de na­ti­o­na­le ge­zond­heids­zorg van En­ge­land) mi­ni­maal 420 mil­joen pond per jaar.

‘Van acht van de tien per­so­nen die hun symp­to­men goog­e­len, houdt slechts 25 pro­cent re­ke­ning met de ach­ter­lig­gen­de bron.’ En­gel­se on­der­zoe­kers

Newspapers in Dutch

Newspapers from Netherlands

© PressReader. All rights reserved.