Tras­hy ar­moe­de

Metro Holland (Rotterdam) - - NEWS - IRIS VAN LU­NEN­BURG

‘Le­ve­ring: op­ha­len.’

‘Con­di­tie: ge­bruikt.’

‘Be­schrij­ving: Wie o wie? Wij zijn er klaar mee, ze heb­ben hun dienst be­we­zen. Gra­tis op te ha­len!’

‘Ge­bruikt’ lijkt me een un­der­sta­te­ment, maar zó staan, sinds gis­te­ren, in ad­ver­ten­tie m1319668883, de we­reld­be­roem­de, rood met wit­te IAm­ster­dam-let­ters op het Mu­se­um­p­lein op Markt­plaats. Gra­tis.

Gis­te­ren be­gon de Amsterdam Fas­hi­on Week, voor het eerst op het Mu­se­um­p­lein. Het is be­slo­ten eve­ne­ment, maar ge-luk-kig hangt er bui­ten een scherm voor de niet-mo­di­eu­ze non-in­flu­en­cers die he­laas, he­laas niet ex­clu­sief uit­ge­no­digd zijn. Ook is er een pop-up bios­coop. „Daar kun­nen con­su­men­ten di­rect na het zien van de ge­show­de kle­ding over­gaan tot de aan­schaf er­van.” Toe maar. Drie we­ken la­ter volgt, ove­ri­gens gra­tis toe­gan­ke­lijk, Po­lo Amsterdam, waar­voor het Mu­se­um­p­lein ver­an­dert in een zand­bak, in­clu­sief VIP-tent en tri­bu­nes. En la­ten we de on­der­hand tien­tal­len zo­mer­se fes­ti­vals in stads­par­ken niet ver­ge­ten. Re­sul­taat: be­wo­ners die geen ge­bruik kun­nen ma­ken van (de­len van) open­ba­re plei­nen en par­ken. Vreemd wel. Nu zit ik al ja­ren front (of *kuch* third) row bij Amsterdam Fas­hi­on Week, kijk ik paard­jes tij­dens de po­lo en ook een lek­ker fes­ti­val pak ik mee. Maar zelfs ik denk on­der­hand: Moet dat nou zo­veel? En voor­al: moet dat nou zo com­mer­ci­eel?

De nieuw­ste toe­voe­ging aan ons Pret­park Amsterdam is een veer­pont over het IJ, com­pleet be­kleed met gif­groe­ne en fel­ge­le re­cla­me voor een ijs­jes­merk. Iew. De stad in een per­ma­nen­te staat van uit­ver­koop. Wei­nig chic. Een beet­je vie­zig zelfs. Of, zo­als jour­na­list Mar­cia Luy­ten te­recht op­merk­te op so­ci­a­le me­dia: „Wat een tras­hy ar­moe­de, dat we de pu­blie­ke ruim­te uit­ver­ko­pen aan de com­mer­cie.” De meer dan 800 li­kes spre­ken boek­de­len.

Het­zelf­de geldt voor de mar­ke­tin­glet­ters op Mu­se­um­p­lein. Niet al­leen zijn ze over­bo­dig - ie­der­een en hun moe­der kent Amsterdam in­mid­dels wel; ze staan le­lijk (The­re. I said it.); en ze zijn ook nog eens ir­ri­tant. Althans, de toe­ris­ten die er­op af­ko­men.

Ik woon in Oud-Zuid en als ik van­af het cen­trum kom, zijn er twee rou­tes om naar huis te fiet­sen. De ene is ‘recht­door’ over de Dam, het Ro­kin, de Fer­di­nand Bol­straat en dan af­slaan. De an­de­re, en die is mooi­er, loopt via de grach­ten en ver­vol­gens door de tun­nel on­der het Rijks­mu­se­um. Waar­na je - the­o­re­tisch - het mooie, weid­se Mu­se­um­p­lein ziet op­doe­men, in al zijn gran­deur. The­o­re­tisch. Want al na de eer­ste me­ters gaan het mis. Er is al­tijd wel een toe­rist die - Je­sus! Watch out! - mid­den op het fiets­pad, op zijn dooie ge­mak­je een fo­to maakt. En te­gen de tijd dat ik de­ze hel voor­bij ben, rest in mijn hart slechts nog pu­re, die­pe haat voor Amsterdam.

Tij­dens dit soort mo­men­ten pro­beer ik te­rug te den­ken aan twee vrien­din­nen uit Mexi­co DF, die met kerst een week­je naar Amsterdam kwa­men. We gin­gen naar het Rijks, aten ‘oi­ly balls’, maar ja­ren la­ter heb­ben ze het nog steeds over die dag dat ze op De Let­ters klom­men. En voor­uit, het heeft ook wel wat, al die vro­lij­ke men­sen. Maar mocht ie­mand nou tóch die let­ters wil­len over­ne­men... Be my guest.

‘De stad in per­ma­nen­te staat van uit­ver­koop. Wei­nig chic. Een beet­je vie­zig zelfs’

Iris van Lu­nen­burg

Newspapers in Dutch

Newspapers from Netherlands

© PressReader. All rights reserved.