In­st­agram­gek­kies

Metro Holland (Rotterdam) - - @METRO -

„Heb je die foto ge­zien op In­st­agram?”, klinkt een stem naast me, ter­wijl ik rus­tig mijn eten te­voor­schijn to­ver. „Ja! Echt erg!”, klinkt een stem aan de an­de­re kant. In­st­agram, hét ge­spreks­on­der­werp van eh... Elk mo­ment ei­gen­lijk. Net als ik een hap van mijn brood­je neem, wordt de vraag ook aan mij ge­steld. „Heb jij die foto ook ge­zien?”, klinkt een en­thou­si­as­te, mis­schien iet­wat ge­ob­se­deer­de stem. Maar voor­dat ik, met mijn mond vol brood, kan ant­woor­den, luidt de zin met te­leur­ge­stel­de on­der­toon: „O nee, laat maar zit­ten. Jij hebt geen In­st­agram.” Dat klopt. Ik heb geen In­st­agram. En ik zal er ook nooit een ac­count op aan­ma­ken.

Ik vind het con­cept van In­st­agram leuk, se­ri­eus. Het idee om foto’s te plaat­sen waar je tof­fe fil­ters op kan plaat­sen. De ma­nier waar­op men­sen de foto’s bij el­kaar uit­zoe­ken om hun In­st­agram­pa­gi­na tot een ge­heel te ma­ken. Het kun­nen vol­gen van per­so­nen die bij­voor­beeld te gek­ke rei­zen ma­ken. Soms vind ik het zelfs jam­mer dat ik geen In­st­agram heb, als ik via Google te­recht kom op een te gek­ke In­st­agram­pa­gi­na van ie­mand die de we­reld rond­reist of de mooi­ste ta­toe­a­ges zet.

Maar ik ken me­zelf, ik raak ver­slaafd. Ik raak ver­slaafd, wat be­te­kent dat ik de he­le dag door In­st­agram ga scrol­len, net als de per­so­nen bij me aan ta­fel. En dat wil ik niet, ik wil geen In­st­agram­gek­kie wor­den. Ik hou het toch lie­ver bij ge­nie­ten van wat ik om me heen zie, ter­wijl ik mijn sma­ke­lij­ke brood­je naar bin­nen werk.

‘Soms vind ik het zelfs jam­mer dat ik geen In­st­agram heb.’

Da­ni­ël­le Luk­sen

Newspapers in Dutch

Newspapers from Netherlands

© PressReader. All rights reserved.