De re­set van Ju­dy Blank

Het zelf­ver­trou­wen van sin­ger-song­wri­ter Ju­dy Blank kreeg een flin­ke knauw door het flop­pen van haar de­buut­plaat, maar tij­dens een lang ver­blijf in Lou­si­a­na her­vond ze haar lief­de voor mu­ziek.

Metro Holland (Rotterdam) - - VOORZIJDE PAGINA - PIER­RE OITMANN

Het ver­haal van Ju­dy Blank is er een­tje van val­len en op­staan. Ze werd be­kend door haar deel­na­me aan de ta­len­ten­jacht De Bes­te Sin­ger-Song­wri­ter Van Ne­der­land in 2013, waar ze het in de fi­na­le af­leg­de te­gen Mi­chael Prins. Optredens op North Sea Jazz, Low­lands en met Se­a­sick Ste­ve be­loof­den een op­mars naar een mooie loop­baan in de mu­ziek, tot haar de­buut­al­bum When The Storm Hits

gran­di­oos flop­te. Na een uit­ge­breid ver­blijf in Loui­si­a­na her­pak­te de song­wri­ter zich en keert ze nu te­rug met haar twee­de plaat, Mor­ning Sun,

vol met ster­ke ame­ri­ca­na- en folk­num­mers. Op uit­no­di­ging van haar ido­len The Wood Bro­thers, van wie ze het voor­pro­gram­ma ver­zorg­de in Rot­ter­dam, reis­de ze af naar Nas­h­vil­le om dat al­bum te ma­ken.

In haar lied­jes is Ju­dy Blank net zo open als daar­bui­ten. Ze draait niet om de he­te brij heen en dat vindt ze ook niet no­dig. „Ik merk­te dat ik pas ge­luk­kig was als ik een eer­lijk ver­haal kon de­len. Mis­schien is het een rot­ver­haal, maar het is wel eer­lijk. Bij­voor­beeld in ‘1995’, zing ik: ‘May­be I’m too young to grow old with you.’ En dat heb ik ge­schre­ven toen het áán was. Het is he­le­maal niet leuk om met mij een re­la­tie te heb­ben!”

Pro­du­cer Chris Tay­lor hielp Ju­dy Blank met de tot­stand­ko­ming van Mor­ning Sun. Ze zegt dat ze erg ont­roerd was toen de mu­zi­kan­ten, die Tay­lor in de Sou­t­hern Ground Stu­dios had ver­za­meld, voor het eerst een van haar num­mers speel­den. „Het was een lied­je dat ik in mijn slaap­ka­mer ge­schre­ven had en nu tot le­ven was ge­ko­men met een band die zó goed was. Het stond er in één ta­ke op.”

Het zelf­ver­trou­wen dat Blank uit­straalt, ont­brak tij­dens haar deel­na­me aan De Bes­te Sin­ger-Song­wri­ter.

„Dat was mijn eer­ste ech­te in­tro­duc­tie tot de Ne­der­land­se mu­ziek­in­du­strie, maar ik moest nog heel veel le­ren. Ik was pas 18, dus ik had nog geen idee wat po­di­um­pre­sen­ta­tie über­haupt was. Ei­gen­lijk speel­de ik al­leen af en toe wat lied­jes op mijn pi­a­no op mu­ziek­avon­den, maar ik was niet een ech­te song­wri­ter. Ik had nog geen oog voor het vak.” Ze deed maar wat, geeft ze rui­ter­lijk toe. „Ik was su­per­na­ïef en bij­de­hand. Het sloeg ei­gen­lijk he­le­maal ner­gens op dat ik zo was. Dat kwam puur voort uit on­ze­ker­heid; ik wist nog niet wie ik was of wat ik mooi vond.”

In­der­tijd vond ze het voor­al be­lang­rijk wat men­sen op so­ci­al me­dia van haar von­den. „Ik groei­de op met de ge­dach­te dat mu­ziek een com­pe­ti­tie was. Dat het er­om ging wie de mees­te tweets had. Als je 18 bent en in die gek­te zit, dan is dat een beet­je moei­lijk. Daar­na heb ik een plaat ge­maakt met al­le lied­jes die ik had. Dat was een heel haas­tig pro­ces en ik had geen idee hoe ik dat moest gaan doen.” De ver­wach­tin­gen wa­ren hoog na de eer­der ge­boek­te suc­ces­sen, maar de ver­koop­cij­fers van When The Storm Hits vie­len te­gen en ook op de so­ci­als bleef het stil. „Dat con­ti­nue me­ten heb ik mee­ge­kre­gen van dat pro­gram­ma, dus het was een kei­har­de te­leur­stel­ling toen die plaat niet veel deed.”

„Het is een he­le on­ge­zon­de ma­nier van mu­ziek ma­ken”, ver­volgt ze. „Dat is niet waar­om ik er­aan be­gon­nen was. Ik was een beet­je ver­ziekt en ik was ook bij­na ge­kapt. Dat was be­gin 2015. Ik dacht: blijk­baar geeft nie­mand er­om.” Mee­doen aan een ta­len­ten­jacht als Hou­se Of Ta­lent of The Voi­ce hoeft van haar dus niet meer. „Ik zou het nooit meer doen. Tv is zo’n an­der ding en het brengt een stres­sfac­tor met zich mee. Ik ben er ein­de­lijk ach­ter dat mu­ziek geen wed­strijd is.” Dat was een van de din­gen die Blank heeft ge­leerd tij­dens haar tijd in de VS. Toen ze te­rug­keer­de, kreeg ze meteen een nieuw pla­ten­con­tract aan­ge­bo­den.

„Ik was eerst nog heel scep­tisch”, zegt ze over de en­thou­si­as­te uit­no­di­ging van V2 Re­cords. „Eerst maar even kij­ken of je het écht tof vindt, want an­ders doe ik het lie­ver zelf.” Uit­ein­de­lijk pak­te het goed uit voor bei­de par­tij­en. „Mijn doel voor de­ze plaat was iets ma­ken waar ik blij mee kon zijn”, al­dus Blank. „Ik wil men­sen die naar mijn shows ko­men iets ge­ven waar ik heel trots op ben.” Een tour door de VS staat hoog bo­ven­aan Blanks wen­sen­lijst­je. „Ik heb al zo­veel voor el­kaar ge­kre­gen, dit moet ook wel luk­ken.” De tour­nee van Ju­dy Blank start op 12 ok­to­ber in Bi­be­lot in Dord­recht.

Newspapers in Dutch

Newspapers from Netherlands

© PressReader. All rights reserved.