In ge­spek met GHB-ge­brui­kers

GHB is ex­treem ver­sla­vend. Art­sen ma­ken zich zor­gen over de ge­brui­kers die bij­na al­le­maal tus­sen de twin­tig en der­tig jaar oud zijn.

Metro Holland (Rotterdam) - - VOORZIJDE PAGINA - AN­NE KERSTEN nieuws­re­dac­tie@me­tro­nieuws.nl

Het aan­tal men­sen dat door GHB op de spoed­ei­sen­de hulp be­landt is ex­plo­sief ge­ste­gen, zeg­gen art­sen op die af­de­ling van zie­ken­hui­zen in Am­ster­dam. De pa­ti­ën­ten ko­men in co­ma­teu­ze toe­stand het zie­ken­huis bin­nen en zijn vaak op geen en­ke­le ma­nier te wek­ken. Fem­ke Gre­snigt, SEH-arts in het OLVG, zegt te­gen NRC dat de wer­king van GHB vaak wordt on­der­schat: de drug is las­tig te do­se­ren. „Eén mil­li­li­ter te veel en je hebt een overdosis.” Waar­om zou je een drug aan­ra­ken waar­van de ge­vol­gen der­ma­te de­sa­streus kun­nen zijn?

Nok­kie

„Het is een van de ge­vaar­lijk­ste mid­de­len die er is”, ver­telt de 31-ja­ri­ge El­bie. Hij was ne­gen­tien jaar oud toen hij GHB voor het eerst pro­beer­de en heeft de ne­ga­tie­ve ge­vol­gen er­van er­va­ren. „Als je het niet goed do­seert en dus te veel neemt, ga je nok­kie. Dan kan je ge­lijk op­ge­haald wor­den door een am­bu­lan­ce.” Bij hem kwam er geen am­bu­lan­ce aan te pas, naar out ging hij wel. „Daar­na stond ik weer vro­lijk op om door te fees­ten.” De klap kwam de vol­gen­de dag pas. „Toen be­sef­te ik pas wat er was ge­beurd.”

„Ik had ge­hoord dat GHB de seks leu­ker zou ma­ken”, ver­telt de 25-ja­ri­ge An­ne. „Van­daar dat mijn vrien­din en ik het wil­den pro­be­ren toen ik ze­ven­tien was.” Bij die ene keer bleef het voor hem niet, maar ver­slaafd zou hij zich­zelf niet noe­men. „In to­taal heb ik twee keer GHB ge­bruikt en ik heb ver­der geen be­hoef­te om dat nog­maals te doen. Dat ex­treem ver­sla­ven­de as­pect, dat her­ken ik niet.”

‘Ik gooi het weg’

Ex­treem ver­sla­vend is GHB ook pas wan­neer je het meer­de­re da­gen ach­ter el­kaar ge­bruikt. Dat on­der­vond El­bie. „Ik had nog wat GHB over van een fes­ti­val en toen bleef ik het daar­na ge­brui­ken, ge­woon om het op te ma­ken. Toen merk­te ik dat ik de nei­ging had om weer wat te ne­men als het uit­ge­werkt was. Wat ik ver­vol­gens ook deed.” Je snakt naar meer, maar hoe lan­ger je ge­bruikt, hoe ster­ker de ont­wen­nings­ver­schijn­se­len wor­den. „Ik ben zo ge­schrok­ken van dat stuk­je ver­sla­ving dat ik dat nooit meer ge­daan heb. Als ik nu over heb van een fes­ti­val, dan gooi ik het weg.”

De GHB be­schrijft An­ne als een in­te­res­san­te er­va­ring. „Het voelt als­of je dron­ken bent, maar dan wel scherp. En ik werd er voor­al bloed­je­geil van.” De drug be­staat on­der meer uit goot­steen­ont­stop­per, „che­mi­sche troep” die vol­gens An­ne niet goed voor je lijf kan zijn. „Het bracht iets ex­tra’s, maar dat heb je met al­co­hol of an­de­re mid­de­len ook. Mid­de­len die net iets min­der scha­de­lijk zijn.”

Goud

On­danks het be­sef dat het een scha­de­lijk, che­misch goed­je is, volg­de er nog wel een twee­de keer. „Dat was op een ver­jaar­dag, de ge­le­gen­heid deed zich voor en ik dacht ‘waar­om niet’.” Een huis­ge­noot had GHB in een fles­je in de koel­kast staan. De­ze keer had min­der ef­fect, maar An­ne voel­de het wel. „Al­les ging lang­za­mer, stro­pe­rig.” Geen ver­keerd ge­voel, al­dus An­ne, maar: „niet een ef­fect dat ik per se va­ker zou wil­len heb­ben.”

Het GHB-ge­bruik stop­te voor El­bie niet na die kor­te pe­ri­o­de van ver­sla­ving. Over een tijds­span­ne van tien jaar heeft hij zo’n hon­derd keer de drug ge­bruikt. „Het is een kwes­tie van zelf­be­scher­ming en dis­ci­pli­ne. De ver­lei­ding kun­nen weer­staan. Ik heb het idee dat ik GHB kan ge­brui­ken zon­der dat het ver­sla­vend wordt.” Want de drug be­valt hem nog steeds goed en op een vol­gend feest zal El­bie dan ook weer voor „voor goud gaan met g en de rest”, knip­oogt hij.

‘Als ik nu over heb van een fes­ti­val, dan gooi ik het weg.’

El­bie

Newspapers in Dutch

Newspapers from Netherlands

© PressReader. All rights reserved.