TE­RUG­KEER

Muscle & Fitness - - Doping -

DNP sa­bo­teert in de cel­len van ons li­chaam de om­zet­ting van voe­dings­stof­fen in ener­gie, we­ten we nu. Nor­ma­li­ter slaan de cel­len die ener­gie op in de vorm van ener­gie­mo­le­cu­len, maar door DNP lukt dat niet meer. In plaats daar­van komt de ener­gie uit de voe­ding in de vorm van warm­te vrij. Dnp-ge­brui­kers in de sport heb­ben niet al­leen veel last van de warm­te, maar voe­len zich vaak ook rond­uit slecht en fut­loos. In­ten­sief trai­nen is er niet meer bij. Maar goed, te­ge­lij­ker­tijd ver­lie­zen ze ook snel li­chaams­vet.

Dat ef­fect vond Mauri­ce Tain­ter ui­terst in­te­res­sant. Ge­con­tro­leer­de toe­die­ning van DNP zou dik­ke men­sen wel eens slank kun­nen ma­ken, be­dacht hij toen hij hoor­de over de Fran­se ont­dek­kin­gen. En hij kreeg ge­lijk. DNP werk­te nog be­ter dan het schild­klier­hor­moon waar­mee art­sen in de ja­ren der­tig al proe­ven de­den. En­ke­le ja­ren na­dat Tain­ter zijn be­vin­din­gen pu­bli­ceer­de lag DNP in de win­kels. In de VS, maar ook in Eu­ro­pa, Rus­land en Azië werd DNP ra­zend po­pu­lair.

BLINDHEID

Al snel bleek dat DNP bijwerkingen had. Cel­len die zijn be­scha­digd door DNP pro­du­ce­ren niet al­leen ex­treem veel warm­te, maar ook agres­sie­ve mo­le­cu­len die al­le soor­ten weef­sels kun­nen aan­tas­ten. Daar­bij ho­ren ook de kwets­ba­re weef­sels in de ogen, ont­dek­ten art­sen vlak voor het uit­bre­ken van de Twee­de We­reld­oor­log. Zij za­gen bij dui­zen­den Dnp-ge­brui­kers staar­vor­ming, een ver­troe­be­ling van de oog­lens. Van al­le hon­derd Dnp-ge­brui­kers die on­der be­ge­lei­ding van een arts DNP ge­bruik­ten kre­gen er drie staar, en een flink aan­tal van hen werd blind. Daar­naast over­le­den ge­brui­kers om­dat wit­te bloed­cel­len mas­saal af­stier­ven en de bloed­va­ten ver­stop­ten, of over­le­den ge­brui­kers – zo­als tien­tal­len ja­ren la­ter met Mi­ke Aal­bers zou ge­beu­ren – om­dat hun li­chaams­tem­pe­ra­tuur te hoog op­liep. Rond de Twee­de We­reld­oor­log, na po­li­tie­ke pres­sie van art­sen en veel ju­ri­disch ge­har­re­war, haal­den over­he­den DNP van de markt. Het mid­del bleef ech­ter in ge­bruik als on­kruid­be­strij­der en con­ser­veer­mid­del voor hout. Maar de stu­dies van Tain­ter ble­ven aan­we­zig in de bi­bli­o­theek – en daar wer­den ze keer op keer her­ont­dekt door waag­hal­zen die op zoek wa­ren naar nieu­we af­slank­mid­de­len. In de ja­ren tach­tig van de vo­ri­ge eeuw was dat bij­voor­beeld de Ame­ri­kaan­se al­ter­na­tie­ve arts Ni­cho­las Ba­chyns­ky, die DNP stop­te in zijn af­slank­me­di­cijn Mit­cal. Na­dat pa­ti­ën­ten van Ba­chyns­ky in de pro­ble­men kwa­men, pro­beer­de de Ame­ri­kaan­se over­heid Ba­chyns­ky te over­re­den te stop­pen met de ver­koop van DNP – maar Ba­chyns­ky wei­ger­de. “Als je goed weet hoe je DNP moet ge­brui­ken, is DNP vei­lig”, zei de arts.

Een aan­tal slacht­of­fers en een paar jaar van pro­ce­du­res la­ter ver­dween Ba­chyns­ky eind ja­ren tach­tig ach­ter de tra­lies. Daar ont­moet­te hij de be­roem­de en in­vloed­rij­ke do­ping­goe­roe Dan Duchai­ne, die toen zijn straf uit­zat voor de han­del in ana­bo­li­ca. In ge­sprek­ken ver­tel­de Ba­chyns­ky Duchai­ne wat DNP was, en na zijn vrij­la­ting ge­bruik­te Duchai­ne die ken­nis in zijn nieuws­brie­ven en ar­ti­ke­len. Hij pro­pa­geer­de DNP als “de ko­ning van de af­slank­mid­de­len” – en die bood­schap sloeg aan. In de 21ste eeuw was DNP weer he­le­maal te­rug. Als af­slank­mid­del op de zwar­te markt, wel­te­ver­staan.

O ja, ook Duchai­ne was van me­ning dat DNP een po­ten­ti­eel ge­vaar­lijk mid­del was. Maar niet als je wist hoe je DNP moest ge­brui­ken, ver­tel­de hij zijn le­zers. Als je een paar hon­derd mil­li­gram per dag slik­te, en je de do­sis ge­lei­de­lijk op­voer­de, dan was er niks aan de hand. Als je maar ge­noeg dronk.

Duchai­ne on­der­bouw­de zijn ver­haal met de we­ten­schap­pe­lij­ke ar­ti­ke­len van Mauri­ce Tain­ter. Wat Tain­ter, Ba­chyns­ky en Duchai­ne ech­ter over het hoofd za­gen is dat DNP’S ef­fec­tie­ve do­se­rin­gen over­lap­pen met de do­se­rin­gen waar­bij DNP ge­vaar­lijk wordt, en do­de­lij­ke bijwerkingen kan ver­oor­za­ken.

Bij veel in­di­vi­du­en wordt DNP pas do­de­lijk bij do­se­rin­gen van meer dan een gram per dag, maar er zijn ook ge­val­len waar­bij men­sen over­le­den bij een da­ge­lijk­se do­sis van 100 mil­li­gram. Om­dat niet voor­spel­baar is hoe­veel DNP een li­chaam kan to­le­re­ren, en om­dat de ef­fec­tie­ve do­se­rin­gen zo ver­schrik­ke­lijk dicht lig­gen bij de do­se­rin­gen waar­in DNP ge­vaar­lijk wordt, is DNP le­vens­ge­vaar­lijk. In de we­ten­schap­pe­lij­ke ar­ti­ke­len uit de pe­ri­o­de van voor de Twee­de We­reld­oor­log, waar­in art­sen on­der­zoe­kers de ge­va­ren van DNP uit­leg­den waar­om ze von­den dat DNP van de markt moest, stond dat al­le­maal keu­rig uit­ge­legd. Maar Ba­chyns­ky, Duchai­ne en al die hon­der­den Dnp-ex­perts die op in­ter­net ver­kon­di­gen dat DNP “vol­ko­men vei­lig” is “als je maar pre­cies weet wat je doet”, had­den en heb­ben die ar­ti­ke­len nooit ge­le­zen. En Mi­ke Aal­bers jam­mer ge­noeg ook niet.

DNP is ge­woon le­vens­ge­vaar­lijk en het is gek­ken­werk er mee te ex­pe­ri­men­te­ren.

Newspapers in Dutch

Newspapers from Netherlands

© PressReader. All rights reserved.