Kunst­stof­vloe­ren, be­dacht in de ap­pel­schuur

Het gaat weer goed met de Ne­der­land­se maak­in­du­strie, dus is er weer ruim­te voor ex­pe­ri­men­ten. Zo­als bij kunst­stof­spe­ci­a­list Bo­lidt. Tover­bal­ef­fec­ten, an­ti­slip, an­ti­sta­tisch, an­ti­bac­te­ri­eel, met wis­kun­di­ge pa­tro­nen? Het kan.

NRC Handelsblad - - Economie - Ca­rola Houte­ka­mer

Wie iets nieuws pro­beert, maakt on­ver­mij­de­lijk fou­ten. Zijn va­der, die toen nog bij verf­fa­bri­kant Sik­kens werk­te, had met een col­le­ga iets nieuws be­dacht. Een vloei­ba­re kunst­hars die na een tijd­je kei­hard werd. Dik­ker dan verf, maar je kon het met een trof­fel wel over­al op sme­ren. Op sche­pen, brug­pij­lers, be­ton­nen vloe­ren. En dan be­scherm­de het te­gen roest, breu­ken en slij­ta­ge. Maar wat ze niet pre­cies wis­ten, was hoe dat goed­je zich on­der al­le om­stan­dig­he­den ge­droeg.

In het Dol­fi­na­ri­um ging het mis. Zoon Rientz Bol (52): „Ze gin­gen een bak voor dol­fij­nen wa­ter­dicht ma­ken. Maar na een tijd­je liep toch al het wa­ter er­uit . Moesten gauw die dol­fij­nen er­uit.” Bol, baas van fa­mi­lie­be­drijf Bo­lidt, lacht er nu har­te­lijk om.

Waar hij min­der har­te­lijk om lacht, is een ex­pe­ri­ment dat on­der zijn ei­gen be­wind mis­luk­te. Bo­lidt had een nieu­we ma­nier be­dacht om rails te be­ves­ti­gen aan de on­der­grond voor de HSL. Het be­drijf had er ze­ven jaar aan ge­werkt en er „dui­zen­den en dui­zen­den eu­ro’s aan ver­spij­kerd. We had­den echt het ei van Co­lum­bus, dach­ten we.” De aan­be­ste­ding liep toch mis. Bol wipt nij­dig op zijn stoel als hij er­aan denkt. „De ver­ze­ke­raars wil­den het niet dek­ken, want het was nog nooit eer­der ge­daan. Daar had­den we geen re­ke­ning mee ge­hou­den. Zó veel ener­gie­ver­spil­ling.” Maar goed, Bol weet weer: wie iets nieuws pro­beert, maakt fou­ten.

Slijt­vast of wa­ter­be­sten­dig

Bo­lidt is een fa­mi­lie­be­drijf, weg­ge­stopt op een on­op­val­lend in­du­strie­ter­rein bij Hen­drik-IdoAm­bacht. Wat be­gon als een twee­mans­zaak­je van va­der Bol en een la­bo­rant, is nu een pro­duc­tie­be­drijf met 250 men­sen in vas­te dienst en 150 men­sen in ‘vas­te in­leen’. Het be­drijf maakt en legt over de he­le we­reld kunst­stof vloe­ren, scheeps­dek­ken en slijt­la­gen, met al­ler­lei bij­zon­de­re ei­gen­schap­pen. In 2002 kwam zoon Rientz in het be­drijf, na­dat hij eerst een ei­gen han­dels­be­drijf­je in che­mi­sche pro­duc­ten had op­ge­zet.

Het gaat zo goed met Bo­lidt dat het be­drijf, ruim vijf­tig jaar oud, een ei­gen ‘ in­no­va­ti­on and

ex­pe­rien­ce cen­ter’ bouwt, waar klan­ten van over de he­le we­reld ken­nis kun­nen ma­ken met de pro­duc­ten. In Hen­drik-Ido-Ambacht, ja, waar­om niet? Je moet ge­woon wat meer je best doen om die men­sen te trek­ken. Het laat­ste plan is een rad in de brug naar Kin­der­dijk met be­we­gen­de ho­tel­ka­mers.

De kans is groot dat je al een keer een pro­duct van Bo­lidt on­der je voe­ten hebt ge­had. Op de Moer­dijk­brug, op de Zee­land­brug en op de Ga­lecop­per­brug bij Utrecht ligt Bo­li­grip, een lich­te, ge­luids­dem­pen­de top­laag die spoor­vor­ming te­gen­gaat. Bo­lidt heeft slijt­vas­te vloe­ren ge­go­ten in tal­lo­ze par­keer­ga­ra­ges, zo­als de nieu­we bij Hoog Cat­ha­rij­ne in Utrecht. Er ligt Bo­lidt in het EYE in Am­ster­dam, in het Krö­l­lerM­ül­ler, in het Boi­j­mans Van Beu­nin­gen. In het Eras­mus MC komt straks 60.000 vier­kan­te me­ter Bo­lidt-laag op de wan­den en vloe­ren. Naad­loos aan­ge­slo­ten, om bac­te­rie­groei te­gen te gaan. Bo­lidt legt vloe­ren in ge­van­ge­nis­sen, ka­zer­nes, la­bo­ra­to­ria, slacht­hui­zen, fa­brie­ken, op sta­ti­ons en op crui­se­sche­pen – over­al waar de on­der­grond slijt­vast, wa­ter­be­sten­dig en schoon moet zijn. Of met een op­val­lend pro­fiel of print, zo­als in het Lon­don Scien­ce Mu­se­um of het Eu­ro­pees Par­le­ment.

De stoel van Rientz Bol schuift ge­ruis­loos over een licht­grijs Bo­lidt­vloer­tje in de ver­ga­der­zaal. Ook Bo­lidt heeft de cri­sis ach­ter zich ge­la­ten, ver­telt hij. Vo­rig jaar steeg de om­zet met 15 pro­cent. De jaar­om­zet is nu 65 mil­joen eu­ro, de winst „gaat wel goed”. Bo­lidt haalt 75 pro­cent van zijn om­zet uit het bui­ten­land. De tijd dat Bol ’s nachts wak­ker lag, zich voor­be­rei­dend op de speech waar­in hij zijn per­so­neel moest zeg­gen dat er niks meer te doen was, is voor­bij.

Bo­lidt moet het heb­ben van klan­ten die iets spe­ci­aals zoe­ken dat gro­te pro­du­cen­ten van kunst­har­sen, zo­als BASF, niet kun­nen le­ve­ren. Wil je een kunst­stof scheeps­dek met een hout­pro­fiel­tje? Een vloer met air­brush­print? Tover­bal­ef­fec­ten, an­ti­slip, an­ti­sta­tisch, an­ti­bac­te­ri­eel, met wis­kun­di­ge pa­tro­nen? Het kan.

We ma­ken een rond­je door de fa­briek, langs gro­te meng­kui­pen waar man­nen in een lob­big meng­sel staan te mixen. Bo­lidt heeft 15.000 tot 20.000 re­cep­ten voor ver­schil­len­de har­sen, zegt di­rec­teur Bol. Pas vlak voor­dat de vloer wordt ge­go­ten of de wand wordt in­ge­smeerd, gaan de laat­ste in­gre­di­ën­ten er­bij, waar­door het meng­sel gaat har­den. Het groot­ste deel van het per­so­neels­be­stand van Bo­lidt be­staat uit ‘ap­pli­ca­teurs’. Mar­ke­ting­ma­na­ger Mi­chel van der Spek loopt mee: „Die doen het moei­lijk­ste werk.” Met de kui­pen vol in­gre­di­ën­ten rei­zen zij naar de plek­ken waar de vloe­ren of coa­tings moe­ten ko­men. Op het dek van een crui­se­schip in ZuidKo­rea bij­voor­beeld. Voor het aan­bren­gen be­kij­ken de ap­pli­ca­teurs met sa­tel­liet­beel­den of er echt geen re­gen­bui aan­komt, want „wa­ter is de vij­and”. Dan moet het he­le dek leeg wor­den ge­veegd, wat qua or­ga­ni­sa­tie en taal­bar­ri­è­res een he­le klus kan zijn. Een vloer moet in één keer wor­den ge­go­ten. ’s Nachts wer­ken de ap­pli­ca­teurs door. En dan mag er nie­mand meer over­heen. Bol weet uit er­va­ring dat je schoe­nen uit de vloer moet snij­den als die vast ko­men te zit­ten.

Bo­lidt heeft een lab waar 25 men­sen wer­ken, maar de mees­te idee­ën wor­den be­dacht, op pal­lets in de ap­pel­schuur ach­ter het huis van Rientz Bol. Van der Spek haalt dan ge­vul­de koe­ken, Bol zorgt voor een No­bel­tje, een li­keur­tje. Er is geen ver­war­ming en geen ri­o­le­ring. Plas­sen moet bui­ten. Bol: „Poe­pen is ver­bo­den.”

El­ke za­ter­dag­och­tend no­digt hij een paar men­sen uit het be­drijf uit en brain­stor­men ze over nieu­we re­cep­ten, ro­bo­ti­se­ring, of hoe ze het be­drijf slim­mer kun­nen run­nen. De an­ti­bac­te­ri­ë­le vloer is in die schuur be­dacht. En het in­no­va­tie­cen­trum. En dat rad met de be­we­gen­de ho­tel­ka­mers. Weg van de glad­de kan­toor­vloe­ren gaat het den­ken op één of an­de­re ma­nier be­ter.

FOTO’S OLIVIER MIDDENDORP

Fa­mi­lie­be­drijf Bo­lidt maakt en legt over­al ter we­reld kunst­stof­vloe­ren: in ge­van­ge­nis­sen, ka­zer­nes, la­bo­ra­to­ria, slacht­hui­zen, fa­brie­ken, op sta­ti­ons, op crui­se­sche­pen, en op de Eras­mus­brug (bo­ven).

Newspapers in Dutch

Newspapers from Netherlands

© PressReader. All rights reserved.