We heb­ben voor het he­le e land ge­faald. En dat spijt me e

Gi­an­lui­gi Buf­fon nam in tra­nen n af­scheid van de Ita­li­aan­se ploeg g

NRC Handelsblad - - Voorzijde Pagina - Door on­ze re­dac­teur

Ste­ven Ver­se­put

Een fris­se no­vem­be­r­avond in een Mil­aan on­der hoog­span­ning. Een vol­ge­pakt San Si­ro, het im­po­ne­ren­de sta­di­on dat het to­neel was van zo veel me­mo­ra­be­le wed­strij­den. Nu zo hard no­dig, de sti­mu­le­ren­de wer­king van de hei­li­ge voet­bal­grond, daar waar de na­ti­o­na­le ploeg nooit eer­der ver­loor in 42 ont­moe­tin­gen. Bij­na 80.000 ti­fo­si op de stei­le tri­bu­nes, groen-wit-rood ge­kleurd bij de op­komst – met een pluk­je geel van de Zweed­se fans ver­stopt in de nok.

Italië-Zwe­den, de play-offs voor het WK ko­men­de zo­mer. Al­les be­slis­sen­de wed­strijd. Geen ex­cu­ses, zo­als de Ita­li­aan­se kran­ten schre­ven. Italië met het mes strak op de keel ge­drukt na de 1-0 ne­der­laag van af­ge­lo­pen vrij­dag in Sol­na. Die moet wor­den weg­ge­poetst, de­ze maan­dag­avond in San Si­ro.

Prach­ti­ge sfeer, tv-ca­me­ra’s die tril­len. Dat schit­te­ren­de Ita­li­aan­se volks­lied, vol tem­pe­ra­ment ge­zon­gen, Kee­per Gi­an­lui­gi Buf­fon. han­den op het hart, ook bij de jong­ste sup­por­ters. De na­ti­o­na­le trots – cal­cio, het voet­bal – staat op het spel. Het diep­ge­wor­tel­de eer­ge­voel.

Icoon Gi­an­lui­gi Buf­fon (39) die tij­dens het af­spe­len van het Zweed­se volks­lied ver­zon­ken lijkt in zijn ei­gen we­reld, hard op zijn han­den slaat, zich moed lijkt in te bla­zen. Zijn 175ste in­ter­land wordt zijn laat­ste.

Hij was er voor het eerst bij in 1997. 19 jaar oud toen, in de sneeuw in Mos­kou voor een in­ter­land te­gen Rus­land. Italië met al die gou­den na­men toen – Pa­o­lo Mal­di­ni, Al­es­san­dro Costa­cur­ta, Al­es­san­dro Nesta, Fa­bio Can­na­va­ro. Ze zijn er niet meer. Buf­fon, de laat­ste der Mo­hi­ka­nen.

Te­rug naar Italië-Zwe­den. Het is een in­tens ge­vecht, agres­sief, in­ti­mi­de­rend, man te­gen man, vol stress, vol vuur. Niet goed, wel mee­sle­pend.

Italië heeft een ge­ne­ra­tie die zijn be­per­kin­gen kent, met een bonds­coach – Giam­piero Ven­tu­ra – die wei­nig steun ge­niet. Het blijkt een fa­ta­le com­bi­na­tie.

Italië dat jaagt op een goal en mo­ge­lijk­he­den krijgt in het slot van de eer­ste helft. Maar steeds is daar weer een Zweed die zich er voor gooit. Met vaak ex-Gro­nin­gen-ver­de­di­ger And­re­as Gran­q­vist als laat­ste red­der, sa­men met doel­man Ro­bin Ol­sen.

Het wordt steeds wan­ho­pi­ger van Ita­li­aan­se kant. Het is een be­le­ge­ring, maar de front­li­nie komt maar niet dich­ter bij het doel.

De klok tikt. San Si­ro wordt stil­ler. Zou het dan echt gaan ge­beu­ren? Italië, de vier­vou­dig we­reld­kam­pi­oen, er voor het eerst sinds 1958 niet bij op een WK?

Kan­sen ko­men. Maar het blijft 0-0. Na Ne­der­land nog een tra­di­ti­o­neel Eu­ro­pees land er niet bij. Een na­ti­o­naal trau­ma is ge­bo­ren. ‘ We moe­ten on­ze lief­de nu op an­de­re za­ken rich­ten’, schrijft sport­krant Gaz­zet­ta del­lo Sport van­och­tend. ‘Het is over en uit.’

Newspapers in Dutch

Newspapers from Netherlands

© PressReader. All rights reserved.