GERECHTIGHEID VOOR DE CEN­TRAL PARK-JOGGER

DE AAN­VAL OP DE NEW YORK­SE BANKIER TRISHA MEILI WAS EEN AF­SCHU­WE­LIJ­KE MIS­DAAD, DIE RE­SUL­TEER­DE IN EEN ERN­STI­GE GE­RECH­TE­LIJ­KE DWA­LING.

Real Crime (Netherlands) - - INHOUD - TEKST RO­BERT WALSH

De gru­we­lij­ke mis­daad uit 1989 zorg­de voor een ern­sti­ge ge­rech­te­lij­ke dwa­ling.

Ach­ter­grond

In 1989 was ‘wil­ding’ een veel­voor­ko­mend ver­schijn­sel in New York Ci­ty. Jeugd­ben­den zwier­ven door stra­ten en par­ken op zoek naar per­so­nen die ze kon­den in­ti­mi­de­ren, be­ro­ven of er­ger, zo­als Trisha Meili on­der­vond.

Trisha was ‘s avond aan het jog­gen toen ze werd aan­ge­val­len. Ze werd vijf keer ge­sto­ken, mis­han­deld, en va­gi­naal en anaal ver­kracht. Ze werd naakt en gekneveld ach­ter­ge­la­ten, met een prop in haar mond. De eer­ste po­li­tie­man die haar zag, was ge­schokt en zei la­ter: “Ik heb nog nooit ie­mand ge­zien die zo zwaar is mis­han­deld. Ze zag er­uit als­of ze was ge­mar­teld.”

Haar ver­won­din­gen wa­ren zo ern­stig dat de art­sen haar op­ga­ven. De New York Po­li­ce De­part­ment (NYPD) deed mel­ding van de aan­val als ‘mo­ge­lij­ke dood­slag’. Maar won­der bo­ven won­der over­leef­de Trisha het.

De woe­de van het pu­bliek en de druk om de da­ders op te spo­ren was enorm. De avond van 19 april had een ben­de van der­tig tie­ners door Cen­tral Park ge­dwaald en ie­der­een die ze maar te­gen­kwam, aan­ge­val­len.

De pu­blieks­ver­ont­waar­di­ging werd aan­ge­voerd door Do­nald Trump. Hij plaatste ad­ver­ten­ties in de be­lang­rijk­ste New York­se kran­ten waar­in hij, met re­fe­ren­tie naar de aan­val in Cen­tral Park, pleit­te voor de her­in­voe­ring van de dood­straf. Hij ver­oor­deel­de ook wat hij zag als ‘rechts­on­ge­lijk­heid tus­sen mis­da­di­gers en slacht­of­fers’.

De NYPD veeg­de het park schoon en ar­res­teer­de een aan­tal jon­gens, waar­on­der Ray­mond Sant­a­na en Ke­vin Ri­chard­son. An­tron Mc­cray, Yu­sef Sa­laam en Ko­rey Wi­se wer­den na­dien door an­de­ren ge­ï­den­ti­fi­ceerd en ook ge­ar­res­teerd.

Het duur­de niet lang voor­dat ze wer­den be­schul­digd van de aan­val op Trisha Meili. La­ter be­weer­den ze dat ze on­schul­dig wa­ren. Ze be­toog­den dat de po­li­tie hun wet­te­lij­ke rech­ten had ge­schon­den en dat ze hun be­ken­te­nis on­der druk had­den af­ge­legd. Toch wer­den ze al­le­maal ver­oor­deeld.

Als min­der­ja­ri­gen kre­gen Sa­laam (15), Mc­cray (15), Ri­chard­son (14) en Sant­a­na

(14) de maxi­mum­straf van vijf tot tien jaar. Wi­se (16) kreeg vijf tot vijf­tien jaar. Maar hun ver­oor­de­lin­gen kwa­men al snel on­der vuur te lig­gen. Tests de­den ver­moe­den dat Meili was aan­ge­val­len door een en­ke­le, nog niet ge­ï­den­ti­fi­ceer­de per­soon, wiens DNA met geen van de tie­ners match­te. De NYPD werd be­schul­digd van ra­cis­me; de po­li­tie zou de jon­gens erin heb­ben ge­luisd.

Keer­punt

In 2001 be­gon de weeg­schaal der gerechtigheid naar de an­de­re kant door te slaan.

In de Au­burn Cor­rec­ti­o­nal Fa­ci­li­ty zat de se­rie­ver­krach­ter Ma­tia Rey­es ge­van­gen. Rey­es ont­moet­te Wi­se, die daar ook zijn straf uit­zat, en in 2002 be­ken­de hij de aan­val op Meili.

Bij na­der on­der­zoek bleek dat zijn DNA over­een­kwam met dat van Meili’s be­la­ger. Te­vens ken­de hij heel spe­ci­fie­ke de­tails van de aan­val.

Rey­es be­weer­de dat hij al­leen had ge­han­deld. Hij zat een le­vens­lan­ge ge­van­ge­nis­straf uit voor mis­da­den die over­een­kwa­men met de aan­val in Cen­tral Park. Meili was gekneveld met haar ei­gen T-shirt, net als de an­de­re slacht­of­fers van Rey­es. Ook an­der be­wijs be­ves­tig­de een groot deel van zijn be­ken­te­nis.

Het feit dat Rey­es niet meer kon wor­den ver­volgd, pleit voor de ge­loof­waar­dig­heid van zijn be­ken­te­nis. On­der New Yorks recht was de mis­daad na­me­lijk al ver­jaard. Rey­es had met zijn be­ken­te­nis dus niets te ver­lie­zen, maar Ri­chard­son, Sant­a­na, Wi­se, Sa­laam en Mc­cray had­den er veel bij te win­nen.

Ha­ren die in Ri­chardsons on­der­broek wa­ren ge­von­den, wer­den op­nieuw on­der­zocht. Ze kwa­men niet over­een met het haar van het slacht­of­fer, zo­als de aan­kla­gers tij­dens het pro­ces wel had­den be­weerd. De be­ken­te­nis van Rey­es, ook al was de man een ge­weld­da­di­ge se­rie­mis­da­di­ger en vol­gens psy­chi­a­ters niet in staat de waar­heid te ver­tel­len, woog zwaar in het voor­deel van de vijf van Cen­tral Park.

Hoe­wel Rey­es niet voor de aan­val op Trisha Meili kon wor­den ver­volgd, kon­den de ver­oor­de­lin­gen van Sa­laam, Wi­se, Ri­chard­son, Sant­a­na en Mc­cray wel nie­tig wor­den ver­klaard.

Of­fi­cier van jus­ti­tie Ro­bert M. Mor­gent­hau trok de aan­klach­ten te­gen de jon­gens in op ba­sis van het Dna-be­wijs, de vrij­wil­li­ge be­ken­te­nis van Rey­es en de du­bi­eu­ze be­ken­te­nis­sen tij­dens het eer­ste pro­ces. Op 19 de­cem­ber 2002 volg­de Char­les Te­ja­da, rech­ter in het New York Su­pre­me Court, het ad­vies op en ver­klaar­de de von­nis­sen nie­tig.

Na­sleep

Maar niet ie­der­een leg­de zich hier­bij neer. In 2002 gaf de New York­se hoofd­com­mis­sa­ris van de po­li­tie twee voor­aan­staan­de ad­vo­ca­ten, Mi­chael Arm­strong en Ju­les Mar­tin, de op­dracht om sa­men met de plaats­ver­van­gend po­li­tie­com­mis­sa­ris voor ju­ri­di­sche za­ken in NYC, Step­hen Ham­mer­man, het zo­ge­naam­de ‘Arm­strong-rap­port’ over de zaak te schrij­ven.

Het rap­port be­twist­te Rey­es’ ver­kla­ring dat hij al­leen had ge­han­deld en op­per­de dat Rey­es of met de jon­gens had sa­men­werkt, of van hun aan­val op Trisha Meili had ge­pro­fi­teerd. Arm­strong stel­de over de aan­van­ke­lij­ke be­ken­te­nis­sen van de vijf: “We kun­nen niet uit­slui­ten dat ze op enig mo­ment op de plaats de­lict aan­we­zig wa­ren, daar­voor wis­ten ze te veel.”

In 2003 daag­den Sant­a­na, Ri­chard­son en Mc­cray de stad voor het ge­recht en eis­ten een scha­de­ver­goe­ding van 250 mil­joen dol­lar. Stads­ad­vo­ca­ten heb­ben het pro­ces kun­nen te­gen­hou­den tot 2013 – toen ging bur­ge­mees­ter Bill de Blasio ak­koord met een schik­king van in to­taal 41 mil­joen dol­lar. Wi­se, die het lang­ste ge­van­gen had ge­ze­ten, ont­ving 12,2 mil­joen dol­lar. Ri­chard­son, Mc­cray, Sant­a­na en Sa­laam kre­gen ie­der 7,1 mil­joen dol­lar. De stad heeft ech­ter nooit toe­ge­ge­ven dat ze fou­ten heeft ge­maakt in de­ze zaak.

Even­zo is Trump al­tijd bij zijn stand­punt over de zaak ge­ble­ven. Weer le­ver­de hij open­lijk kri­tiek op de ge­rech­te­lij­ke macht, die vol­gens hem mis­da­di­gers be­ter be­scherm­de dan slacht­of­fers. Tij­dens zijn pre­si­dents­cam­pag­ne in 2016 hield hij vol dat de jon­gens schul­dig wa­ren en he­kel­de de stad voor het tref­fen van de schik­king. De vijf van Cen­tral Park, met na­me Sa­laam, wa­ren diep ge­griefd door zijn op­mer­kin­gen. De re­pu­bli­kein­se se­na­tor Jo­hn Mccain noem­de Trumps op­mer­kin­gen la­ter een van de ve­le re­de­nen voor het in­trek­ken van zijn steun aan Trump.

Het is ui­ter­aard geen ver­ras­sing dat Trisha Meili zelf het mees­te te lij­den heeft ge­had. Som­mi­ge van haar ver­won­din­gen wa­ren blij­vend, an­de­re had­den maan­den of ja­ren no­dig om te ge­ne­zen. De psy­chi­sche scha­de is waar­schijn­lijk on­her­stel­baar, maar ze heeft haar pijn­lij­ke er­va­rin­gen wel over­won­nen – waar­over ze al ja­ren in­spi­re­ren­de le­zin­gen geeft. Bo­ven­dien spant ze zich in voor slacht­of­fers van aan­ran­ding en sek­su­eel ge­weld.

“Tests de­den ver­moe­den dat Meili was aan­ge­val­len door een en­ke­le, nog niet ge­ï­den­ti­fi­ceer­de per­soon, wiens DNA met geen van de tie­ners match­te. ”

Newspapers in Dutch

Newspapers from Netherlands

© PressReader. All rights reserved.