Vart og vak­kert om rot­løy­se

Sterkt og na­kent om å vek­se opp utan bio­lo­gis­ke for­eld­re.

Faedrelandsvennen - - KULTUR - BJAR­NE TVEI­TEN

kare enn av små­jen­ta. An­ni som små­jen­te kan eg sjå for meg, som 70-åring synst eg ho blir litt dif­fus. La meg leg­ge til at for­fat­ta­ren flet­tar inn det eg vil kal­le seg­ner og «tåt­tar» som både vesle­jen­ta og den vaks­ne An­ni blir for­talt.

Går det an å seie noko klokt om kva den­ne stramt opp­byg­de ro­ma­nen på ber­re 180 si­der – i bot­nen – hand­lar om? Eg er ikkje sik­ker, men uvis­se er i al­le fall eit ho­vud­tema. Uvis­se om eig­ne rø­ter først og fremst, men også om eig­ne, per­son­lege ei­gen­ska­par.

«Av lys er du kom­met» en­dar litt spe­si­elt. Eg har ei kjens­le av at ikkje alt har fal­le «på plass». Frå for­fat­ta­ren si side kan det vere heilt med­ve­te, men eg har ei kjens­le av at mor/ dot­ter-for­hol­det ikkje er av­klåra. Eg skal ikkje ut­dju­pe det­te meir, man kan­skje had­de ei kvin­ne – helst ei mor – kome til ein an­nan kon­klu­sjon?

Min er i al­le fall at ro­ma­nen gjer eit sterkt inn­trykk, at det er An­ni som små­jen­te som strå­lar mest, og at for­fat­ta­ren ikkje heilt har greidd å ska­pe ein slutt som står til tru­an­de. Men, be­va­re meg vel, det er my­kje å gle­de seg over i den­ne ro­ma­nen – som hand­lar om å lei­te etter eig­ne rø­ter i tida etter 2. Verds­kri­gen.

Newspapers in Norwegian

Newspapers from Norway

© PressReader. All rights reserved.