ANG KAMINGAW USA KA KINABUHI

Bisaya - - SHOWBITZSIKA - Sugilanon ni Ernesto D. Lariosa San Fernando, Cebu

BISAN asa, kanunay niyang napalgan ang sakit nga kamingaw. Sa bul-og ug sa kasaba sa nagpatighulog nga tubig sa busay, abi niyag hikalimtan niya si Anastacia. Nakita niya kini nga nagsakay sa nag-ambak nga tubig sa Kawasan Falls. Mapahiyomon. Mikamay kaniya. Busa gigukod niya sa iyang panan-aw tadlas sa naminti nga sulog hangtod nawala tipon sa nangahilis nga mga buwa.

Sa daplin sa puting baybayon may mga langgam nanagginukdanay ug may mga bata nanagduwa, naghimog kastilyo nga balas. Sa unahan, may mga linalang nga naghagkanay dayon nagsinabligay sa tubig samtang ang mga balod nanaglumba sa kadasig

nga milumpag sa kastilyong haguka nga gitukod sa mga bata ug karon nangumot sa dughan sa lapyahan. Apan iya gihapong namatikdan ang kamingaw nga mihiram sa iyang kasingkasing nga giawit sa bugnawng hangin nga midagpas sa layang mga dahon nga sayon rang nangapungil ug nangatagak.

Gibalhin niya ang iyang panan-aw sa tiyan sa kalawran. Misamot ang kahapdos sa tigbas sa kamingaw dihang iyang nakita ang nag-inusarang bapor nga daw giguyod sa kahilom padulong sa wa hibaw-i nga dunggoanan. Nahinumdom siya sa iyang paggikan diin naghilak si Anastacia. Mipasalig siya nga mobalik kay ang iyang pagtalikod pagbugtaw sa maayong kapalaran alang kanila.

“Balik baya, Edmundo, maghuwat ko nimo.” Dili niya makalimtan ang gipamulong ni Anastacia kay kalit midag-om niadto ang langit. Mitaligsik. Miulan. Apan wa mopahilayo si Anastacia sa pantalan dihang hinay-hinay nga gitabas sa fast craft ang dagat padulong sa halayo binilin kini nga nawili kaniya kansang mga luha gianod lang dayon sa mga ulan nga mibaha sa yuta.

“Mobalik ko, Anastacia. Kon mahimo pa lang unta, dili ko mopahilayo.” Mihunghong kaniadto ang iyang kasingkasing nga hinay-hinayng milanog ug misagol sa dahunog sa mibunok nga ulan.

Bisan hanap na nga tan-awon ang bayhon ni Anastacia, nakita niya nga wa gihapon kini molakaw. Naglantaw kini sa iyang gisakyan ug kayha namasin nga mobalik kini sa agi aron sila maggakos pag-usab sama sa ilang gihimo sa iyang paggikan.

Militi ug milipak taliwala sa lawod niadto. Wa siya niini manganti. Apan siya nakasabot nga ang kinaiyahan nakigduyog kanilang duha ni Anastacia. Igo na lang siyang nanalangin nga milakaw na unta ang iyang minahal nga si Anastacia kay di na kapugngan ang kadaotan sa panahon ning iyang paggikan padulong ngadto sa Tunga-tungang Sidlakan.

Ang mga adlaw kadiyot rang nanglupad ug nanugpa. Naghinam-hinam siya kang Anastacia. Apan wa na kini sa iyang pag-abot. Nawala si Anastacia. Nahanaw kini sama sa buwa sa tubig nga wa gani makapananghid sa iyang kabanayan. Gibilin lang niini ang ilang anak sa pag-amuma sa iyang inahan.

“Hain si Anastacia, Mama! Di ko motuo nga siya mobiya kanako!” Misinggaak ang tingog ni Edmundo sa tibuok palibot. Nagluha ang mga mata sa iyang inahan nga nagtug-an nga miuban og laing lalaki si Anastacia. Hapit siya kawad-i sa panimuot sa iyang nadungog. Giluiban siya ni Anastacia. Angay siyang panghimaraoton kay way bukog ang iyang mga pulong sa gugma. Apan ang kasuko di makabuntog sa iyang pagmahal sa babaye. Maong nakahukom siya pagpangita kang Anastacia dili sa pagpanimawos kondili sa pagwagtang sa kamingaw. Busa gisuroy niya ang tanang dapit nga kaniadto ilang naadtoan aron sa pagtagbaw sa ilang pagminahalay.

Usa ka Domingo, nakaabot siya sa Plaza Independencia. Nakita niya ang kamaya nga mingsidlak sa panagway sa mga binuhat nga nanglingkod sa mga lingkoranan. Ang uban nagsuroy-suroy sa wanang sa plasa samtang nag-agbayay nga minghanggap sa mabugnawng huyuhoy nga giginhawa sa kahaponon. Ang ilang mga bayhon nagpakita nga way kataposan ang ilang kalipay.

Mihaganas dayon ang iyang panumdoman dihang nakita niya ang usa ka lingkoranan simpig sa kahoyng mahogany kay dinhi gipahimuslan nila ni Anastacia ang kahilom sa kilumkilom. Mihigda niadto ang iyang hinigugma sa iyang sabakan human matagak ang bulak sa champaca buyon sa ilang nahimutangan. Silang duha dugayng wa makasulti, nag-asod pa ang ilang gininhawa daw may gibaklay sila nga halayo. Kay wa kapugngi, nahatag ni Anastacia niadtong tungora ang kaputli sa iyang gugma.

Asa ka na, Anastacia? Nagping-it siya sa samad sa talinggab nga nagkadugo sa kamingaw. Ang mga tawo wa makaamgo sa iyang gibati. Mibikang siya sa iyang mga lakang pagpahilayo sa parke sa iyang kagahapon. Pangitaon na sad niya si Anastacia pamasin nga iyang mapalgan aron mahanaw ang nagbukal niyang kamingaw sa babaye nga iyang gimahal ug gipakamutya.

Biyernes, sa SM Mall nga mabugnaw. Nagkipot ang mga tiil sa katawhan. Kusog nanaglabyog ang ilang mga hayon ngadto sa katuyoan. Daghan ang nanagdali binitbit ang ilang mga pinalit. Namatikdan niya nga may hut-ong sa batan-ong mga babaye nga nagtindog-tindog lang daw may gihuwat. Katahom nila apan di sila katupong sa kaanyag ni Anastacia. Matod pa, mga babayeng mugbog lupad. Apan wa siya maninagad. Mipaturatoy siya sa paglakaw. Natagboan niya ang batan-ong mga ulitawo nga daw way mga tumong. Sa unahan, may mga nanaglakaw nga nagkiaykiay nga mga seksing lalaki nga may gipangita.

Ang mall may kinaiyanhong kasaba nga gipabuhagay. Apan dihay kahilom nga gipahimuslan sa pipila nga nanaglingkod sa usa ka dapit. Gitumong niya kini kay namug-at ang iyang mga tiil. Milingkod siya human motimbaya ang kahilom. May gitutokan siya apan di tin-aw nga larawan. Miilog dayon ang paghinuktok. Namatikdan na sad niya ang pagbaiid ni Anastacia. Ang kamingaw miuliot gihapon bisan dinhi sa mall nga daw mipuga sa iyang kasingkasing.

Ang kataposan niyang giduaw mao ang usa ka mountain resort. Ang gabii namuwak sa mga bituon. Sa ubos, ang matahom nga gilaw sa dakbayan. May kasanag ang palibot nga nagtug-an sa katahoman nga naangkon sa kinaiyahan nga di mapapas bisan sa iyang panumdoman.

“Usa kini ka paraiso, Ed. Kon damgo man ugaling ni, di na ko gustong makamata.”

Wa siya motingog niadto kay siya mismo di makatuo nga daw paraiso ang ilang nasum-okan. Buot sad niyang pugngan ang gabii nga unta di mapupos. Buot siya nga ang ilang duha ka kinabuhi taposon na lang diha sa wanang sa iyang maanindot nga sabakan.

Apan wa gihapon niya mapalgi si Anastacia. Ang migakos kaniya mao gihapon ang mabangis nga kamingaw nga buot siya karon iwisi-wisi ug dili buhian.

Anastacia! Anastacia! Wa na siya makapugong karon sa iyang kaugalingon. Misinggit siya ug nabungog ang kalikopan sa kakusog. Gisundan kini sa lain pang paas nga singgit sa ngalang Anastacia. Gisundan. Gisundan pa gayod. Apan way naminaw kaniya kay ang kinaiyahan way timik. Hangtod mibanos ang hataas kaayo nga kutay sa kahilom.

Sa panimalay, may tingog ang kasakit. May nanag-agungong ug may nanagminatay. Miabot na ang utlanan sa kamingaw kansang diwa dili na niya mabati hangtod sa hangtod.

“Patay na si Lolo Edmundo, apan kapanaminan ang kalunsay sa iyang gugma. Namulong si Andrea, ang kamaguwangan niyang apo. “Gipasagdan ko lang siyang nagsuroy-suroy sumala sa iyang gusto.”

Unya, may mihunong nga pedikab. Hinayng nanaog ang usa ka tiguwang nga babaye nga puti na kaayo og buhok. May miagak niini. Hinayng misaka. Atubangan sa haya mihilak kini. Nagtinutokay ang diha sa sala. Way nakaila niini, bisan si Andrea.

(KATAPOSAN)

Walay paghupas ang iyang gugma. Bisan hangtod sa ngilit sa kinabuhi…

Apan wa mopahilayo si Anastacia sa pantalan dihang hinay-hinay nga gitabas sa fast craft ang dagat…

Newspapers in Cebuano

Newspapers from Philippines

© PressReader. All rights reserved.