ANG MILAGROSANG BIRHEN SA LINDOGON

Bisaya - - Showbiztsika - Ni MARCELO A. GEOCALLO

(IKA-3 SA LIMA KA BAHIN) Nangaayo Ang Mga Masakiton

MATAG pangutana kinahanglang matubag sa tukmang kasayoran. Ug tungod kay ang gidungog nga kamilagroso sa Mahal nga Birhen milanap na man pag-ayo, miabot sa punto nga dili na gani maatog pahiluna ang duot sa katawhan nga mingbisita sa Lindogon. Mahubit nga mora bag gisuyop sa aliluyok ang nag-uros-uros nga kaikag sa mga magtutuo.

Una, ang pagtan-aw kun pagsinati ba kaha sa kalugotan ug kabungtoran sa Lindogon; ikaduha, pagyukbo sa Mahal nga Birhen; ug ang ikatulo, pagpangamuyo o pagpalandong ug paghatag og kabana sa espirituhanong aspeto. Ang mga nanag- unang pangutana, may kaugalingon usab nga luna: Kanus-a god ni nagsugod? Duna na bay kongkretong panghitabo nga suportado sa kamatuoran kun pruyba nga ang mga pag-ampo makaluwas gayod? Unsay papel sa Lindogon labot niini?

Ang tubag, sumala sa asoy ni Frater Martin sa paghinubay niya sa asanyas sa lainlaing nagmasakiton nga nangamuyo og kalingkawasan batok sa gihambin nilang mga balatian, gisugod niya niini:

“Kaniadtong 1998, may epidemya sa dengue nga mihugpa sa timawang mga banay. Sa ubos nga bahin niining lugara, adunay nagpaalimatmat sa kamatikod sa katawhan kon unsay angay nilang buhaton. Kadtoy nahimong sinugdanan sa pagdangop nila sa groto sa Mahal nga Birhen. Ug busa, mora bag gipanultolan sila sa silib sa kahayag. Kadtong gipangtakboyan sa mihugpang

sakit, nagganayan og medyos. Hangtod nga nakahunahuna ako sibo sa nahinumdoman nakong mga kasinatian sa uban labi na gayod sa asoy nga gisawo-sawo, nga sa karaan kunong panahon, kon aduna gani ing epidemya nga mohugpa sa usa ka lugar, ensigeda nga modangop ang katawhan sa pagprosesyon sa Mahal nga Birhen.

“Mao kadtoy hinungdan nga nananghid gilayon ko sa kura paroko aron sa samang paagi amo usab nga ikapahigayon ang pagrosaryo nga ilibod sa kadalanan. Sa sinugdan, tigsik lang ang nasibot sa pagkuyog. Apan sa mingsunod nga mga gabii sa oras sa pagrosaryo, natukoy sa ngadto-ngadto ang atensiyon sa mga tawo hangtod nga sa banabana

Sa tuig 1999, ang mga peregrino nahiabot sa Lindogon sa kapid- ang gidaghanon. Unya, dugang nga mga katingad- an ulhos nga nanghitabo nga nasaksihan sa katawhan ug namatud- an…

mingkabat na kinig sobra sa duha ka gatos. Amo kining gihimo sulod sa siyam ka gabii.”

Dinhi ang mga tawo nakamatikod nga adunay bili ginhapon nga tilimad-on. Nakasingo sila og matuhopong alimyon sa kabulakan. Apan baya ka, unsa mang gamaa ug nganong naingon? Walay makitang kabulakan ang palibot. Ug unya, hinayhinay nga nalutang sa ilang mga balatian ang mga masakiton.

Ang labing alasoyon mao kadtong nahitabo sa usa ka batang lalaki nga nagkalibanga nga hapit na gayod kahutdig tubig ang lawas; ug daw ang kuko sa kamatayon kumakawhat na halos sa kinabuhi sa inosenteng anghel. Apan may alibyo nga mihadla sa bata. Giawhag ni Jollibee ang iyang inahan sa pag-ingon:

“Ma, may babayeng nagtawag nako. Paadtoon kuno ko sa bungtod sa mga monghe.” “Nagdeliryo si Jollibee,” giyunyonan sa katahap ang inahan. “Wa siya magsalimuang,” mituo ang amahan sa gisulti sa anak.

Dihadiha, milihok gilayon ang amahan. Gidagan niya ang bata ngadto sa groto sa Mahal nga Birhen ug diretso siya nga nakighinabi kang Frater Martin.

“Frater, maluoy ka intawon. Pahuwama ko sa sinina sa Mahal nga Birhen. Ako lang kining ibukot sa lawas sa akong anak. O, bisag itapion lang god.”

Sa sinugdan, nag-ukun-ukon si Frater Martin. Dili siya buot nga sabton lamang unya sa kadaghanan nga bayag hapaw nga pagtuo-tuo ang molugdang unya. Apan miinsistir gayod ang amahan. Hangyo-lubo ang iyang pakiluoy. Lamang, ang kasingkasing ni Frater Martin lumoy ug masinaboton. Apan sa hilom, gihagawhaw niya ngadto kang Mama Mary kining mga pulonga:

“Mama Mary, kon kining bata mamatay man lang, ayaw tugoti nga dinhi siya mabugtoan sa iyang gininhawa. Kon mahimo, adto lamang sa ilaha. Apan kon ugaling imo siyang tabangan, imo siyang ayohon sa iyang balatian, mangamuyo ako kanimo, Mahal nga Birhen, nga karon… karon dayon ayoha siya.”

Ug sa diha nga nahidapat na sa bata ang sinina sa Mahal nga Birhen, kalit nga mitindog si Jollibee ug nangayog pagkaon.

Sa tuig 1999, ang mga peregrino nahiabot sa Lindogon sa kapid-ang gidaghanon. Unya, dugang nga mga katingad-an ulhos nga nanghitabo nga nasaksihan sa katawhan ug namatudan: Midagayday sa lawas sa kandela ang buhing dugo; ug ang padayong paghilak sa Mahal nga Birhen; ang pag-usab-usab sa bulok sa iyang nawong (nga karong adlawa, puti sa hamis nga kaputi apan ugma, mausab kini ngadto sa pagka kapehon).

Ug diha upoy kausa nga nakadungog sila nga dunay nanag-

awit sa atubangan sa altar sa Mahal nga Birhen. Tingog sa kabataan ang nabati nga giduyogan sa maayong pagkaangayng musika apan sa lengguwahe nga walay usa nga nakasabot apan matugkad, nga ang maong awit usa ka halad ngadto sa Mahal nga Birhen.

Ug dinha pay laing kahibudngan. Ang nawong sa Mahal nga Birhen nagaras, nalanggos ug nagkadugo sa diha nga nalamboran kini sa electric wire atol sa prosesyon. Ug daghan pang panghitabo nga makapahingangha uyamot nga gilimisan sa mga tanghaga. Gani, daghang deboto ang mingpakidlap sa ilang mga kamera. Ug ang nakuha nilang mga hulagway anaa karon gipahimutang sa bulletin board sa maong santuwaryo, nga hangtod ning mga adlawa libre sa pagsusi kinsa kadtong mahiduaw nga magpakitubod sa mga kasayoran.—

Laing anggulo sa daw palasyong monasteryo.

Gikan sa gate ngadto sa hagdan, makita ang taas nga kutay sa mga tawong naglinya.

Ang panon sa mga bisita nga mapailobong nagtanod sa linya nga makasaka aron makahalok sa Mahal nga Birhen.

Newspapers in Cebuano

Newspapers from Philippines

© PressReader. All rights reserved.