‘One ASEAN, a Global Player’ cam­paign her­alds al­liance ready for the fu­ture

Ma­ha­laga pa ba ang wikang Filipino sa mga mil­len­ni­als?

Panay News - - LOCALE -  By Jennifer L. Ame, T-III, Luis Es­cutin Na­tional High School, Dao, Capiz

ANG tanong na ito ay ha­los kas­ing bi­gat na rin ng tanong na, “hang­gang kalian na lang kaya ang wikang Filipino?” Hindi ko pa masabi pagkat hindi ko pa nasa­lik­sik na may isang bansang nawalan ng wika, dahil parang naka­paim­posi­ble. Ang wika ang siyang nag­bubuk­lod sa isang bansa. Ang wika ay parte na ng pagkatao. Ang Filipino ay parte na ng pagkatao ng Pilipino. Pero hindi maikakaila na nawawala.

Nobenta porsyento ng lumal­abas sa telebisyon o naririnig na komer­syal sa ra­dio, mag­ing ang nakikita sa dyaryo, ay nasa wikang banyaga. Mas madali para sa mga mil­lenials, o mga batang may edad hang­gang treinta y singko. Kaya ga­nun na lamang ang su­sog ng pama­ha­laan at mga taga­pag­taguyod ng na­tion­al­ismo na pag-itin­gin ang pag­tu­turo ng wikang Filipino sa mga es­kwe­la­han kasi nga nawawala na, o medal­ing maim­pluwen­sya­han at mahu­ma­l­ing sa ibang mga bagay ang mga mil­lenials, lalo na sa mga nakikita, naririnig at nababasa nila sa so­cial me­dia. Kung ang wikang Filipino ay mai­i­wang nasa su­lok ng silid-ar­alan, o naka­su­lat lang sa mga li­bro, sadyang taon na lang ang bibi­lan­gin sa wikang Filipino.

Ma­ha­laga ang wika dahil nga sa diin nito sa at­ing pagkatao. Parang parte ng katawan na kung ma­sug­atan apek­tado la­hat ng kalam­nan hang­gang sa kalingkingan. Ma­ha­laga na pa­natil­i­hin ang wikang Filipino lalo na ng kasalukuyang hen­erasyon o an gat­ing mga mil­lenials dahil wala ng ibang mag­tataguyod ng atin bansa sa hi­na­harap kungdi sila lamang. Oo at wala na­mang masama kung may mga mak­abagong leng­g­wahe na ma­g­a­gamit ang at­ing mga mil­lenials tu­lad ng sal­i­tang beki, o lalo na ng Taglish na ta­laga na­mang nag­ing karani­wan na lamang sa marami sa atin sa loob ng ma­haba­haba na ring taon, pero ang hindi da­pat mang­yari ang mal­imu­tan natin ang at­ing sar­il­ing wika.

Walang bansa ang walang wika. Ayon sa pam­bansang bayani natin na si Dr. Jose Rizal, “Ang di marunong lumin­gon sa pinang­galin­gan ay hindi makakarat­ing sa paro­roo­nan.” Ang hindi lumin­gon sa kung saan nagsim­ula at nang­gal­ing, ba­hay man ito o paar­alan; o ang hindi marunong lumin­gon sa pinag­mu­lan at gum­abay, mag­u­lang man ito o guro; at ang hindi marunong mag­pa­ha­laga sa mga bagay na nag­ing tu­lay sa at­ing kasarin­lan at kaala­man sa kasalukuyan, isa na doon ang wika na nag­ing gamit sa ko­mu­nikasyon at pagkakaintindi­han ay kailan­man hindi mag­tatagum­pay sa buhay. Kung ano ang iy­ong ib­ini­gay ay siya ding ba­ba­lik sa’yo.

Magkaiba man ng hen­erasyon, Pilipino pa rin tayo. Pilipino pa rin ang mga mil­lenials. Ang tu­nay na Pilipino ay Pilipino sa isip, sa salita at sa gawa. Ang wika ay parang bandila, sumasalamin sa kasarin­lan at nir­ere­speto ng Pilipino saan pa man. Ma­ha­laga ang wika kahit ano pa man ang mang­yari. Hindi da­pat mag­ing isyu ito. Kailan­gan lang panindi­gan ng at­ing mga mil­lenials. Ang pat­u­loy na pag­paalala sa kanila sa paar­alan ng ka­ha­la­gan nito ang mag­sisil­bing ilaw nila sa kani­lang pag­ta­hak sa lan­das tungo sa ka­paya­paan, pag-iwas sa kara­hasan, at pag­payabong ng kabuhayan ng bawat isa, at ng kani­lang mga salin lahi. ( Paid ar­ti­cle)

Newspapers in English

Newspapers from Philippines

© PressReader. All rights reserved.