OCEAN JAK MACICA

Gazeta Wyborcza - Wysokie Obcasy - - PO KULTURZE -

cean wyrzuca ciało zamknięte w walizce, długie, czarne włosy wystają z niedomkniętego pudła. Horror ten burzy rajską atmosferę plaży Bondi w Sydney, centrum hedonizmu, do którego pielgrzymują turyści, gdzie wypoczywają tysiące plażowiczów, joggerzy biegają o poranku, a surferzy polują na falę.

Jane Campion (reżyserka „Fortepianu, laureatka Złotej Palmy i Oscara) wraca z drugim sezonem „Top of the Lake” i postacią samotnej, straumatyzowanej – gwałtem, ciążą, która z niego wynikła, i oddaniem dziecka do adopcji oraz trzema poronieniami – detektywki Robin Griffin (znakomita Elisabeth Moss), która tym razem musi rozwiązać zagadkę śmierci młodej azjatyckiej prostytutki.

Campion, która sama mieszka w Sydney, odsłania jego tajemnicze zakątki, zagląda do burdeli, by przy okazji kryminalnej intrygi opowiadać o przemocy wobec kobiet, o ludziach wyrzuconych na margines przez ekonomię lub tych niedopasowanych do społeczeństwa. Ale najważniejszym tematem znów jest dla niej macierzyństwo.

– Związek matki i córki to intensywna relacja. Chyba nie znam mocniejszej, bardziej burzliwej. To ważna więź dla mnie. Chciałam, aby serial opowiadał o tym, o czym rozmyślamy najczęściej, a głównie jest to zamartwianie się o nasze dzieci – czy nic im nie grozi. W rodzicielstwie odkrywasz, jak bardzo jesteś bezbronna, podatna na zranienie. Wraz z dzieckiem pojawia

Osię w życiu zupełnie nowy rodzaj lęku, poczucia zagrożenia. Gdyby coś miało się stać dziecku, byłaby to najbardziej druzgocząca rzecz na świecie – mówiła Campion po premierze serialu w Londynie. – Chciałam również pokazać to, że posiadanie dziecka to nie taka prosta sprawa, fascynuje mnie desperacja, która często wiąże się z tym pragnieniem. Kobiety przeżywają kolejne próby, kolejne poronienia – a wiem z doświadczenia, jak przeżywa się taką śmierć – ale się nie poddają. Czułam, że to nie tylko temat feministyczny, ale po prostu kobiecy, ludzki dramat.

Swojej bohaterce Campion każe odszukać córkę (w tej roli córka samej Campion – Alice Englert), konfrontować się z adopcyjną matką (siwa Nicole Kidman!), prowadzić śledztwo z partnerką pragnącą dziecka (świetna Gwendoline Christie) i stawiać pytania o etykę biznesu zbudowanego wokół surogacji.

Milczącym świadkiem ludzkich dramatów, okrucieństwa, poszukiwania miłości, prób godnego życia jest tu znów natura, tym razem ocean (w pierwszym sezonie było to jezioro), o którym Campion mówi, że jest dla niej połączony z kobiecością swoją zmiennością, przypływami, słonym smakiem. Jest matką, macicą.

Serial jest mroczny, ale również zabawny. Ciągle między satyrą a tragedią – jak życie.

Na uwagę, że ma zamiłowanie do dysfunkcyjnych ludzi z marginesu i że wprowadza dysfunkcję jako nową normę, Jane Campion odpowiada, że jej bohaterowie nie są dysfunkcyjni. Są po prostu ludzcy.

Newspapers in Polish

Newspapers from Poland

© PressReader. All rights reserved.