SY SLAAN SPORT VIR ’N6!

Sy is net 10 jaar oud, maar gee haar ’n krie­ket­kolf of ’n hok­kie­stok en sy sal jou wys dat ou­der­dom net ’n ge­tal is.

Kuier - - INSPIRASIE - DEUR AMY JOHN­SON

Op tien het sy reeds haar in­ter­na­si­o­na­le krie­ket­de­buut ge­maak en is sy die jong­ste pro­fes­si­o­ne­le hok­kie­spe­ler in Suid-A­fri­ka. Sy laat die een re­kord ná die an­der spat en min men­se het in hul leef­tyd be­reik wat Ma­li­kah Ham­za op haar ou­der­dom reg­ge­kry het. En vir haar is dit maar nog net die be­gin.

Sy het ver­le­de jaar voor­blad­nuus ge­maak toe sy vir die ge­kom­bi­neer­de WP-klub­span haar in­ter­na­si­o­na­le krie­ket­de­buut ge­maak het teen die Zim­bab­wie­se se­ni­or vrou­e­span.

Maar die fyn­ge­bou­de Ma­li­kah, ’n leer­der aan die Wyn­berg Gi­rls’Ju­ni­or S­chool bui­te Kaapstad, was glad nie ge­ïn­ti­mi­deer daar­deur dat al haar span­maats 20 jaar ou­er as sy was nie.

“Dit het my glad nie ge­pla nie, ek het net ge­gaan om te speel,”sê sy.

Ma­li­kah word van­weë haar on­or­to­dok­se boul­styl ver­ge­lyk met die voor­ma­li­ge Pro­tea-bou­ler en hui­di­ge af­rig­ter van die Ca­pe Co­bras, Paul A­dams.

Be­hal­we dat dié t­wee die­self­de boul­styl deel, was Paul ook, nes Ma­li­kah, ’n lid van die St. Au­gus­ti­ne’s-krie­ket­klub. Dit is een van die oud­ste klubs in Suid-A­fri­ka en Ba­sil D’O­li­vei­ra, wat die En­gel­se span in die a­part­heidja­re ver­teen­woor­dig het, was ook ’n lid van die klub.

Sy is ook die e­nig­ste vrou­e­krie­ket­spe­ler ter wê­reld met ’n Roy­al Club-borg­skap van Sla­zen­ger. En met spe­lers soos Ja­c­ques Kal­lis en Da­le S­teyn op dié in­ter­na­si­o­na­le krie­ket­borg se boe­ke, is Ma­li­kah in goeie han­de.

Maar dit stop eg­ter nie daar nie. Ma­li­kah het die o.11-, o.12- en o.13-bin­nens­hui­se hok­kie­span­ne in een sei­soen ge­haal en sy is ook ge­nooi vir o.19-krie­ket­proe­we. Op die oom­blik is daar nie ’n ju­ni­or-mei­sies- krie­ket­span nie, maar dis nie ’n pro­bleem vir Ma­li­kah nie. Sy oe­fen som­mer Woens­dae saam met die o.10-seuns­span.

Boe­bie Ham­za (50), Ma­li­kah se pa, sê van­dat sy t­wee was, het hy ge­weet sy dog­ter het ’n ga­we, maar ken­ners het eg­ter nie saam­ge­stem nie.

“Al­mal kan nie sien wat jy sien nie en baie men­se het ge­dink ek is mal, selfs die men­se by die Sport S­cien­ce Cen­t­re het vir my ge­sê mens kan nie ta­lent op twee­ja­ri­ge ou­der­dom raak­sien nie.

“Al­le ou­ers dink mos maar hul kin­ders is spe­si­aal, maar daar was iets an­ders wat ek raak­ge­sien het en van dag een af was sy suk­ses­vol in al­les wat sy ge­doen het,”ver­tel Boe­bie.

Met die in­trap­slag in hul huis in Ken­sing­ton bui­te Kaapstad, is Ma­li­kah se me­dal­jes en tro­feë die eer­ste ding wat jy sien.

Ma­li­kah is ’n mei­sie van min woor­de; sy laat lie­wer haar ver­to­nings op die sport­veld die praat­werk vir haar doen.

Wan­neer haar pa oor haar ve­le pres­ta­sies praat, ver­geet ’n mens soms Ma­li­kah is net 10 jaar oud.

Maar wan­neer sy skaam glim­lag of speels haar hand ag­ter haar pa se kop sit, kom die kin­der­lik­heid na vo­re.

“Sy word toe­ge­laat om 10 jaar oud te wees by die huis, so by die huis is sy ’n ge­wo­ne 10-ja­ri­ge. Maar wan­neer sy oor die wit lyn hard­loop op die sport­veld, maak haar ou­der­dom glad nie saak nie,”sê Boe­bie.

By die skool neem sy deel aan hok­kie, wa­ter­po­lo, krie­ket, sok­ker, net­bal, gholf, swem en d­rie­kamp. Haar skool­werk word nie af­ge­skeep nie, maar hoe en waar kry sy tyd om deur haar skool­werk by al­les uit te kom?

“My ou­ers het my ge­leer dat dit be-

lang­rik is om al­les te ba­lan­seer. Ek ge­niet die sport en ek suk­kel glad nie, maar ek het nou be­sluit om te fo­kus op krie­ket en hok­kie,” sê sy.

“Ek hou baie van krie­ket, want dit is pret en jy moet baie kon­sen­treer. Hok­kie is ook fun, want ek hou daar­van om go­als te sco­re en deel te wees van die span.”

SPE­SI­A­LE VER­HOU­DING

Dit kan soms moei­lik wees om die ba­lans in ’n pa-en-dog­ter-ver­hou­ding te be­hou wan­neer jou pa ook jou af­rig­ter is, maar Boe­bie sê tot dus­ver was dit eint­lik vir hul­le ’n voor­deel.

“Ons co­a­ching ses­si­ons is an­ders as wat dit met haar ge­wo­ne co­a­ches is. Ek dink ek is stren­ger, maar ek dink dit gaan net oor die ver­troue. Sy ver­trou my meer as wat sy e­ni­ge an­der per­soon ver­trou.

“Ons is baie ge­heg aan me­kaar en ons is 90% van ons le­wens saam. As ek saans by die huis kom, kom sit sy op my skoot. Ons speel saam, want hier is niks an­der kin­ders in die huis nie. Ek pro­beer dit ’n le­ar­ning cur­ve maak. Ek dink ek is 99% pa en 1% af­rig­ter,” sê hy.

“Sy’s nie ’n mak­li­ke kind nie, sy het ook maar haar stre­ke by die huis en ons ba­klei ook maar soms soos an­der ou­ers en kin­ders.”

Maar hy moes ook groot op­of­fe­rings maak. Boe­bie het sy loop­baan van 25 jaar in die ver­maak­lik­heids­be­dryf prys­ge­gee om sy dog­ter ten vol­le te on­der­steun.

Hy sê sy vrou, R­ha­zia, werk vol­tyds en hy wil nie ek­stra druk op haar sit om Ma­li­kah te kar­wei nie. Die paar­tjie het ook ’n 25ja­ri­ge seun, wat ’n sport­we­ten­skap­li­ke is.

“Ek het al pro­jek­te op­ge­gee en ek het on­langs ’n ge­leent­heid van die hand ge­wys om Frank­ryk toe te gaan, om­dat Ma­li­kah ’n be­lang­ri­ke hok­kie­wed­stryd ge­had het. Vir my is dit nie ’n op­of­fe­ring nie, dit is hoe die le­we van nou af gaan wees.

“Daar moet ’n ou­er be­trok­ke wees so­dat die kind suk­ses­vol kan wees. Ek het ’n goeie le­we en loop­baan ge­had en ek het nou die tyd om daar te wees vir haar.”

Tus­sen al die sport deur het Ma­li­kah ook haar eie lief­da­dig­heids­pro­gram, Go­als 4 Lo­a­ves, waar sy brood s­kenk aan min­der­be­voor­reg­tes. Die pro­gram is nou al meer as t­wee jaar aan die gang en aan die ein­de van die eer­ste jaar het sy 450 bro­de ge­skenk.

Sy het in Au­gus­tus ver­le­de jaar ook die re­kord­boe­ke her­skryf toe sy haar 300ste hok­kie­doel aan­ge­te­ken het. Dít na­dat sy so­wat t­wee jaar ge­le­de die hok­kie­stok vir die eer­ste keer op­ge­tel het.

Hoe sy dit doen sal net sy weet, want sy blink nie net uit op die sport­veld nie. Ma­li­kah het ver­le­de jaar ook ’n toe­ken­ning ont­vang vir haar a­ka­de­mie­se pres­ta­sie.

Boe­bie is ’n trot­se pa wat nie uit­ge­praat raak oor sy dog­ter se pres­ta­sies nie. Hy sê eg­ter al word sy dog­ter se naam in die­self­de a­sem as dié van sport­le­gen­des ge­noem, is hul­le steeds ge­fo­kus op dit wat hul­le moet doen.

“Ons raak nie e­mo­si­o­neel daar­oor nie, want daar is goed waar­op jy el­ke dag moet ver­be­ter. Ons maak ook nie ’n is­sue daar­van nie. Ma­li­kah weet wan­neer sy ’n sleg­te wed­stryd ge­had het en sy weet waar­op sy nog moet ver­be­ter. Dit raak soms moei­lik, maar ons laat nie toe dat dit haar ne­ga­tief maak nie.”

Ten spy­te van al­les bly sy ’n 10-ja­ri­ge mei­sie wat die dood­ge­wo­ne din­ge in die le­we ge­niet.

“Ek ge­niet dit om sport te speel, ek gaan ook baie na ver­jaar­dag­par­ty­tjies toe, maar die e­nig­ste ding wat ek haat, is shop­ping,” lag sy.

Haar guns­te­ling-krie­ket­spe­lers is die In­die­se krie­ket­le­gen­de Sa­chin Ten­dul­kar en die Aus­tra­lie­se kol­wer S­te­ve Smith, wat op 25 die jong­ste toet­s­kap­tein ooit is. Dit is eint­lik ook nie ’n ge­heim dat sy vir die Aus­tra­li­ërs gaan skree in die Wê­reld­be­ker-krie­ket­toer­nooi wat vol­gen­de maand be­gin nie.

Sy wil graag een­dag ’n pro­fes­si­o­ne­le sport­vrou of -af­rig­ter word. En met die wê­reld wat nog voor haar oop­lê, kan ons nie wag om te sien wat die toe­koms vir haar in­hou nie.

Ma­li­kah is be­slis ’n mei­sie om dop te hou, want al het sy al al­mal vir ’n ses ge­slaan met haar pres­ta­sies, kan daar net gro­ter din­ge wees wat op haar wag.

HOOFOTO: Die 10-ja­ri­ge Ma­li­kah Ham­za is heel­te­mal ge­mak­lik met ’n krie­ket­kolf in haar han­de. VAN BO: Met haar pa en af­rig­ter Boe­bie; Sy kan spog met ve­le tro­feë; Ma­li­kah net so tuis op die hok­kie­veld; Tus­sen span­maats toe sy haar in­ter­na­si­o­na­le krie­ket­de­buut ge­maak het.

Kry jou vol­le­di­ge wed­stryd­gids vir die 2015 wB-krie­ket­toer­nooi op blad­sy 36.

Newspapers in Afrikaans

Newspapers from South Africa

© PressReader. All rights reserved.