Os xe­fes son os pri­mei­ros que te­ñen que crer no pro­xec­to

La Voz de Galicia (A Coruña) - Fugas - - ENTREVISTA . EL PERSONAJE -

Crean­do em­pre­sas hu­ma­nas: la em­pre­sa 3.0. «O libro é un­ha for­ma de que a xen­te en­ten­da co­mo aco­me­ter un cam­bio.

Vai di­ri­xi­do a em­pre­sas e di­rec­ti­vos, pe­ro po­de con­sul­ta­lo cal­que­ra tra­ba­lla­dor. Se vas tra­ba­llar nun­ha or­ga­ni­za­ción tó­xi­ca, por ben que es­teas ti, non hai nada que fa­cer. Ta­mén pa­sa ao re­vés: xa po­des tra­ba­llar na me­llor or­ga­ni­za­ción do mun­do, que si ti es tó­xi­co vas con­ta­mi­nar ao res­to da es­tru­tu­ra. As em­pre­sas te­ñen que fo­men­tar os es­pa­zos sau­da­bles, pe­ro a res­pon­sa­bi­li­da­de é de to­dos», apun­ta. El mé­to­do de tra­ba­jo de su equi­po pa­sa por es­cu­char a las com­pa­ñías e ir in­tro­du­cien­do cambios po­co a po­co y se­gún el ta­ma­ño de la or­ga­ni­za­ción. «Ago­ra hai cer­ta ten­den­cia de apos­tar por crear em­pre­sas sau­da­bles. Can­do eu em­pe­cei, cha­má­ban­me to­la. Pe­ro o cer­to é que aín­da fal­ta moi­to. Can­do nos cha­man é por­que te­ñen moi­to ab­sen­tis­mo e iso in­flúe na con­ta de re­sul­ta­dos. Hai em­pre­sas ás que se lles es­tá es­ca­pan­do das mans. Hai com­pa­ñías cun­ha ta­xa do 10 por cen­to, can­do a me­dia en Es­pa­ña es­tá no 4. Sem­pre fa­ce­mos o mes­mo. Can­do fa­la­mos cos di­rec­ti­vos di­cí­mos­lles que o prin­ci­pal cam­bio es­tá ne­les. Que son os pri­mei­ros que se te­ñen que su­bir ao ca­rro e crer no pro­xec­to», co­men­ta. Y es que Mó­ni­ca ase­gu­ra que hay mu­chas em­pre­sas que pre­su­men de su sa­lud or­ga­ni­za­cio­nal cuan­do en reali­dad to­do es ma­qui­lla­je. «Non va­le de nada se lle pos froi­ta ao teu per­soal e un es­pa­zo de xo­gos se des­pois tra­ba­llan do­ce ho­ras. Hai que en­ten­der que un ‘bos días’ vai ta­mén na con­ta de re­sul­ta­dos. A co­mu­ni­ca­ción in­flúe nas per­soas. Ta­mén a em­pa­tía, a fle­xi­bi­li­da­de ou po­der con­ci­liar. Sen to­do iso non imos a nin­gun­ha par­te. O xe­fe, co­mo maior ex­po­ñen­te, ten que dar exem­plo». Mó­ni­ca ex­pli­ca es­to des­pués de ha­ber­se reuni­do en su tra­yec­to­ria con mu­chos lí­de­res que han pre­di­ca­do con que su plan­ti­lla era lo más im­por­tan­te, cuan­do to­do eran pa­la­bras que no te­nían ba­se al­gu­na. «No pri­mei­ro con­tac­to to­do o mun­do pa­re­ce ter cla­ro que o per­soal é al­go fun­da­men­tal pa­ra un­ha em­pre­sa, pe­ro se non dan os nú­me­ros é can­do se es­que­cen de to­do». Otro de los argumentos que abor­da de for­ma am­plia en su libro es el he­cho de que un tra­ba­ja­dor lle­va a dón­de va la ima­gen de la com­pa­ñía en la que tra­ba­ja. No im­por­ta el ta­ma­ño. La plan­ti­lla siem­pre es el re­fle­jo de có­mo fun­cio­na una em­pre­sa y del va­lor que tie­ne es­ta pa­ra la so­cie­dad. «Ás ve­ces pá­sa­nos que can­do su­per­aches a ba­rrei­ra dos lí­de­res, can­do os xe­fes es­tán con­ven­ci­dos de que crear un­ha em­pre­sa sau­da­ble lles vai dar máis a ga­ñar que a per­der, ató­pas­te con ou­tro pro­ble­ma: o per­soal. «Ás ve­ces os tra­ba­lla­do­res non re­ci­ben ben os intentos de cam­bio. Pen­san que lles imos rou­bar tem­po, que to­do is­to é un es­for­zo a maio­res da súa xor­na­da. In­clu­so os co­mi­tés de em­pre­sa pen­san

Newspapers in Spanish

Newspapers from Spain

© PressReader. All rights reserved.