O pa­pel das cé­lu­las gliais na trans­mi­sión neu­ro­nal

Un­ha boa ve­ci­ñan­za pa­ra as neu­ro­nas po­de pro­lon­gar a súa vi­da

La Voz de Galicia (A Coruña) - La Voz de la Escuela - - PORTADA - > Patricia Barciela

É o que nos di a cien­cia do ce­re­bro, que du­ran­te os úl­ti­mos dez anos deu pa­sos de xi­gan­te. Un de­les é com­pren­der o pa­pel dun­has gran­des des­co­ñe­ci­das, as cé­lu­las gliais. Ata ago­ra sa­bia­mos que o cor­po hu­mano es­tá for­ma­do por mi­les de mi­llóns de cé­lu­las. As que for­man o sis­te­ma ner­vio­so, cha­ma­das cé­lu­las ner­vio­sas ou neu­ro­nas, te­ñen como fun­ción le­var men­sa­xes po­lo or­ga­nis­mo. O ce­re­bro hu­mano ten ao re­dor de 100.000 mi­llóns de neu­ro­nas de moi­tas for­mas e ta­ma­ños. Al­gun­has das máis pe­que­nas te­ñen cor­pos ce­lu­la­res de só 4 mi­cras de an­cho. En cam­bio, as máis gran­des te­ñen cor­pos de 100 mi­cras de an­cho (pa­ra que te fa­gas un­ha idea, un­ha mi­cra é igual a un­ha mi­lé­si­ma de mi­lí­me­tro).

As neu­ro­nas pa­ré­cen­se a ou­tras cé­lu­las do or­ga­nis­mo en que es­tán ro­dea­das por un­ha mem­bra­na ce­lu­lar e te­ñen un nú­cleo que con­tén xe­nes. Ta­mén le­van a ca­bo pro­ce­sos ce­lu­la­res bá­si­cos como a sín­te­se de pro­teí­nas e a pro­du­ción de ener­xía. Con to­do, di­fe­rén­cian­se dou­tras cé­lu­las por ter pro­xec­cións es­pe­cia­li­za­das, cha­ma­das den­dri­tas e axóns. As den­dri­tas re­ci­ben in­for­ma­ción e tras­lá­da­na ao cor­po da neu­ro­na, men­tres que os axóns lé­va­na ca­ra a fó­ra. Pe­ro o que as fai real­men­te úni­cas é que po­den co­mu­ni­car­se en­tre si me­dian­te pro­ce­sos elec­tro­quí­mi­cos. Ade­mais, po­den for­mar co­ne­xións es­pe­cia­li­za­das cha­ma­das si­nap­ses e pro­du­cir sus­tan­cias es­pe­ciais cha­ma­das neu­ro­trans­mi­so­res, li­be­ra­das nas si­nap­ses.

Pe­ro o ce­re­bro es­tá for­ma­do por al­go máis que neu­ro­nas. Ade­mais dos cen mil mi­llóns de neu­ro­nas, exis­ten pre­to de 10 a 50 ve­ces esa can­ti­da­de de moi­tas ou­tras cé­lu­las, que co­ñe­ce­mos como glia­les. Aín­da que as cé­lu­las glia­les non le­van im­pul­sos ner­vio­sos, si te­ñen va­rias fun­cións im­por­tan­tes. De fei­to, sen a glía as neu­ro­nas non po­de­rían fun­cio­nar ade­cua­da­men­te. Di­fe­rén­cian­se de­las en que só te­ñen un­ha pro­lon­ga­ción e en que non po­den xe­rar si­nais eléc­tri­cos. As neu­ro­nas te­ñen bo­tóns si­náp­ti­cos que uti­li­zan neu­ro­trans­mi­so­res, pe­ro as cé­lu­las gliais non te­ñen si­nap­ses quí­mi­cas.

Du­ran­te dé­ca­das, os cien­tí­fi­cos con­si­de­ra­ron que as abun­dan­tes cé­lu­las gliais sim­ple­men­te rea­li­za­ban ta­re­fas de lim­pe­za e man­te­men­to do ce­re­bro. Como non se co­mu­ni­can elec­tri­ca­men­te, ca­re­cían de in­tere­se en com­pa­ra­ción coas es­pec­ta­cu­la­res neu­ro­nas. Pe­ro, coas no­vas téc­ni­cas de ima­xe, des­cu­briu­se que a glía é esen­cial en va­rias fun­cións ce­re­brais, in­cluí­da a me­mo­ria e a apren­di­za­xe. É un­ha no­va fron­tei­ra, e as cé­lu­las gliais re­sul­ta­ron ser moi­to máis di­ver­sas e com­ple­xas do es­pe­ra­do.

NEPHRON

Cé­lu­las gliais ob­ti­das da biop­sia dun ce­re­bro

Newspapers in Spanish

Newspapers from Spain

© PressReader. All rights reserved.