«Es­ta­mos le­van­do a xuí­zo cer­ti­fi­ca­cións frau­du­len­tas»

Máis de me­dio mi­llei­ro de pro­fe­sio­nais da en­xe­ña­ría téc­ni­ca in­dus­trial es­tán co­le­xia­dos na se­de com­pos­te­lá des­te co­lec­ti­vo. O seu pre­si­den­te ex­pli­ca que a pro­fe­sión le­va tem­po in­mer­sa nun pro­ce­so de cam­bio, pri­mei­ro coa im­plan­ta­ción de Bo­lo­ña e ago­ra coa

La Voz de Galicia (A Coruña) - Mercados - - EMPRESAS - Tamara Mon­te­ro

Juan Car­los Muñiz (Rian­xo, 1966) ti­ña do­ce anos can­do des­cu­briu que ti­ña vo­ca­ción de en­xe­ñei­ro gra­zas a un­ha char­la no seu ins­ti­tu­to. Ho­xe é o pre­si­den­te dos en­xe­ñei­ros téc­ni­cos in­dus­triais da área de Santiago. Re­co­ñe­ce que hai moi­to des­co­ñe­ce­men­to da súa pro­fe­sión e por iso cen­tra o la­bor do seu co­le­xio en dar a co­ñe­cer que fan os en­xe­ñei­ros téc­ni­cos in­dus­triais tan­to á so­cie­da­de co­mo ás ins­ti­tu­cións.

—Pou­ca xen­te é quen de di­cir a que se de­di­ca un en­xe­ñei­ro téc­ni­co in­dus­trial.

—En­xe­ñei­ros in­dus­triais e en­xe­ñei­ros téc­ni­cos in­dus­triais te­mos un­ha mes­ma ori­xe e por di­ver­sos mo­ti­vos aca­ba­mos se­gre­gán­do­nos en dúas ti­tu­la­cións: a pri­mei­ra con ín­do­le máis téc­ni­co-teó­ri­ca e nós, os téc­ni­cos in­dus­triais, que na­ce­mos cun ca­rác­ter máis a pé de cam­po, me­nos de de­se­ño e máis de exe­cu­ción ma­te­rial das obras re­la­cio­na­das co ám­bi­to in­dus­trial, po­lo que te­mos moi­tas es­pe­cia­li­za­cións.

—Pe­ro ho­xe vol­ve ser só un tí­tu­lo: o grao en en­xe­ña­ría in­dus­trial.

—Ago­ra hai un grao de ca­tro anos e un­ha es­pe­cia­li­za­ción de más­ter dun ou dous anos. Pe­ro o tí­tu­lo de en­xe­ñei­ro en cal­que­ra das ra­mas in­dus­triais per­mi­te ter as atri­bu­cións pro­fe­sio­nais dun en­xe­ñei­ro téc­ni­co in­dus­trial.

—Ata o mo­men­to ha­bía dous tí­tu­los e dous co­le­xios. Ha­be­rá un­ha fu­sión co­le­xial?

—Un alumno re­ma­ta o grao, que é un tí­tu­lo que per­mi­te exer­cer com­ple­ta­men­te a pro­fe­sión, e que­re es­pe­cia­li­zar­se cun más­ter. Os co­le­xios de en­xe­ñei­ros in­dus­triais re­ci­ben a eses alum­nos. Pe­ro o que vai pa­sar máis ce­do que tar­de é que den­de o mo­men­to que hai un­ha soa ti­tu­la­ción de en­xe­ñei­ro in­dus­trial, un dos dous co­le­xios vai so­brar e nos te­re­mos que uni­fi­car. E vou máis alá. En vez de ha­ber co­le­xios pro­vin­ciais, ha­be­rá un só co­le­xio ga­le­go que en­glo­be aos gra­dua­dos en en­xe­ña­ría. Aín­da non fa­la­mos de­sa fu­sión por­que es­ta­mos pen­den­tes da apro­ba­ción de­fi­ni­ti­va da lei de co­le­xios pro­fe­sio­nais.

—Un pro­fe­sio­nal co­le­xia­do ga­ran­te un tra­ba­llo pro­fe­sio­nal?

—Es­tar res­pal­da­do po­la pro­fe­sión ta­mén dá un­ha ga­ran­tía de que os tra­ba­llos rea­li­za­dos por ese pro­fe­sio­nal fo­ron vis­tos, re­vi­sa­dos e vi­sa­dos por nós. Iso ga­ran­te que o pro­fe­sio­nal es­tá ca­pa­ci­ta­do pa­ra exer­cer a pro­fe­sión, por­que hai moi­ta frau­de ho­xe en día. Hai xen­te asi­nan­do pro­xec­tos sen ter a ti­tu­la­ción ade­cua­da. Así que nós fa­ce­mos de fil­tro en­tre o usua­rio fi­nal e a Ad­mi­nis­tra­ción. A Ad­mi­nis­tra­ción e máis nós so­mos os úl­ti­mos in­tere­sa­dos en que non ha­xa un tra­ba­llo frau­du­len­to rea­li­za­do por un téc­ni­co que non se­xa com­pe­ten­te ne­sa es­pe­cia­li­da­de, por­que le­va­lo adian­te po­de con­le­var ris­cos in­sos­pei­ta­dos, den­de un ac­ci­den­te la­bo­ral, que ten pa­sa­do, ata ris­cos maio­res con pe­nas maio­res.

—Un dos te­mas can­den­tes é a cer­ti­fi­ca­ción ener­xé­ti­ca.

—Ata que apa­re­ceu a cri­se en­car­ga­bá­mo­nos nós de to­do, por­que so­mos quen de deseñar, pro­xec­tar e di­ri­xir as ins­ta­la­cións pro­pias dun edi­fi­cio. Non so­mos quen de deseñar o edi­fi­cio se o seu uso é pa­ra vi­ven­da ou si­mi­lar. O di­le­ma en­tre ar­qui­tec­tos, apa­re­lla­do­res, en­xe­ñei­ros e en­xe­ñei­ros téc­ni­cos é on­de es­tá o lí­mi­te. Nós non o te­mos por­que sem­pre o fi­xe­mos e imos se­guir fa­cén­doo men­tres non ha­xa un­ha lei que no­lo prohi­ba. Os ar­qui­tec­tos non se preo­cu­pa­ban das ins­ta­la­cións in­te­rio­res dos edi­fi­cios, sub­con­tra­ta­ban a un en­xe­ñei­ro téc­ni­co, por­que é a súa com­pe­ten­cia. Ago­ra, co­mo a obra ci­vil es­tá paralizada, bus­can o xei­to de en­trar nas ins­ta­la­cións téc­ni­cas e en­ten­de­mos que se nos es­tán pi­san­do com­pe­ten­cias. —O Su­pre­mo dixo que os en­xe­ñei­ros eran com­pe­ten­tes. ¿De­be­ra ser ex­clu­si­va dos en­xe­ñei­ros? —Non ten por que ser ex­clu­si­va sem­pre e can­do te­ña re­la­ción di­rec­ta coas atri­bu­cións pro­fe­sio­nais de ca­da quen. O que non me pa­re­ce co­rrec­to é que un ar­qui­tec­to fa­ga un­ha cer­ti­fi­ca­ción ener­xé­ti­ca nun­ha ins­ta­la­ción de gas ou ai­re acon­di­cio­na­do. ¿Que sa­be di­so? Na­da, por­que non o es­tu­dou.

—¿Hai al­gún me­ca­nis­mo en mar­cha con­tra a frau­de?

—Si, es­ta­mos de­nun­cian­do xa e hai casos en preito e casos ga­ña­dos en ám­bi­to na­cio­nal. Tan­to a nivel ga­le­go co­mo nou­tras co­mu­ni­da­des es­ta­mos le­van­do cer­ti­fi­ca­cións frau­du­len­tas de efi­cien­cia ener­xé­ti­ca.

—¿Hai cifras das de­nun­cias que se fi­xe­ron en Ga­li­cia?

—Non me atre­ve­ría a di­cir un­ha ci­fra exac­ta. Pe­ro te­mos de­tec­ta­do ofer­tas on li­ne de cer­ti­fi­ca­ción ener­xé­ti­ca, e iso si o de­nun­cia­mos. Non se po­de anun­ciar que a tra­vés dun­has fo­to­gra­fías que lle man­da o clien­te cer­ti­fi­can, e por 50 eu­ros. ¿Co­mo po­de cer­ti­fi­car un­ha em­pre­sa una ins­ta­la­ción que non ve, só a tra­vés dun­ha fo­to­gra­fía que lle man­da o clien­te? Po­lo me­nos hai que ver a ins­ta­la­ción an­tes de cer­ti­fi­ca­la.

«Máis ce­do ou máis tar­de te­re­mos que uni­fi­car os co­le­xios de en­xe­ñei­ros in­dus­triais e os de téc­ni­cos in­dus­triais» «Es­tar res­pal­da­do po­la pro­fe­sión dá ga­ran­tía de que o en­xe­ñei­ro es­tá ca­pa­ci­ta­do pa­ra exer­ce­la»

| PA­CO RO­DRÍ­GUEZ

Muñiz non ve ra­zoa­ble que os ar­qui­tec­tos emi­tan cer­ti­fi­ca­cións ener­xé­ti­cas por ins­ta­la­cións de gas.

Newspapers in Spanish

Newspapers from Spain

© PressReader. All rights reserved.