Gra­fi­tei­ros

La Voz de Galicia (Barbanza) - - Barbanza-muros-noia - Carlos F. Co­to

Nun­ca gus­tei de usar vo­cá­bu­los es­tran­xei­ros pa­ra de­no­mi­nar cou­sas que te­ñen no­me na no­sa lin­gua, po­lo que a un graf­fi­ti dé­be­se­lle cha­mar pin­tu­ra mu­ral, e te­mos fer­mo­sos exem­plos co­mo as de Ur­bano Lu­gris, ho­xe pa­tri­mo­nio de to­dos. Con to­do, hai un­ha con­fu­sión na ci­da­da­nía en­tre as pin­tu­ras mu­rais e as vul­ga­res pin­ta­das que ve­mos en moi­tos re­cun­chos do país. As pri­mei­ras —pla­ni­fi­ca­das— mes­mo aca­dan re­co­ñe­ce­men­tos, co­mo su­ce­de en Car­ba­llo co pro­gra­ma De­rru­ban­do mu­ros con pin­tu­ra, en Fe­rrol coas Me­ni­ñas de Ca­ni­do ou coas obras de An­tón Pu­li­do en Vi­go. Po­rén non nos en­ga­ne­mos: esas pin­tu­ras mu­rais na­ce­ron da ne­ce­si­da­de de ta­par as no­sas ver­go­ñas ur­ba­nís­ti­cas, as xa tra­di­cio­nais me­dia­nei­ras ga­le­gas, e du­ra­rán un tem­po, ne­ce­si­ta­rán man­te­men­to, non son pa­ra sem­pre, pe­ro dig­ni­fi­can pro­vi­sio­nal­men­te un es­pa­zo ur­bano de­te­rio­ra­do po­la es­pe­cu­la­ción, po­lo mal ur­ba­nis­mo. Ou­tra cou­sa dis­tin­ta son as pin­ta­das que fan por re­bel­día ou por se dar a ver fron­te a ami­gos, in­clu­so pa­ra de­cla­rar o amor. Sen con­trol nin­gún, im­pri­men no­mes, fra­ses, ga­ra­ba­tos, en cal­que­ra fa­cha­da, son des­agra­da­bles á vis­ta e cus­ta moi­tos car­tos fa­ce­las des­apa­re­cer.

A Co­ru­ña de­di­ca un­ha im­por­tan­te par­ti­da or­za­men­ta­ria pa­ra lim­par as pin­ta­das des­ver­gon­za­das dos edi­fi­cios pú­bli­cos, car­tos que pa­ga­re­mos to­dos nós, pe­ro hai mi­les de pin­ta­das nos edi­fi­cios pri­va­dos, cu­xo res­pon­sa­ble de eli­mi­na­las é o pro­pie­ta­rio, e así llo esi­xe a lei. Hai que ver ata que pun­to é xus­to que ve­ña al­guén e pin­te a fa­cha­da da túa ca­sa, sen per­mi­so. É un pro­ble­ma de edu­ca­ción so­bre o que é pú­bli­co, de to­dos, in­clu­so as fa­cha­das pri­va­das.

Newspapers in Spanish

Newspapers from Spain

© PressReader. All rights reserved.