O te­sou­ro

La Voz de Galicia (Barbanza) - - Relatos De Verán -

Os gol­pes na ven­tá es­per­tá­ron­me aque­la noi­te. Acen­dín a luz da ha­bi­ta­ción e er­guin­me pa­ra ver quen ca­ra­llo in­ter­rom­pía o meu sono, un dos pou­cos go­ces que aín­da con­ser­va­ba. Aso­mei­me a mi­rar da­rre­dor e en­con­trei ao meu ve­ci­ño e ami­go, ese que aín­da con­ser­va­ba den­de pe­queno. Es­ta­ba alí pe­ga­do á pa­re­de ocul­to das mi­ra­das in­dis­cre­tas e os equi­pos de vi­xi­lan­cia.

—Sae, que te es­pe­ro aquí —di­xo en voz bai­xa.

Sen máis de­mo­ra pu­xen un dos va­rios uni­for­mes do ves­tia­rio no ba­rrio bai­xo e saín á pro­cu­ra del.

—¿Que fas aquí? —di­xen can­do o en­con­trei de sú­pe­to fron­te á por­ta do meu pe­queno apar­ta­men­to no vi­vei­ro do ba­rrio bai­xo na ci­da­de dos An­xos—. Xa non cría que fo­ra vol­ver­te a ver. Can­do di­xe­ches que ías en­trar na ci­da­de al­ta sen au­to­ri­za­ción, es­ta­ba se­gu­ro que es­ta­rías un bo feixe de tem­po na ca­dea.

—Ti vén co­mi­go, que che te­ño al­go que amo­sar. —In­di­cou so­rrin­do—. En­con­trei un te­sou­ro máis aló do mu­ro.

A ci­da­de di­vi­dí­ra­se en dous fa­cía moitos anos, can­do nós aín­da éra­mos no­vos. Ago­ra es­ta­ban por un la­do os que que­da­ran den­tro, os da ci­da­de al­ta, e por ou­tro os que que­da­ra­mos fó­ra, os da ci­da­de bai­xa. Nós tra­ba­lla­ba­mos a ma­te­ria pri­ma e a cam­bio re­ci­bía­mos un­ha pen­sión vi­tal, iso era to­do o que nos po­dían ofre­cer den­de a ci­da­de al­ta. As te­rras ven­de­rá­mos­llas pa­ra tra­ba­llar nas fá­bri­cas, e a pu­xan­te xe­ra­ción ro­bó­ti­ca dei­xou­nos sen na­da.

O meu ami­go con­du­ciu­me a tra­vés dos es­trei­tos ca­mi­ños en­tre as ma­sas de apar­ta­men­tos ata che­gar ao seu, un que es­ta­ba nos lí­mi­tes da ci­da­de, moi cer­qui­ña do mu­ro que nos di­vi­día e que lin­da­ba co mar de cha­pa­po­te on­de va­ga­ban res­tos plás­ti­cos dou­tros tem­pos. O meu ami­go con­vi­dou­me a sen­tar e mar­chou á ha­bi­ta­ción do la­do da que vol­veu con al­go na man; un­ha ma­ce­ta na que plan­ta­ra un pe­queno car­ba­llo.

—Aí den­tro te­ñen un feixe —dí­xo­me con xen­rei­ra.

Eu que­dei ca­la­do mi­ran­do pam­po ca­ra á plan­ta. Fa­cía anos que des­apa­re­ce­ran dos no­sos mon­tes ga­le­gos da in­fan­cia. A tra­vés da ven­tá, alí na lon­xa­nía on­de alu­ma­ba a lúa, só que­da­ban de­ser­tos en­tre plan­ta­cións uni­for­mes pa­ra o ser­vi­zo da ci­da­de dos An­xos, uns an­xos que voa­ban na ci­da­de al­ta, men­tres ou­tros cae­ra­mos aos in­fer­nos da bai­xa.

Newspapers in Spanish

Newspapers from Spain

© PressReader. All rights reserved.