Li­de­ra, co seu ho­me Lu­cas Re­que­jo, o que con­si­de­ra é «o no­so pro­xec­to de vi­da»

La Voz de Galicia (Deza) - Deza local - - AGENDA - AMELIA FERREIROA

Pro­cu­rar un­ha me­llor saú­de sem­pre es­ti­vo na fo­lla de ru­ta da lalinense Inma Gar­cía Gon­zá­lez, que co­me­zou es­tu­dan­do Téc­ni­co au­xi­liar de en­fer­me­ría en San­tia­go no ano 1994 pa­ra de se­gui­do cen­trar­se ta­mén na pue­ri­cul­tu­ra, com­bi­nan­do es­to úl­ti­mo con cur­sos de for­ma­ción en sa­ni­da­de, e tra­ba­llan­do na hos­ta­le­ría pa­ra po­der cus­tea­los. Ao re­ma­tar os es­tu­dos, a súa vi­da pro­fe­sio­nal sem­pre es­ti­vo cen­tra­da en hos­pi­tais e clí­ni­cas ata fai tres anos e me­dio en que tro­cou a pro­cu­ra da saú­de dos doen­tes po­la fir­me apos­ta po­la ali­men­ta­ción san. —¿Co­mo xor­de es­te cam­bio? —Xor­de no mo­men­to en que Lu­cas mais eu de­ci­di­mos ser pais. Di­so fai ago­ra tres anos e me­dio e ti­ve­mos cla­ro que esa se­ría a pro­fe­sión das no­sas vi­das. Foi así co­mo nes­tos úl­ti­mos anos me adi­quei a ser ex­clu­si­va­men­te nai, o me­llor xun­to con Lu­cas da mi­ña vi­da, e ac­tual­men­te son a ten­dei­ra do Ul­tra­li­men­to que é o no­so pro­xec­to de vi­da. —¿Co­mo lle dan for­ma a di­to pro­xec­to?

—Pois a raíz do meu em­ba­ra­zo e do cam­bio de die­ta, su­ma­do is­to á crea­ti­vi­da­de e un­ha in­que­dan­za ca­da vez máis acu­sa­da po­la no­sa par­te po­la co­ci­ña, a ali­men­ta­ción e o ben fa­cer cu­li­na­rio de Lu­cas, co­me­za­mos a ex­plo­rar, ler, acu­dir a fei­ras de ar­te­sa­nía, con­tac­tar cun bo pu­ña­do de per­soas que ao igual que nós es­ta­ban en­fi­lan­do un cam­bio. Fo­mos lo­go pre­gun­tan­do po­las con­di­cións do lo­cal on­de ac­tual­men­te es­ta­mos na Pra­za de Abas­tos de La­lín e co­me­za­mos a obrar coa axu­da de moi­ta xen­te ami­ga. O Ul­tra­li­men­to en sí xor­deu dun día gris, que é co­mo lle cha­ma­mos a esas xor- na­das que son ne­ga­ti­vas, e lém­bro­me per­fec­ta­men­te que acon­te­ceu fó­ra do Ne­la que foi can­do Lu­cas se pa­rou en fron­te de min e me pre­gun­tou: ¿Que che pa­re­ce se co­me­za­mos un no­vo pro­xec­to? Esa pre­gun­ta foi real­men­te o co­me­zo de to­do, o ini­cio des­te pro­xec­to no que es­ta­mos mer­gu­lla­dos.

—Ten­da do Ul­tra­li­men­to e máis re­cen­te­men­te ta­mén ta­ber­na, ¿que se po­de ato­par?

—Tan­to en Ul­tra­li­men­to co­ma na ta­ber­na pó­den­se ato­par pro­du­tos de al­ta ca­li­da­de, de sa­bor, cor, de saú­de e pro­du­tos es­pe­cí­fi­cos pa­ra per­soas con aler­xias e in­to­le­ran­cias, co­mo aque­las que poi­dan es­tar aquei­xa­das de de­ter­mi­na­das in­to­le­ran­cias ao glu­te ou se­xan dia­bé­ti­cas. O que in­ten­ta­mos sem­pre é res­pon­der á de­man­da que se nos pran­te­xa, to­ma­mos no­ta e pro­cu­ra­mos exe­cu­tar as pe­ti­cións coa má­xi­ma A Pra­za, o me­llor si­tio. Con­si­de­ra que a Pra­za de Abas­tos lalinense é o si­tio máis axei­ta­do pa­ra le­var a ca­bo un­ha ini­cia­ti­va des­tas ca­rac­te­rís­ti­cas e «es­co­lle­mos La­lín por ser o po­bo no que re­si­día­mos, de on­de son, e pen­san­do ta­mén nas moi­tas po­ten­cia­li­da­des que ten es­ta vi­la». ce­le­ri­da­de po­si­ble.

—E a ta­ber­na...

—A fi­lo­so­fía da ta­ber­na é a de le­var o ali­men­to a súa ela­bo­ra­ción e de­gus­ta­ción va­rian­do de pro­du­to se­gún o cam­bio de tem­pa­da, ex­pli­can­do co­mo se fai, in­for­man­do so­bre as súas pro­pie­da­des, dan­do al­ter­na­ti­vas e ofre­cen­do no­vi­da­des de ela­bo­ra­ción pro­pia co­ma o Au­ga­ríos; que é un­ha al­ter­na­ti­va ao aqua­rius pe- ro máis san, na­tu­ral e sa­bo­ro­so. A ta­ber­na ofre­ce a po­si­bi­li­da­de de de­gus­tar pro­du­tos ex­clu­si­vos, te­mos vi­ños de ade­gas pe­que­nas, cer­ve­xas ar­te­sás, au­ga KM0, zu­mes na­tu­rais 100 %, ca­fés de es­pe­cia­li­da­de e do­ces ela­bo­ra­dos por Lau­ra, un­ha das me­llo­res re­pos­tei­ras da co­mar­ca, que coa súa boa ac­ti­tu­de e bo fa­cer ela­bo­ra cos no­sos pro­du­tos uns do­ces ex­qui­si­tos.

—¿Ólla­se un­ha ten­den­cia a apos­tar po­lo pro­du­to san por mo­da ou por un­ha con­vic­ción real de me­llo­rar a saú­de?

—A ten­den­cia a co­mer san es­tá la­ten­te, co­mo la­ten­te es­tá ta­mén a es­coi­ta po­si­ti­va das per­soas so­bre ali­men­tos no­vos e sau­da­bles. Pen­so que o co­mer san non se tra­ta dun­ha mo­da se­nón que es­ta­mos an­te un­ha con­vic­ción, ca­da vez máis arrai­ga­da nun sec­tor po­boa­cio­nal, que ven pe­ro pa­ra que­dar­se.

MI­GUEL SOUTO

Inma Gar­cía Gon­zá­lez, na Pra­za de Abas­tos de La­lín, on­de es­tá a ten­da do Ul­tra­li­men­to.

Newspapers in Spanish

Newspapers from Spain

© PressReader. All rights reserved.