Un­ha ár­bo­re do amor en La­lín na me­mo­ria de José Luis Su­ca­sas

BNG, fa­mi­lia e ami­gos tri­bu­ta­ron un­ha ho­me­na­xe a un na­cio­na­lis­ta «de ideas pa­ra un­ha Ga­li­cia me­llor» que «fa­la­ba coa do­zu­ra in­con­tes­ta­ble dos ho­mes ca­la­dos»

La Voz de Galicia (Deza) - Deza local - - DEZA-TABEIRÓS - ROCÍO RA­MOS

José Luis Su­ca­sas Fer­nán­dez foi­se, co­mo lem­bra­ban os seus com­pa­ñei­ros do BNG, «de sú­pe­to e sen es­tri­den­cias». On­te ami­gos, com­pa­ñei­ros de ba­ta­lla e de vi­da qui­xe­ron ren­der­lle un­ha ho­me­na­xe a es­te la­li­nen­se de Ca­drón que foi un bri­llan­te es­cri­tor, eco­no­mis­ta, po­lí­ti­co... pe­ro an­te to­do, co­mo lem­bra­ba o por­ta­voz na­cio­na­lis­ta en La­lín, Fran­cis­co Vi­la­ri­ño con sen­ti­da emo­ción «un en­tra­ña­ble pai, un ma­ri­do, un ir­mán, un ca­ma­ra­da...».

«Un artesán da pa­la­bra, in­te­li­xen­te, que pu­ña o hu­mor co­mo es­cu­do, hu­mil­de, re­tran­quei­ro e boa per­soa, xe­ne­ro­so» que, lem­bra­ba Vi­la­ri­ño, «déi­xa­nos un le­ga­do moi va­lio­so, o dun ho­me que de­mos­trou que se po­de ser fiel aos seus prin­ci­pios, que pu­xo as súas pa­la­bras ao ser­vi­zo des­te país e da xus­ti­za so­cial».

Ro­dean­do á súa do­na e á súa fa­mi­lia, es­ta­ban on­te ao ca­rón da es­ta­tua de Ra­món Ma­ría Aller en La­lín, moi­tos ami­gos da gran fa­mi­lia do BNG che­ga­dos den­de di­ver­sos pun­tos de Ga­li­cia, ve­ci­ños, com­pa­ñei­ros e ami­gos de dis­tin­to signo. Na súa hon­ra plan­tou­se un­ha ár­bo­re do amor ao pé da que se co­lo­cou un­ha sin­xe­la pla­ca de ma­dei­ra, que di: «Fa­la­ba coa do­zu­ra in­con­tes­ta­ble dos ho­mes ca­la­dos».

O al­cal­de de La­lín, Ra­fael Cuí­ña, ami­go per­soal de Su­ca­sas, de­bu­llou al­gun­ha anéc­do­ta das moi­tas vi­vi­das con el, su­bli­ñan­do a súa «bri­llan­tez ex­cep­cio­nal» ou a súa fi­na re­tran­ca e a súa ca­li­da­de hu­ma­na. Apun­tou que pe­di­rá ós ve­ci­ños de Ca­drón «que te­ñan un xes­to es­pe­cial que po­de­ría ser dar o no­me de José Luis Su­ca­sas ao cen­tro so­cial ou al­gun­ha cues­tión se­me­llan­te» e «ao que te­re­mos sem­pre pre­sen­te na me­mo­ria co­lec­ti­va de to­dos».

A por­ta­voz na­cio­nal do BNG, Ana Pon­tón, ci­tou a Cun­quei­ro: «O so­rri­so é un­ha ma­nei­ra de se­guir ten­do es­pe­ran­za e que o lec­tor de li­bros de hu­mor é sem­pre al­guén que non se que­re con­ver­ter nun es­cép­ti­co de­sen­can­ta­do» e bo­tou man de­sas ver­bas pa­ra de­fi­nir a Su­ca­sas co­mo «un­ha per­soa que com­par­tía con nós o in­con­for­mis­mo e que tra­ba­lla­ba por cam­biar as cou­sas». Un ho­me que «sa­bía ta­mén que o hu­mor, a re­tran­ca, a en­so­ña­ción e o so­rri­so axú­da­nos ta­mén a loi­tar con­tra as de­rro­tas e con­tra a ad­ver­si­da­de», en­ga­deu. Si­na­lan­do que «ler a Su­ca­sas foi, é e se­gui­rá sen­do un go­zo, un exer­ci­cio de apren­di­za­xe , de ca­ma­ra­de­ría e de cul­tu­ra hu­ma­nis­ta». Pon­tón cua­li­fi­cou os ar­ti­gos de Su­ca­sas co­mo «a pro­sa lí­ri­ca máis bri­llan­te e o pen­sa­men­to máis lú­ci­do que po­día­mos ato­par no xor­na­lis­mo ga­le­go». Al­ba Suá­rez Su­ca­sas po­la súa ban­da deu ás gra­zas en no­me de to­da a fa­mi­lia do ex­con­ce­llei­ro do BNG «a to­dos os que du­ran­te es­tas de­rra­dei­ras se­ma­nas nos de­ron tan­tos áni­mos e tan­ta for­za». Manuel Car­bón, res­pon­sa­ble lo­cal do Blo­que foi o en­car­ga­do de pre­sen­tar o ac­to nes­te Día das Le­tras Ga­le­gas, e que se abriu coa mú­si­ca de Bi­co da Ba­lou­ta, que in­ter­pre­tou pa­ra re­ma­tar o Himno Ga­le­go que moi­tos can­ta­ron po­lo bai­xi­ño.

MIGUEL SOU­TO

Ami­gos e com­pa­ñei­ros de Su­ca­sas par­ti­ci­pa­ron na ho­me­na­xe tri­bu­ta­da no par­que da Igre­xa.

Newspapers in Spanish

Newspapers from Spain

© PressReader. All rights reserved.