Un­ha ma­ra­bi­lla

La Voz de Galicia (A Coruña) - Fugas - - [ LETRAS ] - XO­SÉ CAR­LOS CA­NEI­RO

Di­xo o meu ad­mi­ra­do Ray­mond Car­ver: «É po­si­ble, nun poe­ma ou re­la­to, es­cri­bir arre­dor de cou­sas com­ple­ta­men­te tó­pi­cas e em­pre­gar un­ha lin­gua­xe tó­pi­ca, ao tem­po de do­tar as de­van­di­tas cou­sas —un­ha ca­dei­ra, un gar­fo, un­ha pe­dra, un­ha arra­ca­da— dun po­der in­men­so e ata cer­to pun­to asom­bro­so». Vá­le­me a ci­ta pa­ra en­ca­be­zar es­te pri­mei­ro Dan­di do mes do en­troi­do, que es­te ano caeu­nos ben ce­do, cé­le­re e fu­gaz.

Re­co­men­do en pri­mei­ro lu­gar A noi­te en­ri­ba de Die­go Amei­xei­ras. Es­tou se­gu­ro que é un li­bro idó­neo pa­ra cal­que­ra mo­men­to pe­ro máis se un pro­cu­ra dis­tra­ción lo­go das más­ca­ras, a fa­ri­ña, as cho­cas e o bu­le­bu­le das car­nes­to­len­das. Te­ño con­fe­sa­do en nu­me­ro­sas oca­sións a ad­mi­ra­ción que sin­to po­lo crea­dor, ar­tis­ta, mes­tre xa da no­ve­la ne­gra, Amei­xei­ras. Non hai na­rra­dor igual. Non o bus­quen. El con­ta den­de Ore­gón, que é esa par­te ig­no­ta que qui­zá apa­re­ceu con ou­tro no­me, e por pri­mei­ra vez, nas no­ve­las de Blan­co Amor. Pe­le­xa con­si­go mes­mo en ca­da no­ve­la, como de­ben fa­cer os bos no­ve­lis­tas, pa­ra rein­ven­tar­se. Aban­do­na a súa zo­na de con­fort pa­ra ofre­cer re­tos ao lec­tor. Aquí Die­go; non, per­dón. Aquí, re­pi­to, o per­so­na­xe prin­ci­pal da no­ve­la (au­tor e per­so­na­xe son ob­vie­da­des di­fe­ren­tes) en­frón­ta­se a ou­tro es­cri­tor de no­ve­la ne­gra, Da­vid Goo­dis, de quen pre­ten­de es­cri­bir un­ha bio­gra­fía. E non po­do re­ve­lar máis. Só si­na­lar que cal­que­ra na­rra­dor fíl­mi­co en­con­tra­rá un­ha boa his­to­ria pa­ra con­tar. E que o desen­la­ce é bri­llan­te. E que os diá­lo­gos son lu­me. E que a es­te exis­ten­cia­lis­ta da fron­tei­ra, Ve­rín abai­xo, agrá­dan­lle os «exis­ten­cia­lis­mos» en­con­tra­dos nes­ta bre­ve pe­ro in­tere­san­te pe­za li­te­ra­ria.

E ou­tra bre­ve obra, pe­ro in­ten­sa: So­bre­vi­vin­do de Aran­tza Por­ta­ba­les San­to­mé, ga­ña­do­ra do Pre­mio de No­ve­la por En­tre­gas de La Voz de Ga­li­cia, 2015. Ben es­cri­ta, con ofi­cio li­te­ra­rio que­ro di­cir. Un puzz­le on­de Val Val­dés, pro­ta­go­nis­ta do re­la­to, cons­ti­túe­se como pe­za an­gu­lar de to­da his­to­ria. Ca­da ca­pí­tu­lo, que como sa­ben os se­gui­do­res des­te ori­xi­nal cer­ta­me non de­be pa­sar de 3500 ca­rac­te­res, dei­xa ex­pec­tan­te ao lec­tor. Éun­ha his­to­ria de bon­ce­cas que es­con­den den­tro bo­ne­cas no­vas. Un­ha sor­te de ma­trios­kas que se nos van apa­re­cen­do ao lon­go das trin­ta e un­ha par­te que pui­de­mos ler en agos­to e que hai al­gúns me­ses, en for­ma­to li­bro, che­gou ás li­bra­rías de Nós.

E pa­ra re­ma­tar, poe­sía. Como un bál­sa­mo lo­go da trou­la car­na­va­lei­ra: As ci­ca­tri­ces do sol de Luis Va­lle. Un­ha ma­ra­bi­lla.

Newspapers in Spanish

Newspapers from Spain

© PressReader. All rights reserved.