¿Que­res con­quis­tar un­ha illa mis­te­rio­sa?

La Voz de Galicia (A Coruña) - Fugas - - LIBROS . GALEGO - TEX­TO: RA­MÓN NI­CO­LÁS

Nin­gun­ha obra li­te­ra­ria é inocen­te, nun­ca o é, nun­ha ou nou­tra di­men­sión. Tras O li­bro das via­xes ima­xi­na­rias (2008) e

O país ador­men­ta­do

(2012) abra­zo a con­vic­ción de que Xa­bier P. Do­Cam­po se­gue a ma­ne­xar con ha­bi­li­da­de esa ra­ra vir­tu­de, por in­fre­cuen­te, de con­ver­ter as súas pe­zas narrativas en pro­pos­tas sus­cep­ti­bles de moi­tas lec­tu­ras e in­ter­pre­ta­cións, to­das elas di­ver­sas e le­xí­ti­mas se­gun­do quen se ache­gue a elas, cla­ro é, mais en to­das elas a his­to­ria que se re­la­ta ate­sou­ra sem­pre al­go máis.

A ne­na do abri­go de as­tra­cán, ao meu ver, así o tes­te­mu­ña e ese é un dos seus gran­des mé­ri­tos. O li­bro, fei­to a lu­me man­so e con­ta­do ma­xis­tral­men­te cun­ha voz que se co­rres­pon­de á vi­la na que acon­te­cen os su­ce­sos e que, ao tem­po, é co­ral, pó­de­se ler co­mo un­ha no­ve­la que re­tra­ta a vi­da co­tiá dun­ha vi­la ga­le­ga da pos­gue­rra, pe­ro di­fí­cil é que­dar ne­sa lec­tu­ra asép­ti­ca pois a súa plas­ti­ci­da­de e ho­nes­ti­da­de atra­pa axi­ña o sen­ti­men­to de quen se ache­gue a ela: ac­tí­va­nos e pro­mo­ve a no­sa par­ti­ci­pa­ción. Po­boa­da con per­so­na­xes só­li­dos di­fí­ci­les de es­que­cer, ali­mén­ta­se de múl­ti­ples his­to­rias aín­da que a subs­tan­cial pi­vo­te arre­dor das vi­ven­cias dun­ha ne­na que so­fre en car­ne pro­pia un es­ta­do de cou­sas que non che­ga a com­pren­der e se­rá no ci­ne on­de ato­pe acou­go ao seu es­pí­ri­to, ar­te á que se lle tri­bu­ta un­ha ho­me­na­xe ex­tra­or­di­na­ria a tra­vés de sete es­co­lli­dos tí­tu­los clá­si­cos que ba­li­zan a es­tru­tu­ra do li­bro e que se con­ver­ten en re­la­tos acaí­dos a ca­da mo­men­to e in­ten­si­da­de da his­to­ria. Se­ría in­xus­to non des­ta­car, amais do re­xis­tro ex­pre­si­vo en­ve­xa­ble, co­mo Do­Cam­po fai que ve­xa­mos con na­tu­ra­li­da­de cou­sas má­xi­cas que po­den oco­rrer cun es­pe­llo no que se mi­ra un­ha ne­na ou co­mo nos faia­dos das ca­sas de Ri­ba­daín­sua —te­rri­to­rio que xa aca­da o ran­go de es­pa­zo li­te­ra­rio sin­gu­lar— hai vo­ces, con­cien­cias e pre­sen­zas dos xa non es­tán pe­ro es­tán. Do­Cam­po, en fin, cons­trúe un mo­sai­co con te­se­las que te­ñen es­cri­tas pa­la­bras co­mo son po­der, si­len­cio, abu­so, in­di­fe­ren­za, me­do, vio­len­cia, es­cu­ran­tis­mo, im­pu­ni­da­de, in­sen­si­bi­li­da­de dian­te da dor e ta­mén con­di­ción hu­ma­na e dig­ni­da­de. To­do esen­cia­li­za­do can­do se alu­de á ima­xe dun ovo: o ovo do me­do que se cho­ca e do que sae o mal.

Na pre­sen­ta­ción dun li­bro seu o au­tor afir­ma­ba que ler era con­quis­tar un­ha illa mis­te­rio­sa. Arre­me­dan­do a súa sen­ten­za a lec­tu­ra des­te li­bro su­pón, tal­vez, con­quis­tar e en­ten­der o no­so pa­sa­do, de on­de vi­mos, co­mo pe­sa a his­to­ria en nós e con can­to si­len­cio hou­bo que vi­vir.

Eu ani­mo, vi­va­men­te, a co­ñe­ce­la.

ÓS­CAR CE­LA

A NE­NA DO ABRI­GO DE AS­TRA­CÁN AU­TOR EDI­TO­RIAL XA­BIER P. DO­CAM­PO XE­RAIS

400 PÁX. 19 EU­ROS

Newspapers in Spanish

Newspapers from Spain

© PressReader. All rights reserved.