«Tra­ba­lla­mos nas con­se­cuen­cias dos con­fli­tos ar­ma­dos, non nas cau­sas»

A súa or­ga­ni­za­ción es­go­ta as op­cións de in­ter­vir nas emer­xen­cias sem­pre que non se con­ver­ta nun bran­co

La Voz de Galicia (Monforte) - - SOCIEDAD - ELI­SA ÁL­VA­REZ

Na­ceu en Bos Ai­res, pe­ro é ga­le­go fi­llo de emi­gran­tes. Ga­briel Sán­chez, res­pon­sa­ble da Uni­da­de de Emerxencia de Mé­di­cos sen Fronteiras (MSF), ten moi cla­ros os ob­xec­ti­vos da oe­ne­gué á que per­ten­ce, res­pon­der ás cri­ses que apa­re­cen no mun­do, moi­tas ve­ces con­ver­tén­do­se na úni­ca or­ga­ni­za­ción in­ter­na­cio­nal que acu­de; e tra­ba­llar so­bre as con­se­cuen­cias dos con­fli­tos sen ter en con­ta os po­si­cio­na­men­tos dos actores im­pli­ca­dos. Ese é o hu­ma­ni­ta­ris­mo.

—¿Que in­di­ca­do­res de­ter­mi­nan que hai un­ha cri­se na que ten que ac­tuar MSF?

—Os prin­ci­pais son os re­la­cio­na­dos coa mor­ta­li­da­de e a mor­bi­li­da­de. O que fa­ce­mos é res­pon­der a to­dos os ca­sos nos que as ci­fras su­pe­ran uns lí­mi­tes in­ter­na­cio­nal­men­te re­co­ñe­ci­dos e di­fun­di­dos. Nor­mal­men­te o que uti­li­za­mos co­mo cri­te­rio é un­ha ca­tás­tro­fe hu­ma­na ou mé­di­ca que su­pere de xei­to im­por­tan­te as ca­pa­ci­da­des lo­cais.

—Se­xa por con­fli­to bé­li­co, epi­de­mia, fame, ca­tás­tro­fe...

—Nor­mal­men­te te­mos tres ti­pos de es­ce­na­rios. Os li­ga­dos a con­fli­tos, asis­tin­do aos fe­ri­dos e per­soas que so­fren di­rec­ta­men­te a vio­len­cia, ou ás que se des­pra­zan. Des­pois es­tán as ur­xen­cias mé­di­cas, que soen es­tar li­ga­das a epi­de­mias, e nas que se in­clúen as cri­ses nu­tri­cio­nais; e lo­go es­tán as ca­tás­tro­fes na­tu­rais, nas que tra­ba­lla­mos me­nos por­que a co­mu­ni­da­de in­ter­na­cio­nal ten me­ca­nis­mos bas­tan­te máis desen­vol­vi­dos pa­ra es­te ti­po de si­tua­cións. Moi­tas ve­ces as emer­xen­cias es­tán com­bi­na­das, aten­des un con­fli­to e é fre­cuen­te ta­mén res­pon­der a un­ha epi­de­mia ou a un­ha cri­se nu­tri­cio­nal.

—¿Que paí­ses te­ñen ago­ra as peo­res emer­xen­cias?

—Os prin­ci­pais con­tex­tos de emerxencia son Ban­gla­desh, a úl­ti­ma en abrir­se, e un gran nú­me­ro de paí­ses nos que le­va­mos anos por­que son con­fli­tos de lon­ga du­ra­ción: Siria, Ie­men e o la­go Chad, afec­tan­do a Ni­xe­ria, Ní­xer, Chad e Ca­me­rún; así co­mo Li­bia, a Re­pú­bli­ca do Con­go, Re­pú­bli­ca Cen­troa­fri­ca­na...

—MSF aca­ba de saír de Rann, en Ni­xe­ria, por mo­ti­vos de se­gu­ri­da­de, ¿can­do se aban­do­na un país?

—MSF in­ten­ta es­go­tar as po­si­bi­li­da­des de in­ter­vir nun­ha si­tua­ción de emerxencia sem­pre que a se­gu­ri­da­de o per­mi­ta. Pa­ra nós é un in­di­ca­dor que os di­fe­ren­tes actores ar­ma­dos acep­ten a no­sa pre­sen­za e res­pec­ten o no­so tra­ba­llo sen que nos con­ver­ta­mos nun bran­co. En Rann a pro­tec­ción non era su­fi­cien­te, es­ta­ban dán­do­se epi­so­dios de vio­len­cia, non ten­do a MSF co­mo bran­co pe­ro si con al­to ris­co. O que fa­ce­mos é se­guir mo­ni­to­ri­zan­do a si­tua­ción de se­gu­ri­da­de pa­ra, en can­to se­xa po­si­ble, vol­ver.

—¿Co­mo se ne­go­cia con go­ber­nos es­ca­sa­men­te de­mo­crá­ti­cos?

—In­ten­ta­mos man­ter con­tac­to re­gu­lar con to­dos os actores, in­de­pen­den­te­men­te da súa pro­ce­den­cia, tan­to go­ber­na­men­tais co­mo non go­ber­na­men­tais. A ne­go­cia­ción sem­pre é di­fí­cil, pe­ro in­ten­ta­mos ex­pli­car o va­lor de ter a MSF co­mo or­ga­ni­za­ción hu­ma­ni­ta­ria neu­tral e im­par­cial dan­do ser­vi­zos de saú­de. As no­sas in­ter­ven­cións ba­séan­se en cri­te­rios de ne­ce­si­da­de, nun­ca nos ve- mos in­vo­lu­cra­dos nos as­pec­tos po­lí­ti­cos ou de con­fli­to.

—Hai que dei­xar na ca­sa os pre­xuí­zos.

—O no­so ob­xec­to é des­pre­gar os equi­pos ne­ce­sa­rios pa­ra fa­cer os tra­ba­llos mé­di­cos. Non en­tra­mos a va­lo­rar pos­tu­ras po­lí­ti­cas ou vio­len­tas dos di­fe­ren­tes actores. Esa é un­ha ca­rac­te­rís­ti­ca do hu­ma­ni­ta­ris­mo, tra­ba­llar so­bre as con­se­cuen­cias dos con­fli­tos e non so­bre as cau­sas.

—Tra­ba­llan en paí­ses con epi­de­mias, men­tres en Eu­ro­pa me­dran os gru­pos an­ti­va­ci­nas.

—MSF uti­li­za a va­ci­na­ción co­mo un­ha es­tra­te­xia pre­ven­ti­va de pri­mei­ra im­por­tan­cia e ten co­rro­bo­ra­do a súa im­por­tan­cia en si­tua­cións de cri­se hu­ma­ni­ta­ria pa­ra re­du­cir a mor­bi­li­da­de e a mor­ta­li­da­de. Des­de MSF non exis­te nin­gun­ha dú­bi­da so­bre o va­lor en­ga­di­do da va­ci­na­ción, pe­ro no nos ma­ni­fes­ta­mos en re­la­ción a es­tas con­tro­ver­sias.

MSF

A Uni­da­de de Emerxencia de MSF res­pon­de ás cri­ses nas que non che­gan os re­cur­sos lo­cais.

Newspapers in Spanish

Newspapers from Spain

© PressReader. All rights reserved.