O pulso inad­ver­ti­do da vi­da

La Voz de Galicia (A Coruña) - Fugas - - LIBROS . GALEGO -

O mun­do ten a di­men­sión da no­sa per­ple­xi­da­de. Pe­ro pa­ra com­ba­ter esa es­tra­ñe­za, ou pa­ra com­pa­sa­la so­bre o im­pre­ci­so ma­pa da vi­da, sem­pre ha­be­rá quen nos ofre­za a po­si­bi­li­da­de dun­ha pa­la­bra. Un­ha apro­xi­ma­ción in­te­li­xen­te, su­til e cau­te­lo­sa, abon­do­sa en asom­bros co­tiáns, a ese des­con­cer­to que pai­ra na at­mos­fe­ra da con­tem­po­ra­nei­da­de. Ma­nuel Outeiriño (Ou­ren­se, 1962), au­tor de De­pó­si­to de es­pan­tos (1994), Letras ven­ci­das (1999) e mais É (2005), per­ten­ce a ese cla­se de poe­tas que ras­tre­xan con si­xi­lo nas fen­das que nos vai dei­xan­do a am­bi­güi­da­de da exis­ten­cia, máis pro­fun­das con­for­me so­mos cons­cien­tes de que es­te «pre­sen­te ex­pro­pia­do» só po­de ex­pli­car­se den­de un­ha gran­de es­tu­pe­fac­ción. E faino, co­mo é ha­bi­tual na súa in­con­fun­di­ble poé­ti­ca, cun­ha abraian­te ha­bi­li­da­de pa­ra o xo­go de pa­la­bras e o diá­lo­go cer­tei­ro coa alu­sión cultural, re­fu­xia­do no va­lor da pers­pi­ca­cia e dei­xán­do­se guiar por un­ha voz que aba­la do ín­ti­mo ao ne­ce­sa­rio plu­ral dos tem­pos. «Con­vi­vi­mos co equí­vo­co,/con­vi­vi­mos co en­gano,/sa­be­mos ben da ra­re­za do pro­pio,/da dis­tan­cia vi­tal na in­ti­mi­da­de,/da ne­ce­sa­ria asep­sia de es­que­cer­mos», cons­ta­ta con afa­ble lu­ci­dez. Por iso cóm­pre mer­gu­llar­se de­va­gar nas pro­fun­di­da­des des­te ex­cep­cio­nal Do amo­do amo­do, un­ha mos­tra máis de que Outeiriño, lo­go de tre­ce anos de si­len­cio, se­gue a es­tar na pri­mei­ra li­ña da no­sa me­llor li­te­ra­tu­ra. E por­que nes­tas pá­xi­nas, co­ma nou­tros te­sou­ros, brin­can pa­la­bras in­dis­pen­sa­bles pa­ra ex­pli­car tan­ta bré­te­ma.

Newspapers in Spanish

Newspapers from Spain

© PressReader. All rights reserved.