«A pa­ta­ca que vén de fó­ra non se ven­de prac­ti­ca­men­te na­da no mer­ca­do de Ri­ba­deo»

O Con­ce­llo de Ri­ba­deo e o co­lec­ti­vo or­ga­ni­zan o Mer­ca­do dos Do­min­gos, de éxi­to en­tre un pú­bli­co que lle dá moi­to va­lor ao pro­du­to da zo­na

La Voz de Galicia (Viveiro) - Viveiro local - - A MARIÑA-ASTURIAS - YO­LAN­DA GAR­CÍA

Non son tem­pos fá­ci­les pa­ra vi­vir do cam­po. Sá­beo ben Ana Díaz, pre­si­den­ta da aso­cia­ción de hor­ti­cul­to­res A Sucadoira que xun­to co Con­ce­llo de Ri­ba­deo or­ga­ni­zan o exi­to­so Mer­ca­do dos Do­min­gos, ci­ta que co­mo ca­da ve­rán se fi­xo se­ma­nal den­de fi­nais de xu­ño ao ca­rón da pra­za de abas­tos ri­ba­den­se. Nas ma- ñás do­mi­ni­cais bro­ta coa idea de po­ten­ciar o pro­du­to da zo­na, de tem­pa­da e... ¡máis fres­co im­po­si­ble! Ne­sa esa fei­ra ven­se, por exem­plo, lei­tu­gas re­cén cor­ta­das pou­cas ho­ras an­tes. Lu­xo de sa­bor e ca­li­da­de.

—Aín­da te­mos ou­tro mes de se­tem­bro de Mer­ca­do en do­min­go. Co­mo foi nes­te ve­rán a ci­ta?

—Moi ben. Máis xen­te si que veu pe­ro ta­mén moi­ta fal­tou, da que adoita ve­ra­near aquí.

—Can­tos pro­du­to­res son?

—Em­pe­za­mos 25, pe­ro de hor­ta so­mos seis. Uns fó­ron­se xu­bi­lan­do e só en­tra­ron dous cha­va­les no­vos. O res­to, ron­da os 60 anos. Eu te­ño 53. O ve­te­ri­na­rio da Xun­ta di­cía­me hai pou­co que ha­bía moi­ta saí­da pa­ra pro­du­cir ovos ca­sei­ros pe­ro que ha­bía que mo­der­ni­zar as ex­plo­ta­cións. Sen em­bar­go, ás pe­que­nas ¡es­tan­lles po­ñen­do uns im­pos­tos! Eu xa só pa­go de ve­te­ri­na­rio máis do que me dan os ovos das 25-30 ga­li­ñas.

—Pre­gun­ta­ban os clien­tes po­la pa­ta­ca de aquí? Ca­les son os fres­cos de máis de­man­da?

—Si, a xen­te pre­gun­ta­ba po­la pa­ta­ca de aquí. O ano pa­sa­do as cai­xas de pa­ta­cas eran pre­cio­sas, pe­ro es­te ano éche un­ha mi­se­ria. No no­so ca­so, per­di­mos car­tos es­te ano por­que ven­dia­mos de 500 a 600 qui­los de pa­ta­ca. A que vén de fó­ra non se ven­de prác­ti­ca­men­te no mer­ca­do de Ri­ba­deo. Al­gún mer­ca un ou dous qui­los, ata que ve­ña das zo­nas on­de dei­xan cul­ti­var. O máis de­man­da­do é o to­ma­te ro­sa de aquí, de qui­lo e pi­co, e o de co­ra­zón de to­ro, a xu­día de aquí, a froi­ta de aquí... Clau­dia ven­deu­se moi­tí­si­ma.

—Que é o que máis se va­lo­ra?

—Co­men­tan os da ci­da­de que qué pe­na non ter un mer­ca­do así on­de vi­ven. Que­dan asom­bra­dos do ben que es­tan os postos, to­do ben co­lo­ca­do e bo­ni­to, a ca­li­da­de dos pro­du­tos e que os le­ven di­rec­ta­men­te. É un­ha pe­na que a xen­te non tra­ba­lle nis­to. Le­va­mos anos na Sucadoira pa­ra que nos dei­xa­ran en Pe­dro Mu­rias ou nun lo­cal ter un­ha en­va­sa­do­ra pa­ra tra­ba­llar co pro­du­to de aquí, pe­ro non fa­ci­li­tan as cou­sas.

P. LOSADA

Díaz le­va A Sucadoira, que or­ga­ni­za o Mer­ca­do co Con­ce­llo.

Newspapers in Spanish

Newspapers from Spain

© PressReader. All rights reserved.