Waar­om ver­trek­ken zo­veel jon­gens uit Af­gha­nis­tan?

Times of Suriname - - KIJK OP DE WERELD -

Naar aan­lei­ding van de EUAf­gha­nis­tan do­nor con­fe­ren­tie de­ze week praat de EU van­daag met de over­heid van Af­gha­nis­tan over mi­gra­tie. De na­druk ligt daar­bij voor­al op de te­rug­keer van asiel­zoe­kers. De EU en ver­schil­len­de lid­sta­ten drei­gen er­mee de hulp­ver­le­ning te ver­min­de­ren als De In­ter­na­ti­o­na­le Fi­nan­cie­rings­maat­schap­pij, lid van de We­reld­bank, heeft am­per con­tro­le over hoe 90 pro­cent van zijn in­ves­te­rin­gen wordt be­steed. Dat zegt een rap­port van Ox­fam In­ter­na­ti­o­nal. De In­ter­na­ti­o­na­le Fi­nan­cie­rings­maat­schap­pij (IFC) is een on­der­deel van de We­reld­bank. Vol­gens een rap­port van Ox­fam In­ter­na­ti­o­nal heeft de IFC wei­nig tot geen con­tro­le over hoe 90 pro­cent van zijn in­ves­te­rin­gen in com­mer­ci­ë­le ban­ken en an­de­re fi­nan­ci­ë­le in­stel­lin­gen wordt be­steed. ‘Ow­ning the out­co­mes’ bouwt ver­der op het on­der­zoek van In­clu­si­ve De­vel­op­ment In­ter­na­ti­o­nal (IDI) en an­de­re or­ga­ni­sa­ties die in­ves­te­rin­gen van IFC via fi­nan­ci­ë­le tus­sen­per­so­nen kop­pelt aan tien­tal­len Af­gha­nis­tan niet drin­gend wat meer te­rug­ge­keer­de asiel­zoe­kers op­vangt.

In 2015 be­reik­ten 90.000 niet-be­ge­lei­de min­der­ja­ri­gen Eu­ro­pa. Meer dan de helft kwam uit Af­gha­nis­tan. Af­gha­nen ma­ken glo­baal de groot­ste groep vluch­te­lin­gen uit. Waar­om ko­men zo­veel za­ken waar­in spra­ke is van men­sen­rech­ten­schen­din­gen zo­als ont­voe­rin­gen, ver­dwij­nin­gen en ern­sti­ge wa­te­ren lucht­ver­vui­ling.

“De IFC laat zich in­di­rect in met in­ves­te­rin­gen die ze nooit zou­den over­we­gen mocht het om een recht­streek­se vraag gaan”, zegt Na­dia Daar van Ox­fam In­ter­na­ti­o­nal in Washington. “We heb­ben de IFC daar­over vo­rig jaar al op de vin­gers ge­tikt en we zul­len dat blij­ven doen.”

“Het wordt tijd dat de IFC zich in­laat met in­ves­te­rin­gen die men­sen uit de ar­moe­de hel­pen, geen za­ken die le­vens ont­wrich­ten, lo­ka­le ge­meen­schap­pen ver­plich­ten te ver­hui­zen of het mi­li­eu ver­woes­ten”, zegt haar col­le­ga Na­ta­lie Bu­gal­ski.

Het rap­port ver­za­mel­de be­wij­zen over on­der meer de Af­ghaan­se niet-be­ge­lei­de kin­de­ren naar Eu­ro­pa? Het valt niet al­tijd een­vou­dig te ver­kla­ren waar­om kin­de­ren de 5000 ki­lo­me­ter lan­ge reis aan­van­gen. Mo­tie­ven zijn vaak com­plex. Som­mi­gen zijn op de vlucht voor ge­weld, an­de­ren wil­len een be­te­re op­lei­ding of geld ver­die­nen om hun fa­mi­lie Tia Ma­ria-ko­per­mijn in Pe­ru en me­ga­dam­men in Vietnam. De IFC heeft zich al pro­be­ren te ver­de­di­gen met ex­cu­ses, zeg­gen­de dat ze niet ver­ant­woor­de­lijk kun­nen zijn voor al­le in­ves­te­rin­gen van hun klan­ten. Het rap­port weer­legt de­ze ar­gu­men­ten en toont aan dat stren­ge mo­ni­to­ring en gro­te­re trans­pa­ran­tie mo­ge­lijk is en ze meer kun­nen af­dwin­gen om men­sen­rech­ten en het mi­li­eu te res­pec­te­ren in de fi­nan­ci­ë­le sec­tor.

“Als de IFC niet be­ter kan om­gaan met de ri­si­co’s van z’n in­ter­na­ti­o­na­le in­ves­te­rin­gen, zal het de­ze ern­stig moe­ten af­bou­wen tot op het punt dat ze wel kun­nen na­gaan wat er met hun geld ge­beurt”, con­clu­deert Daar.

(De we­reld mor­gen/fo­to: pro­jects.huf­fing­ton­post) te on­der­hou­den. Vaak is het een com­bi­na­tie van de drie. Een stu­die uit 2014 zegt dat de jon­gens meest­al tus­sen der­tien en ze­ven­tien jaar oud zijn. Soms be­slist het ge­zins­hoofd om een zoon op pad te stu­ren, waar­bij al­le mo­ge­lij­ke mid­de­len in­ge­zet om de reis te be­kos­ti­gen. An­de­re ke­ren ver­trek­ken jon­gens al­leen en ver­die­nen ze on­der­weg geld bij om smok­ke­laars te be­ta­len. Iran is vaak een tus­sen­stop, waar ze via fa­mi­lie een tij­de­lij­ke job te pak­ken krij­gen. Het kos­ten­plaat­je van zo’n reis is hoog, de men­sen die ver­trek­ken zijn ze­ker niet de al­ler­arm­sten.

Van­daag is Af­gha­nis­tan min­der vei­lig voor kin­de­ren. Het ge­weld is aan­zien­lijk toe­ge­no­men. In 2015 wer­den meer dan 11.000 bur­gers ge­dood of ver­wond, één op vier was een kind. In de eer­ste zes maan­den van 2016 was al één op drie slacht­of­fers een kind. De re­kru­te­ring van kindsol­da­ten is ver­dub­beld tus­sen 2014 en 2015. Die wor­den meest­al in­ge­zet door de po­li­tie of door de Ta­li­ban, om zelf­moord­aan­sla­gen te ple­gen. Kin­de­ren wor­den voort­du­rend bloot­ge­steld aan agres­sie. Eer­der dit jaar voer­de Sa­ve the Child­ren een on­der­zoek bij 1000 men­sen dat peil­de naar hun er­va­rin­gen met ge­weld. Meer dan de helft was jon­ger dan 15 jaar. Bij­na 40% zag een fa­mi­lie­lid ver­moord wor­den in het voor­bije jaar. Eén op drie wa­ren ge­tui­ge van ge­weer­scho­ten, bom­bar­de­men­ten en ge­vech­ten. Bij­na een op vijf van de kin­de­ren was slacht­of­fer van ver­krach­ting of een an­de­re ern­sti­ge vorm van ge­weld.

Veel Af­ghaan­se kin­de­ren in Eu­ro­pa ko­men uit Iran waar ze het ge­weld in vluch­te­lin­gen­kam­pem ont­vlucht­ten. Iran en Af­gha­nis­tan van­gen 95% van de vluch­te­lin­gen op maar de laat­ste tijd is ook daar de on­ze­ker­heid ge­ste­gen. De In­ter­na­ti­o­na­le Or­ga­ni­sa­tie voor Mi­gra­tie schat dat te­gen het ein­de van het jaar 600.000 Af­gha­nen uit Pa­k­is­tan te­rug naar Af­gha­nis­tan zul­len ke­ren om­wil­le van de toe­ne­men­de aan­val­len en agres­sie.

De reis naar Eu­ro­pa is vaak ver­moei­end en trau­ma­ti­se­rend. Sa­ve the Child­ren in­ter­view­de 78 kin­de­ren in asiel­cen­tra in Noor­we­gen om te pei­len naar hun er­va­rin­gen. Kin­de­ren had­den dorst, hon­ger en voel­den zich een­zaam. Vaak za­gen ze men­sen ster­ven on­der­weg, of kin­de­ren die ach­ter­ge­la­ten wer­den door hun ou­ders om­dat ze te zwak wa­ren om de reis ver­der te zet­ten. Ve­len pra­ten ook over de ruw­heid van po­li­tie aan de gren­zen. In­tus­sen be­gin­nen lan­den steeds va­ker kin­de­ren en vol­was­se­nen te­rug te stu­ren naar Af­gha­nis­tan. Ter­wijl veel lan­den een wet­ge­ving heb­ben die de ge­dwon­gen of vrij­wil­li­ge te­rug­keer van kin­de­ren toe­laat, bleef dit vaak do­de let­ter. Nu be­gint dat stil­aan te ver­an­de­ren.

Af­gha­nis­tan is nog steeds een van de moei­lijk­ste lan­den ter we­reld om in op te groei­en als kind. Als Eu­ro­pe­se over­he­den wil­len zor­gen dat de in­stroom ver­min­dert, moe­ten ze in­ves­te­ren in on­der­wijs en dien­sten voor kin­de­ren. Ze moe­ten er­ken­nen dat het ge­weld is toe­ge­no­men en trach­ten er iets aan te doen. Kin­de­ren of jong­vol­was­se­nen die te­rug­ge­stuurd wor­den heb­ben het vaak erg moei­lijk. Ze wor­den ver­sto­ten door hun fa­mi­lie en ge­meen­schap om­dat ze ge­faald heb­ben. Ze wor­den met ach­ter­docht be­ke­ken om­dat ze van Eu­ro­pa ko­men. Zo lang er geen sys­te­men zijn om die kin­de­ren de juis­te be­scher­ming te bie­den, mo­gen ze niet te­rug­ge­stuurd wor­den. De te­rug­keer van asiel­zoe­kers staat cen­traal in het mi­gra­tie­be­leid van de EU. Over­een­kom­sten wor­den ge­slo­ten met lan­den zo­als Ni­ger en Ethio­pie, die ‘be­loond’ wor­den met meer han­del en in­ves­te­rin­gen in ruil voor het op­van­gen van mi­gran­ten. Een deal met Li­bie is ver­re van uit­ge­slo­ten. Ter­wijl die lan­den dui­de­lijk niet de draag­kracht heb­ben om gi­gan­ti­sche mi­gra­tie­stro­men op een hu­ma­ne ma­nier op te van­gen. De EU ver­kiest te in­ves­te­ren in de­fen­sie, grens­con­tro­les en de ont­wik­ke­ling van de pri­vé­sec­tor ter­wijl ver­schil­len­de rap­por­ten er­op wij­zen dat ge­brek­kig on­der­wijs van kin­de­ren een van de be­lang­rijk­ste fac­to­ren is in de be­slis­sing om te ver­trek­ken. Sa­men­wer­ken met over­he­den van lan­den die geen sys­te­men heb­ben om men­sen te be­scher­men zal op ter­mijn lei­den tot meer, niet min­der mi­gra­tie.

(De we­reld mor­gen/fo­to: in­de­pen­dent.co.uk)

Newspapers in Dutch

Newspapers from Suriname

© PressReader. All rights reserved.