Vrouw ont­denkt zwan­ger­schap twee da­gen na leu­ke­mie nieuws

Times of Suriname - - PANORAMA -

Twee da­gen na­dat ze te ho­ren kreeg dat ze leu­ke­mie had, ont­dek­te de Au­stra­li­sche El­le Hal­li­well dat ze zwan­ger was. Een moei­lij­ke tijd brak aan, aan­ge­zien de art­sen haar ad­vi­seer­den de ba­by weg te la­ten ha­len om di­rect haar be­han­de­ling te kun­nen be­gin­nen, ter­wijl ze zelf niets lie­ver wil­de dan de ba­by hou­den.

“Mijn eer­ste ge­dach­te was dat ik dit niet zou over­le­ven”, zegt mo­de- en show­biz­z­jour­na­lis­te El­le. “Ik wist dat de kan­ker, chro­ni­sche mye­loi­de leu­ke­mie, door mijn bloed in elk deel van mijn li­chaam kwam. Het voel­de fa­taal. Ik dacht al­leen maar aan het ar­me le­ven dat in mijn zie­ke li­chaam huis­de. Ik dacht dat het geen toe­komst had”, her­in­nert ze zich. Na de eer­ste schok be­gon­nen El­le en haar man Nick Bia­sot­to ech­ter re­search te doen en gin­gen ze naar een an­de­re arts voor een se­cond opi­ni­on. Al snel bleek dat ze door ou­de­re me­di­cij­nen te ne­men, haar zwan­ger­schap wel zou kun­nen voort­zet­ten. “Het ad­vies van mijn ei­gen dok­ter was om de ba­by zo snel mo­ge­lijk te la­ten weg­ha­len, zo­dat ik de nieuw­ste che­mo­k­uur kon gaan vol­gen die de hoog­ste over­le­vings­kans bood. We zou­den ei­tjes kun­nen la­ten in­vrie­zen en over een jaar of vijf op­nieuw kun­nen pro­be­ren zwan­ger te wor­den”, zegt El­le. Toen het kop­pel hoor­de over de vrou­wen die het­zelf­de was over­ko­men, maar met de ou­de­re me­di­cij­nen hun zwan­ger­schap toch kon­den voort­zet­ten, wist El­le ze­ker dat ze dat ook wil­de, on­danks de ri­si­co’s. “De arts gaf ons erg veel ver­trou­wen om de zwan­ger­schap toch voort te zet­ten”, zegt El­le. “Vijf­tien jaar ge­le­den zou mijn dia­gno­se een doods­von­nis ge­weest zijn: er was geen be­han­de­ling: pa­tien­ten kre­gen het ad­vies om de ko­men­de drie tot vijf jaar nog van hun le­ven te ge­nie­ten, zo­lang het kon”, ver­telt ze. Met de nieu­we me­di­cij­nen die in­tus­sen be­schik­baar zijn, le­ven de leu­ke­mie­pa­ti­ën­ten over het al­ge­meen veel lan­ger dan voor­heen. Maar El­le kan die nieu­we, zwa­re me­di­cij­nen niet pak­ken tot haar ba­by over en­ke­le we­ken ein­de­lijk ge­bo­ren is. In­tus­sen moe­ten de ou­de­re, min­der ‘scha­de­lij­ke’, maar ook min­der ef­fec­tie­ve me­di­cij­nen de kan­ker pro­be­ren on­der con­tro­le te hou­den, tot ze be­val­len is. Pas dan kan ze de kan­ker met de nieuw­ste che­mo­k­uren en al­les wat ze heeft pro­be­ren te be­strij­den. “We heb­ben het over de ‘tik­ken­de tijd­bom’ in haar en ze zal niet rus­ten tot ze die ont­man­teld heeft. Maar het is nu eerst zaak om de ba­by ge­zond ter we­reld te bren­gen”, zegt haar man Nick Bia­sot­to, die zich ter­de­ge re­a­li­seert dat hij in het slecht­ste ge­val in zijn een­tje hun zoon­tje zal moe­ten op­voe­den.

“Het echt har­de werk be­gint wan­neer de ba­by er is. Dan be­gin­nen de nieu­we be­han­de­lin­gen. De ne­ven­ef­fec­ten kun­nen vre­se­lijk zijn en er is al­tijd een kans dat de ku­ren niet wer­ken, dat de kan­ker mu­teert... Maar dat zijn doem­sce­na­rio’s en tot nu toe is ze er nog heel goed door­heen ge­ko­men. Er is voor­lo­pig nog geen re­den tot pa­niek. “Ook El­le houdt de moed er­in: over een paar we­ken is de be­val­ling en ze is vast van plan om haar zoon­tje te zien op­groei­en.”

(AD.NL/foto: cdn.newsapi.com.au)

Newspapers in Dutch

Newspapers from Suriname

© PressReader. All rights reserved.